Λέγανε πολλοί από νωρίς ότι
ο Καραμανλής είναι τεμπέλης, βαριέται τη δουλειά, ενώ προτιμάει να παίζει playstation και να τρώει σουβλάκια. Το πρόβλημα βέβαια δεν ήταν αυτό. Ένας πρωθυπουργός και να θέλει δεν μπορεί να τεμπελιάζει.
Το μεγάλο του πρόβλημα ήταν ότι
δεν είχε ψυχή να πάρει αποφάσεις. Αν εξαιρέσουμε τα εθνικά θέματα (Κύπρος, Βέτο στο Μακεδονικό) όπου -ασχέτως αν δεν είχε άλλη επιλογή- στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, σε όλα τα υπόλοιπα ζητήματα δεν τολμούσε να λάβει καμιά απόφαση.
Του έλεγε ο Σουφλιάς ότι δεν ήθελε να δημιουργηθεί υπουργείο Περιβάλλοντος
κι εκείνος υπάκουγε. Του έλεγε ο λαός να αποσύρει το βιβλίο Ιστορίας κι εκείνος άκουγε τη Μαριέττα. Του έλεγε ο Ρουσσόπουλος ότι δεν είναι κακό να δουλεύει η γυναίκα του στο MEGA και να εκδίδει εφημερίδες κι αυτός την κάλυπτε. Του έλεγε ο Βουλγαράκης, του έλεγε η Ντόρα, του έλεγε ο Μεϊμαράκης κι αυτός, καλό παιδί είναι, τους άκουγε όλους. Μόνο τον λαό δεν άκουγε ο ευθυνόφοβος ρήτορας και ιδού πού κατέληξε!
Κατάφερε να αναστήσει ένα διαλυμένο ΠΑΣΟΚ και να κάνει -πιθανότατα-
πρωθυπουργό έναν Γιώργο Παπανδρέου που πριν από δύο χρόνια κόντεψε να βρεθεί στο σπίτι του για πάντα.
Κατάφερε να παραδώσει τα δημόσια ταμεία σε χειρότερη θέση από αυτή στην οποία τα βρήκε. Κατάφερε να διαβρώσει ακόμα περισσότερο ένα ήδη
καταρρακωμένο Δημόσιο.
Και βέβαια, κατάφερε να
απογοητεύσει ακόμα και τους πιο φανατικούς οπαδούς του, οι περισσότεροι εκ των οποίων διαπίστωσαν ότι το μοναδικό προσόν του Καραμανλή είναι το επίθετό του.
Άτολμος, άψυχος και
ουδέτερος σαν Ελβετός, κινήθηκε στις παρυφές της αποτελεσματικότητας σαν γερασμένος κομπάρσος.
Απολογείται τώρα απελπισμένα και ζητάει να τον ξαναψηφίσουμε για να
πατάξει τη φοροδιαφυγή. Τέσσερα χρόνια όμως τώρα κρατάει εκεί τον ίδιο υφυπουργό επιβραβεύοντας ουσιαστικά τις επιδόσεις του.
Ανερυθρίαστα ζητά τη στήριξη των πρώην ψηφοφόρων του όταν επιδεικτικά τους αγνοεί και τους προκαλεί τοποθετώντας τη
"μαυρισμένη" Μαριέττα Γιαννάκου στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Η ίδια δε, αξιοπρεπής πολιτικός, δήλωνε προ τετραμήνου ότι δεν σκόπευε να πολιτευτεί στις εθνικές εκλογές. Αυτός είναι ο σεβασμός που δείχνει στους ψηφοφόρους της Ν.Δ. ο Καραμανλής και η παρέα του.
Μας λέει ότι άλλαξε, αλλά ακόμα και τώρα δεν τολμά να περάσει τη γραμμή του, με την οποία κάθε λογικός άνθρωπος θα συμφωνούσε. Αδύναμος μπροστά στα κελεύσματα των
γεροντοβαρώνων, έβαλε ξανά στα ψηφοδέλτια τον Μιλτιάδη Έβερτ και τον θείο Αχιλλέα!
Λυπούμαι γι' αυτά που παραδέχομαι και γράφω εδώ γιατί είχα πιστέψει κι εγώ στον Καραμανλή.
Η τρομακτική του όμως δειλία και η επιμονή του στα μεγάλα και διαρκή λάθη με αναγκάζουν πλέον να δανειστώ μία φράση του Γκράουτσο Μαρξ και να του πω: "Δεν ξεχνώ ποτέ πρόσωπα, αλλά στη δική σου περίπτωση θα κάνω μια εξαίρεση"!
Y.Γ.: Λίαν προσεχώς: ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, διαπλοκή, SIEMENS.
koudounis@euro2day.gr