Σήμερα βιώνουμε ήδη μία από τις μεγαλύτερες παγκόσμιες οικονομικές κρίσεις. Παράλληλα τα χρηματιστήρια έχουν πάρει την κατιούσα, αποτιμήσεις και οικονομικές αξίες έχουν παραμορφωθεί αλλά και οι ρόλοι πολλών χρηματιστηριακών παραγόντων έχουν αλλάξει.
Συνάμα ο ρόλος των επενδυτικών σχέσεων και των Investor Relations Officers (IROs) έχει αλλάξει, επηρεαζόμενος από εσωτερικές διεργασίες αλλά και από τις συνθήκες της αγοράς. Για παράδειγμα, σήμερα η αγορά απαιτεί επαγγελματίες υψηλού επιπέδου, με σφαιρικές γνώσεις, πείρα, άρτια οργάνωση, καλές ανθρώπινες και επαγγελματικές σχέσεις, καλό όνομα (reputation), με πειθώ, ήθος και δημιουργικότητα και με αποτελεσματικές ενέργειες και δραστηριότητες, έτσι ώστε οι εταιρίες τους να ξεχωρίσουν, να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των αναλυτών και κυρίως των θεσμικών επενδυτών και κατά συνέπεια των κεφαλαίων.
Έχω ξαναγράψει ότι ένας καλός IRO συνδυάζει ταλέντο, πολύπλευρη εκπαίδευση και πείρα, αλλά απατείται και σωστή τριπλή εναρμόνιση (matching) προσώπου - εταιρίας - διοίκησης. Στον χώρο της εταιρικής επικοινωνίας και των επενδυτικών σχέσεων η τριπλή εναρμόνιση είναι βασική προϋπόθεση επιτυχίας, ειδικότερα τώρα που η σχέση πληροφόρησης - αποτίμησης - απόφασης (information - evaluation - decision) έχει αλλάξει.
Η καλή συνεργασία με τον οικονομικό διευθυντή και με τον διευθύνοντα σύμβουλο, η χημεία, η κατανόηση, η εχεμύθεια αλλά και η εμπιστοσύνη ειδικά μεταξύ των τριών αυτών μελών της εταιρίας είναι βασικό συστατικό για αποτελεσματική εταιρική επικοινωνία.
Επομένως ο IRO πρέπει να κερδίσει την εμπιστοσύνη των ανώτατων στελεχών της εταιρίας, αλλά και από την άλλη πλευρά ο διευθύνων σύμβουλος, ο οικονομικός διευθυντής καθώς και ο μεγαλομέτοχος ή οι μεγαλομέτοχοι της εταιρίας πρέπει να εμπιστεύονται τον υπεύθυνο επενδυτικών σχέσεων (IRO). Όπως ένας παίκτης μιας ποδοσφαιρικής ομάδας εμπιστεύεται και συνεργάζεται με τον προπονητή του και τους συμπαίκτες του για να πετύχει η ομάδα του και να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Το IR εμφανίστηκε στην Ελλάδα το 1995. Για μία δεκαετία περίπου είχαμε πολύ καλή ανοδική πορεία. Από το 2005 και μετά ο χώρος μας δείχνει κάποια σημάδια κόπωσης και εσωστρέφειας. Με κόπωση και εσωστρέφεια εννοώ ότι το IR ακολουθεί λάθος υπόδειγμα (model). Αντί να προσομοιάζει στην οργάνωση και λειτουργία μιας ποδοσφαιρικής ομάδας, τείνει να μετατραπεί σε οικογενειακή υπόθεση, επιχείρηση και ομάδα. Λάθη συγχωρούνται, σπατάλες καλύπτονται, εισηγήσεις απορρίπτονται και επικρατεί παθητικότητα και «αμυντική» προδιάθεση. Οπότε αναγκαστικά αντί να παίζουμε στο Champions League και να ανταγωνιζόμαστε σε παγκόσμια πρωταθλήματα αρκούμαστε να παίζουμε στη Γ΄ και Δ΄ ερασιτεχνική κατηγορία.
Έχουμε καλούς και έμπειρους ντόπιους IROs. Οι εταιρίες, και ειδικότερα οι εισηγμένες, δεν πρέπει να αναθέτουν τη διαχείριση της «εσωτερικής» πληροφόρησης και επικοινωνίας είτε σε γνωστούς, φίλους, οικογενειακά μέλη (nepotism) είτε σε PR εταιρίες που δραστηριοποιούνται μόνο στην Ελλάδα. Αντίθετα, πρέπει να σχηματίζουν μια εσωτερική ομάδα που να ασχολείται με το σύνολο της εταιρικής επικοινωνίας (IR, PR, Media Relations, Fillings, Corporate Governance, etc.) προς πάσα κατεύθυνση.
Μόνο έτσι η επίδραση που μπορεί να έχουν η εταιρική επικοινωνία και οι επενδυτικές σχέσεις στο image των διοικούντων της εταιρίας, στη διασπορά και ρευστότητα των μετοχών, στην τιμή της μετοχής και στην κεφαλαιοποίηση θα είναι σταθερή και μακροχρόνια.
*Ο Dr. Νίκος Ντέμος είναι πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Επενδυτικών Σχέσεων (HIRI). Είναι επίσης συγγραφέας του βιβλίου "Effective Corporate Communication and Voluntary Investor Relations" που εκδόθηκε πρόσφατα.