του Πάτροκλου Κουδούνη
Εξαιτίας των ”έντονων” πολιτικών διεργασιών που συντελούνται στη χώρα μας τον τελευταίο καιρό, οι εταιρίες δημοσκοπήσεων δουλεύουν υπερωρίες. Προσπαθούν να αποδείξουν με επιστημονικό τρόπο αυτό που βλέπει ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης:
Ότι δηλαδή ο Καραμανλής και ο Παπανδρέου είναι μάλλον συμπαθείς, ο Τσίπρας είναι συμπαθέστατος, η Παπαρήγα δεν μας εκνευρίζει, αλλά δεν προσέχουμε όταν μιλάει, κι ο Καρατζαφέρης ξυπνάει τα αντιρατσιστικά (υποκριτικά συνήθως) ένστικτά μας.
Επίσης, οι φίλοι μας δημοσκόποι δουλεύουν πολύ σκληρά για να καταδείξουν ότι η Ν.Δ. προηγείται σταθερά, ο κ. Καραμανλής είναι ο καταλληλότερος πρωθυπουργός, ότι κανείς δεν είναι ικανός να διαχειριστεί αποτελεσματικά τα θέματα υγείας, παιδείας και διαφθοράς και ότι οι πολιτικοί είναι ανέντιμοι και ψεύτες.
Αυτά, αγαπητοί μου, τα γνωρίζουμε. Κάτι άλλο έχετε να μας πείτε;
Την ανάγκη αυτή φαίνεται πως κατανόησαν τα στελέχη μια τέτοιας εταιρίας και σε ερωτηματολόγιο που εκλήθην να συμπληρώσω υπήρχε η παρακάτω ερώτηση;
”Σε περίπτωση που ο πρωθυπουργός αποφασίσει να αποσυρθεί από την ηγεσία της Ν.Δ., μετά τη μεταβατική περίοδο, ποιο πολιτικό στέλεχος της Ν.Δ. θα μπορούσε να είναι επικεφαλής του κόμματος στις επόμενες βουλευτικές εκλογές; Αναφέρατε την πρώτη σας επιλογή (προσέξτε τώρα ποιες επιλογές μας δίνουν):
Δημήτρης Αβραμόπουλος
Γιώργος Αλογοσκούφης
Ντόρα Μπακογιάννη
Αντώνης Σαμαράς
Ευριπίδης Στυλιανίδης
Κατ’ αρχάς διαμαρτύρομαι εντόνως! Από πού κι ως πού, αγαπητέ κύριε, αφαιρείτε από τον κατάλογο τούτο το όνομα του πρώτου τη τάξει υπουργού κ. Προκόπη Παυλόπουλου;
Πόσο μάλλον τις ημέρες αυτές που όλος ο κρατικός μηχανισμός πανηγυρίζει λόγω της επιτυχούς διαχείρισης των προβλημάτων που επέφερε το μένος του χιονιά.
Eπίσης διαμαρτύρομαι για την εμφάνιση του ονόματος του Ευριπίδη Στυλιανίδη σ’ αυτήν τη λίστα. Είναι πολύ νέος!
Είπαμε ότι το πείραμα Τσίπρα πέτυχε, αλλά μη δημιουργήσουμε και... ”σχολή”.
Η Ντόρα, από την άλλη, έχει σίγουρα ένα δημοσκοπικό προβάδισμα, αλλά η εξέλιξη του Σκοπιανού θα επηρεάσει σίγουρα το μέλλον της. Μπορεί η υπόθεση να είναι βέβαια ήδη χαμένη. Ή –για κάποιους- να μην έχει τόση σημασία.
Αυτό όμως που θα μετρήσει είναι ο αντίκτυπος που θα έχουν οι κινήσεις των πολιτικών μας στο εθνικό μας φρόνημα.
Γιατί, όπως είχε πει και ο Τσόρτσιλ (1874-1965), ”δεν είναι δυνατόν να διασχίσαμε τους αιώνες για να φτάσουμε ως εδώ, να διασχίσαμε ωκεανούς, βουνά και πεδιάδες και να είμαστε καμωμένοι από ζάχαρη”...
Η εμπλοκή του Δημήτρη Αβραμόπουλου στην κουβέντα μας έγινε σίγουρα εν αγνοία του. Είμαι σίγουρος δε ότι οι γαλαντόμοι τρόποι του δεν θα του επέτρεπαν ποτέ να παίξει τον ρόλο του δελφίνου. Τουλάχιστον απρόσκλητος...
Αντιθέτως, η βραχυχρόνια αλλά επιτυχημένη πορεία του κ. Αλογοσκούφη στο νεοδημοκρατικό στερέωμα αποκαλύπτει τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου φιλόδοξου, επιμελή και εύστροφου ο οποίος θα κυνηγήσει με έντιμο τρόπο και by the book κάθε ευκαιρία που θα του παρουσιαστεί. Τεκμαίρεται ότι ”the sky is the limit”!
Αυτό που δεν γνωρίζω είναι αν οι ψηφοφόροι είναι έτοιμοι να του προσφέρουν τον ουρανό (με τ’ άστρα). Από αυτήν την άποψη, η συγκεκριμένη multiple choice ερώτηση μπορεί να αποβεί χρήσιμη.
Last but not least, ο Αντώνης Σαμαράς. Το γεγονός ότι το όνομά του βρίσκεται στην εν λόγω λίστα είναι από μόνο του ικανό να του δώσει επάξια τον τίτλο του δελφίνου. Άλλωστε ”ο χρόνος είναι μεγάλο αντίδοτο για τον θυμό” (Σενέκαs, Ρωμαίος φιλόσοφος, 1-65).
Δεν μπορώ να σας αποκαλύψω ποια απάντηση επέλεξα.
Μπορώ να σας πω, όμως, ότι τα αισθήματά μου απέναντι σε τουλάχιστον ένα από τα προαναφερθέντα πολιτικά πρόσωπα περιγράφονται απόλυτα από μία αναφορά του Τσόρτσιλ στον Σερ Στάφορντ Κριπς: ”Έχει όλες τις αρετές που αντιπαθώ και κανένα από τα ελαττώματα που θαυμάζω”.