Στο μεταξύ,
Καραμανλής, Κανένας, Παπανδρέου παίρνουν τα τρία πρώτα μετάλλια σύμφωνα με τις απαντήσεις του κοινού στην ερώτηση της MRB για το «ποιος είναι καταλληλότερος πρωθυπουργός».
Δεν ξέρω για ποιον είναι χειρότερο το αποτέλεσμα. Για τον Καραμανλή που νιώθει καυτή την ανάσα του «κανένα», για τον Παπανδρέου που χάνει ακόμα κι απ’ το τίποτα ή για τον λαό μας που εμφανίζει
αναρχικές τάσεις σε ποσοστό 20%;
Από την άλλη, κλείνει, λέει, την πόρτα της συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ ο
Αλέκος Αλαβάνος, λέγοντας ότι ισοδυναμεί με «κάθοδο στον Άδη».
Τελικά μπορεί και να τον παρεξήγησα αυτόν τον τύπο. Αν αυτή του η φράση δεν ήταν ένα απλό πυροτέχνημα, τότε πιθανώς να διαθέτει
μεγάλη αίσθηση του χιούμορ. Κάποιος άλλος βέβαια θα μπορούσε να χαρακτηρίσει τον συμπαθή πρόεδρο για άλλη μία φορά
προκλητικό. Όσο περίεργο κι αν ακούγεται, τείνω να συμφωνήσω και να θυμίσω το εξής:
«Το καλύτερο, το πιο μοναδικό όχημα,
είναι το μπαστούνι κι ένα από τα καλύτερα πράγματα του κόσμου είναι να πας ταξίδι με ένα από αυτά» είχε πει ο Αμερικανός συγγραφέας Robert Holliday. Αρκεί να μην το καβαλήσεις, προσθέτω εγώ...
Τέσσερα τηλεφωνήματα δέχτηκα χθες αμέσως μετά τη λήξη
της κατάθεσης Βγενόπουλου στη Βουλή. Δύο από φίλους βουλευτές και δύο από δημοσιογράφους.
Οι περιγραφές ήταν ίδιες. Οι βουλευτές περίμεναν τον Βγενόπουλο όπως
οι γύπες που περιμένουν το θύμα να ξεψυχήσει για να το σκυλέψουν. Οι δημοσιογράφοι περίμεναν να δουν το «αίμα» να ρέει.
Πέντε λεπτά όμως μετά την έναρξη της ομιλίας Βγενόπουλου το σκηνικό και
οι ορέξεις είχαν αλλάξει. Δεν θα σας πω άλλες λεπτομέρειες, γιατί θα τις διαβάσετε αναλυτικά σε άλλο σημείο του αγαπημένου σας site. Μπορώ όμως να σας πω ότι οι φίλοι δημοσιογράφοι, μετά το τέλος της διαδικασίας, έψαχναν για ποδοσφαιρικούς τίτλους που όλοι είχαν να κάνουν με
«γκολ Βγενόπουλου σε άδειο τέρμα»!
koudounis@euro2day.gr