Σε μια χώρα η οποία αντλεί ποσοστό της τάξης του 18% - 20% του πλούτου της από έναν και μόνον τομέα, τον Τουρισμό, είναι εγκληματικό να μην καταβάλλονται
στοχευμένες προσπάθειες για την ενδυνάμωση των όρων λειτουργίας του τομέα αυτού και άρα τη
μεγιστοποίηση του αποτελέσματός του και των εσόδων που αυτός συνεπάγεται για τον προϋπολογισμό.
Αντίστοιχα, σε μια χώρα όπου τα χρέη του
ΟΣΕ και των τεσσάρων άλλων μεγάλων ΔΕΚΟ (
ΕΘΕΛ, ΗΣΑΠ, ΗΛΠΑΠ και ΟΑΣΑ) αντιστοιχούν σε 12,5 δισ. ευρώ ή περίπου 5,5% του ΑΕΠ και στην ουσία
εκμηδενίζουν την προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής, είναι αδιανόητο να συνεχίζεται ανεξέλεγκτη η ελλειμματική λειτουργία τους, που μόνον για εφέτος αντιστοιχεί σε 1,26 δισ. ευρώ ή 0,54% του ΑΕΠ.
Αντίθετα, εάν
απαγορευόταν ο δανεισμός των ζημιογόνων ΔΕΚΟ και μειώνονταν φερ’ ειπείν κατά 50% οι υπερωρίες και τα επιδόματα εξοικονομώντας ποσό της τάξης των 300 εκατ. ευρώ, ώστε να «
απελευθερωθούν» δημόσια κονδύλια και να διοχετευθούν για την κατασκευή μόνον τριών μαρινών σε ισάριθμα ελληνικά νησιά και στη συνέχεια να πωληθούν ή να ενοικιαστούν από ιδιώτες,
ωφελημένοι θα ήταν όλοι.
Οι
τουριστικές επιχειρήσεις θα είχαν περισσότερα έσοδα,
το κράτος θα εισέπραττε περισσότερους φόρους και
η απασχόληση θα έπαιρνε μια τονωτική ένεση.
Βέβαια από αυτήν την
εξίσωση απουσιάζει μια λεπτομέρεια.
Οι μαρίνες ή οι ξένοι τουρίστες δεν έχουν
ψήφο… Ίσως όμως εδώ που φθάσαμε να μην επιτρέπονται πλέον τέτοιοι προβληματισμοί.
ngd@euro2day.gr