Η επανα-ιδιωτικοποίηση της ρωσικής οικονομίας

Η Ρωσία αντιστρέφει την πολιτική Putin, με το μεγαλύτερο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων από την δεκαετία του ΄90. Τα οφέλη πολλά, αλλά μεγάλος και ο κίνδυνος να δημιουργηθεί νέα γενιά Ολιγαρχών, αναφέρει το editorial των FT.

Δημοσιεύθηκε: 28 Ιουλίου 2010 - 14:42

Η επανα-ιδιωτικοποίηση της ρωσικής οικονομίας

Η συμμετοχή της Ρωσίας στην elite των πιο ισχυρών κρατών τέθηκε εν αμφιβόλω πέρσι όταν η οικονομία της συρρικνώθηκε κατά 8%. Την ίδια χρονιά, η συρρίκνωση της οικονομίας της Βραζιλίας πέρασε σχεδόν απαρατήρητη, ενώ Ινδία και Κίνα συνέχισαν να αναπτύσσονται. Τώρα ο Alexei Kudrin, ο υπουργός Οικονομικών, προτείνει να προχωρήσει η Ρωσία στην πώληση πακέτων μειοψηφίας σε 10 κρατικά ελεγχόμενες επιχειρήσεις-διαμάντια, συμπεριλαμβανομένης της πετρελαϊκής Rosneft, της VTB Bank και του ρωσικού σιδηροδρομικού μονοπωλίου, αντλώντας – ίσως – 29 δισ. δολ.

Πρόκειται για την μεγαλύτερη πώληση ρωσικών περιουσιακών στοιχείων μετά τις καταστροφικές ιδιωτικοποιήσεις της δεκαετίας του 1990. Η κυβέρνηση, η οποία θα έχει διαβουλεύσεις αυτή την εβδομάδα για το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, θα πρέπει να προχωρήσει. Είναι πλέον ανάγκη.

Η πρόταση έχει αρκετά πλεονεκτήματα. Θα συμβάλει στην αύξηση των εσόδων του προϋπολογισμού, ενώ η Ρωσία βρίσκεται για πρώτη φορά μετά από μία δεκαετία αντιμέτωπη με το πρόβλημα του ελλείμματος. Τα έσοδα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν – επί παραδείγματι – για την ενίσχυση των υπο-ανεπτυγμένων μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Πιο σημαντικό, είναι πως ενώ η Μόσχα, αν και δεν θα παραδώσει τον κρατικό έλεγχο αυτών των επιχειρήσεων, θα επιδείξει διάθεση χαλάρωσης της επιρροής της. Η πολιτική αύξησης του κρατικού ελέγχου στην οικονομία, που πραγματοποιήθηκε επί προεδρίας Vladimir Putin, θα βρεθεί σε πορεία αντιστροφής. Παράλληλα, θα ενισχυθούν οι πιέσεις στις ίδιες της επιχειρήσεις να γίνουν πιο διαφανείς καθώς θα είναι υπόλογες στους ιδιώτες μετόχους. Επίσης, θα οδηγήσει στην προσέλκυση ξένων στρατηγικών επενδυτών που διαθέτουν κεφάλαια αλλά και τεχνογνωσία.

Το κλειδί όμως, όπως συμβαίνει πάντα στην Ρωσία, είναι η υλοποίηση του σχεδίου. Οι μελλοντικές πωλήσεις κρατικών μεριδίων δεν πρέπει να αποτελέσουν μία επανάληψη των σκοτεινών συμφωνιών που έγιναν κατά την δεκαετία του 1990. Δεν πρέπει να δημιουργηθεί μία νέα γενιά ολιγαρχών, ή αναποτελεσματικών κρατικών manager που μετεξελίχθηκαν σε ιδιοκτήτες εταιρειών. Οι δημοπρασίες πρέπει να γίνουν με έναν τρόπο ανοιχτό και διαφανή, από διεθνώς αναγνωρισμένες τράπεζες. Θα πρέπει να δοθεί απόλυτη ελευθερία συμμετοχής στους ξένους επενδυτές, χωρίς οιαδήποτε διάκριση. Ακόμη κι αν η ρωσική ηγεσία δεσμευθεί για τα παραπάνω, η γραφειοκρατία και τα συμφέροντα στην Ρωσία είναι τόσο ισχυρά που η επίτευξη αυτών των στόχων μπορεί να αποδειχθεί αδύνατη, ειδικότερα στο στενό χρονοδιάγραμμα της διετίας 2011-2013.

Ο σωστός χειρισμός των ιδιωτικοποιήσεων, πάντως, είναι μόνο η αρχή. Η Ρωσία θα πρέπει επίσης, να ενισχύσει τα δικαιώματα ιδιοκτησίας. Πολλοί ξένοι όμιλοι – από την Shell και την BP, μέχρι επενδυτές όπως την Prosperity Capital που έχουν εμπλακεί στην υπόθεση της ακύρωσης της πώλησης του ρωσικού κρατικού μεριδίου σε εταιρεία παροχής ηλεκτρικής ενέργειας – δηλώνουν ότι το νομικό πλαίσιο της χώρας είναι ανεπαρκές και ευάλωτο σε εξωτερικές πιέσεις. Η Ρωσία κατά συνέπεια, μπορεί να διασφαλίζει στους ξένους επενδυτές ότι θα έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν τα περιουσιακά της στοιχεία, αλλά αυτό δεν φτάνει. Θα πρέπει να εξασφαλίσει παράλληλα, ότι θα μπορούν να διατηρήσουν αυτά τα περιουσιακά στοιχεία ή ακόμη και να τα πουλήσουν στην συνέχεια, ανεμπόδιστα.

© The Financial Times Limited 2010. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation