Επιπροσθέτως, αδυνατώ να αντιληφθώ ποιο το ηθικό νόημα της αιχμαλωσίας μιας βουλευτικής έδρας της Ν.Δ., αφού πλέον δεν ανήκεις εκεί, ενώ όμως έχεις εκλεγεί με τη σημαία της. Δεν βλέπω
τίποτα τίμιο ή αντρίκιο σε αυτή την πολιτική συμπεριφορά.
Περιέργως, όμως, ούτε τώρα τον πήραν στα σοβαρά. Πρόσεξα τις αναλύσεις των κ. Πρετεντέρη και Τσίμα στο MEGA και παρατήρησα ότι και οι δύο ευχήθηκαν -εις το όνομα της σοβαρότητας, ελπίζω- να μην ξεκινάει μια νέα πολιτική κίνηση με πρωτοστάτη -ή λαγό, αν προτιμάτε- τον Τατούλη.
Αν πάντως (ξανα)έμπαινα στη θέση του, θα εκνευριζόμουν πολύ μαζί τους. Μπορεί μάλιστα να χτύπαγα δυνατά το χέρι μου στο τραπέζι φωνάζοντας : "Αλήτες, δημοσιογράφοι! Τι πρέπει να κάνω επιτέλους για να κερδίσω τον σεβασμό σας;" (Θα ηρεμούσα αμέσως μετά κοιτάζοντας για τριάντα δεύτερα τον καθρέφτη.)
Τελικά, κατέληξα ότι
η υπόθεση αυτή μας βλάπτει. Μας αποπροσανατολίζει, με αποτέλεσμα να ασχολούμαστε λιγότερο με εξελίξεις που χρήζουν άμεσης προσοχής.
Πάρτε, για παράδειγμα, το χρηματιστήριο. Εκδιώχθηκε ο Τατούλης τη Δευτέρα και μέσα σε δύο μέρες ο Γενικός Δείκτης έχασε 8,5%. Αντί να κοιτάνε οι άνθρωποι το ταμπλό,
βλέπανε ειδήσεις!
Παραλίγο να περάσει απαρατήρητη και η παρέμβαση του πρωθυπουργού από τη Σερβία. "Έτριξε τα δόντια στις τράπεζες ο Καραμανλής" άκουγα χθες όλο το πρωί στα ραδιόφωνα. Δεν κατάλαβα καλά τι ακριβώς έκανε, γιατί άκουγα μόνο τους τίτλους των ειδήσεων.
Πάντως, όταν πήγα το μεσημέρι να κάνω κάτι πληρωμές σε τρεις διαφορετικές τράπεζες, είδα υπαλλήλους να αναρτούν πορτρέτα του Καραμανλή στους τοίχους, κάποιες υποδιευθύντριες έσβηναν μισά τα τσιγάρα τους, ενώ κάποιες άλλες κυρίες εξαφάνιζαν τασάκια και κραγιόν από το ευρύτερο οπτικό μας πεδίο.
Άκουσα, μάλιστα, ότι
ένας διάσημος Έλληνας τραπεζίτης ακύρωσε μέχρι και το απογευματινό του γκολφ ως ένδειξη φόβου και υπακοής στις αυστηρότατες εντολές του πρωθυπουργού!
Επίθεση κατά των τραπεζών εξαπέλυσε, όπως άκουσα, και
ο πρόεδρος του ΣΕΒ. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να πει ότι "κάποιες λειτουργούσαν σαν καζίνο"!
Αν αληθεύει αυτό, τότε οφείλω να σημειώσω στον κ. Δασκαλόπουλο ότι η παρομοίωσή του είναι ατυχής.
Υπενθυμίζω σε εκείνον και σε εσάς αγαπητοί αναγνώστες ότι στα καζίνο δεν υπάρχουν ουρές, βρίσκεις πάντα πάρκινγκ, ενώ
προσφέρουν αφειδώς φαγητό και ποτό. Επίσης, σου δίνουν αμέσως τα κέρδη σου αφορολόγητα, δεν αλλάζουν τους κανόνες στη μέση του παιχνιδιού, ενώ αν χρειαστείς δανεικά υπάρχουν ειδικοί άνθρωποι που φροντίζουν να σε εξυπηρετήσουν αμέσως.
Τώρα, τι απ' όλα αυτά μπορεί να θυμίζει τράπεζα
δεν το γνωρίζω...
koudounis@euro2day.gr