Ένα έλλειμμα αξιοπιστίας που αφορά ίσως ευρύτερα στον
κοινοτικό Νότο και καλλιεργήθηκε από τον τρόπο με τον οποίο
η Ιταλία και η Ελλάδα εισήλθαν στην
ευρωζώνη, εν μέσω "καταγγελιών" περί υιοθέτησης πολιτικής
δύο μέτρων και δύο σταθμών από τις Βρυξέλλες και ασφαλώς επιβεβαιώθηκε με την επίσημη "
ομολογία" της χώρας μας, προ πενταετίας, όταν μέσω της "
απογραφής" φροντίσαμε μόνοι μας να απεκδυθούμε οποιουδήποτε ψιχίου αξιοπιστίας μας είχε απομείνει.
Στην όλη συζήτηση δεν έχει ίσως σημασία ότι ακόμα και τα ίδια τα κοινοτικά όργανα ή και εκείνα της
Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δεν ήταν σε θέση να προβλέψουν
ούτε την έλευση ούτε το μέγεθος της κρίσης, αναθεωρώντας συνεχώς και αυτά τις προβλέψεις τους σχετικά με την πορεία του κοινοτικού
ΑΕΠ, γεγονός στο οποίο επέλεξε να μην εστιάσει ο κ. Γιούνγκερ.
Αντίστοιχα, σημασία ίσως δεν έχει ότι υπάρχουν χώρες, με πρώτη
τη Γαλλία, που επισήμως διακηρύσσουν πως
δεν προτίθενται καν να ασχοληθούν με τη μείωση των ελλειμμάτων τους πριν παρέλθει η τρέχουσα οικονομική κρίση, γεγονός στο οποίο επίσης επέλεξε να μην εστιάσει ο κ. Γιούνγκερ.
Σημασία έχει ότι διαχρονικά έχουμε καλλιεργήσει έναντι των κοινοτικών εταίρων μας την πεποίθηση ότι
η Ελλάδα είναι μη αξιόπιστος εταίρος.
Ένας εταίρος που δεν διαθέτει επαρκείς
θεσμούς, όπως για παράδειγμα μία ανεξάρτητη και μη πολιτικά ελεγχόμενη
Δικαιοσύνη ή ακόμη και μία αξιόπιστη στατιστική υπηρεσία...
Αλλά πώς είναι δυνατόν να υποστηρίξουμε το αντίθετο, όταν τούτο αποτελεί πρώτα απ' όλα δική μας πεποίθηση;
ngd@euro2day.gr