Οι απαισιόδοξοι είχαν δίκιο.
Η διεύρυνση του ελληνικού spread στις 257 μονάδες βάσης πάνω από το γερμανικό στα 10 χρόνια και συνακόλουθα στις άλλες χρονικές διάρκειες δείχνει ότι η προχθεσινή ομιλία του κ. Παπανδρέου δεν ικανοποίησε τις αγορές.
Υπό αυτήν την έννοια χάθηκε μια ευκαιρία να λυθεί η πολιορκία των αγορών στη χώρα με αντικείμενο την κακή δημοσιονομική της κατάσταση και το υψηλό δημόσιο χρέος.
Η κυβέρνηση επέλεξε να παραμείνει πιστή -στο μέτρο του δυνατού- στις προεκλογικές της δεσμεύσεις παρά να λάβει τα επίπονα μέτρα της περικοπής των δαπανών και σε μικρότερο βαθμό της αύξησης των φορολογικών εσόδων που ζητούσαν οι αγορές.
Είναι η μία από τις δύο στρατηγικές που θα μπορούσε να υιοθετήσει η κυβέρνηση και βασικά ο πρωθυπουργός.
Η συγκεκριμένη στρατηγική αποσκοπεί στο να κερδίσει χρόνο η κυβέρνηση για να αποδείξει ότι τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής που υιοθέτησε στο πλαίσιο του προϋπολογισμού του 2010, με εφεδρεία την αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ, είναι τα κατάλληλα.
Όμως, ενέχει μεγαλύτερο ρίσκο καθώς η χώρα αφενός είναι εκτεθειμένη στην αβέβαιη πορεία των δημόσιων οικονομικών και αφετέρου είναι πιο ευάλωτη σε εξωτερικά γεγονότα, όπως απέδειξε η περίπτωση του Dubai World.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει ότι η κυβέρνηση, η οποία προφανώς γνωρίζει τους κινδύνους, έχει λάβει τα μέτρα της, εξασφαλίζοντας κάποιες ισχυρές στηρίξεις.
Τέτοιες θα μπορούσαν να προέλθουν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις μεγάλες χώρες της ευρωζώνης όπως η Γερμανία και η Γαλλία.
Κάποια άλλη στήριξη θα μπορούσε να δοθεί από την ΕΚΤ, ενώ σημαντικό ρόλο θα διαδραμάτιζε τυχόν επιβεβαίωση των πληροφοριών περί συζητήσεων με τους Κινέζους για την αγορά ελληνικών κρατικών ομολόγων την επόμενη χρονιά.
Ήδη, υψηλόβαθμα στελέχη της Ε.Ε., όπως ο επίτροπος κ. Αλμούνια, έχουν εκφράσει προφορικά τη στήριξή τους στις πρωτοβουλίες της ελληνικής κυβέρνησης.
Το ίδιο έχει κάνει τελευταία
ο πρόεδρος της ΕΚΤ κ. Τρισέ και απομένει να επιβεβαιωθεί το σενάριο για ευνοϊκή μεταχείριση των ομολόγων των χωρών-μελών με πιστοληπτική ικανότητα χαμηλότερη του "Α-" μετά τον Δεκέμβριο του 2010.
Είναι όμως επίσης προφανές ότι όσο ο γόρδιος δεσμός της ελληνικής οικονομίας δεν λύνεται και οι αγορές πρεσάρουν
τόσο τα λόγια στήριξης χάνουν την αξία τους.
Από ένα σημείο και μετά εκείνο που έχει σημασία είναι τα μέτρα τα οποία παίρνει η χώρα και η έμπρακτη βοήθεια που λαμβάνει από τρίτους. Είναι πολύ πιθανό η Ελλάδα να εισήλθε νωρίτερα απ' ό,τι θα περίμενε κανείς σ’ αυτό το στάδιο.
Αν η εκτίμηση είναι σωστή, τότε θα πρέπει να περιμένουμε
συνέχεια των πιέσεων στα ελληνικά ομόλογα και δευτερογενώς στις μετοχές με ενδιάμεσα διαλείμματα την επόμενη περίοδο.
Υπό αυτήν την έννοια και για την αποφυγή δυσάρεστων εκπλήξεων
η χώρα θα πρέπει να αρχίσει να αποκαλύπτει τους άσους της.
Αν φυσικά διαθέτει κάποιους.
Dr. Money
dr@euro2day.gr