Όλα τα μέτρα δεν είναι ίδια...

Όταν οι ιστορικοί του μέλλοντος αναφερθούν στο ταξίδι του πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου στο Νταβός τον Ιανουάριο του 2010 είναι σίγουρο ότι δεν θα το προσπεράσουν όπως όλα τα άλλα.

Ίσως μάλιστα κάνουν έναν διαχωρισμό μεταξύ της εποχής πριν και μετά το Νταβός αν όντως ο πρωθυπουργός υιοθετήσει τις πιο τολμηρές από τις προτάσεις που δέχεται από συνεργάτες του.

Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι το ταξίδι και οι επαφές που είχε ο κ. Παπανδρέου στο θέρετρο των ελβετικών Άλπεων, όπου μαζεύεται κάθε χρόνο η πολιτική και επιχειρηματική ελίτ όλου του κόσμου, υπήρξαν καθοριστικά.

Ο πρωθυπουργός που γύρισε από το Νταβός δεν έχει σχέση με εκείνον που έφυγε για το ελβετικό θέρετρο.

Ο κ. Παπανδρέου ήταν καταφανώς στενοχωρημένος και πολύ προβληματισμένος από αυτά που είδε και άκουσε για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ελληνική οικονομία.

Περισσότερο φαίνεται ότι τον στενοχώρησε, λένε οι γνωρίζοντες, η συνάντηση που είχε με τους κ. Μπαρόζο και Αλμούνια καθώς άκουσε την ωμή αλήθεια από ξένα χείλη.

Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι ακριβώς ειπώθηκε μεταξύ τους.

Από τα συμφραζόμενα όμως προκύπτει ότι ο πρόεδρος της Κομισιόν και ο αρμόδιος μέχρι σήμερα επίτροπος περί νομισματικών υποθέσεων εξέθεσαν στον πρωθυπουργό τα πραγματικά δεδομένα που κάποιοι κυβερνητικοί αρνούνταν να δουν.

Οι δύο υψηλόβαθμοι κοινοτικοί αξιωματούχοι τόνισαν στον πρωθυπουργό ότι η Ελλάδα θα πρέπει να πάρει επιπλέον αυστηρά μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος ώστε να λάβει κοινοτική βοήθεια και να αποφύγει τα χειρότερα.

Όλα αυτά εξηγούν τις συσκέψεις που συγκάλεσε ο πρωθυπουργός την Κυριακή στο Μαξίμου με αντικείμενο την οικονομία.

Οι γνωρίζοντες ισχυρίζονται ότι ο πρωθυπουργός έχει λάβει τις αποφάσεις του για τη λήψη επιπρόσθετων μέτρων.

Όμως, φαίνεται ότι δέχεται διαφορετικές εισηγήσεις για τα μέτρα που θα πρέπει να λάβει.

Έχει λοιπόν μεγάλη σημασία να καταλήξει στο σωστό μίγμα μέτρων, καθότι εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα δεν αρκεί μόνο να σιγουρευτεί η επίτευξη του στόχου για μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος στο 9,1% - 8,7% του ΑΕΠ το 2010.

Μεγάλη σημασία έχει επίσης τα μέτρα να ικανοποιούν τουλάχιστον εν μέρει τις αγορές.

Οι ιδιωτικοποιήσεις και κάποια διαρθρωτικά μέτρα, π.χ. για το ασφαλιστικό και τα κλειστά επαγγέλματα, είναι βέβαιο ότι θα ικανοποιήσουν τις αγορές.

Όμως, ίσως χάσουν μέρος από τη λάμψη τους και επομένως την αποτελεσματικότητά τους αν το πακέτο μείωσης του ελλείμματος στηρίζεται στις αυξήσεις των φόρων, π.χ. σε καύσιμα, ΦΠΑ κτλ.

Από τη σκοπιά εκείνων που συμμετέχουν στην αγορά, οποιοδήποτε πακέτο μέτρων θα πρέπει να περιλαμβάνει περαιτέρω μείωση στο κονδύλι του προϋπολογισμού για μισθούς, επιδόματα και συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων.

Το πώς θα γίνει αυτό επαφίεται στην κυβέρνηση.

Είναι όμως σαφές ότι οι αγορές δεν θα δουν με το ίδιο μάτι ένα πακέτο μέτρων που βασίζεται κυρίως στις αυξήσεις φόρων και ένα που στηρίζεται εν μέρει στη μείωση των αποδοχών για μισθούς και συντάξεις του προϋπολογισμού.

Για τις αγορές όλα τα μέτρα δεν είναι ίδια και επομένως ελλοχεύει ο κίνδυνος να χυθεί η καρδάρα με το γάλα.

Όμως, ο πρωθυπουργός έχει την ευκαιρία να αφήσει το στίγμα του στην Ιστορία τραβώντας μια διαχωριστική γραμμή στην άσκηση πολιτικής μεταξύ της εποχής πριν και μετά την επίσκεψη στο Νταβός τον Ιανουάριο του 2010.


Dr. Money

dr@euro2day.gr