Επιχειρηματίες σε... Group Therapy

Στο πίσω μέρος κάποιας ζυθοποιίας στη βορειοδυτική Βρετανία, ο επικεφαλής μίας οικογενειακής μεταποιητικής μονάδας συζητά για την Ινδία. Εξηγεί σε μία ομάδα ανθρώπων – όλοι τους ιδιοκτήτες και διευθυντές των επιχειρήσεών τους όπως και ο ίδιος – ότι η προσπάθειά του να φτιάξει ένα εργοστάσιο στην Ινδία έχει οδηγήσει σε απόλυτη απογοήτευση.

Είναι δύσκολο να βρεις ακίνητα και ο άνθρωπος που έχει εκεί κωλυσιεργεί. Ρωτά τους άλλους αν πρέπει να βρει άλλον Ινδό συνέταιρο. «Πώς μπορείς να δημιουργήσεις σχέση εμπιστοσύνης εξ αποστάσεως;» ρωτά.

Στο τραπέζι βρίσκονται καμιά δεκαριά άνθρωποι που τον ρωτούν διάφορα πράγματα και παραθέτουν τη δική τους εμπειρία. Ένας έχασε πολλά λεφτά στην Ινδία και τον συμβουλεύει να φύγει. Ένας άλλος υποστηρίζει πως η παραγωγή πρέπει να μένει στη Βρετανία. Όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να αναζητήσει επαγγελματικές συμβουλές. Ένας συνιστά κάποιο δικηγόρο, ένας άλλος του λέει να τον φέρει σε επαφή με κάποιον που είχε αντίστοιχα προβλήματα.

Οι συναντήσεις αυτής της ομάδας είναι συχνές και γίνονται υπό την αιγίδα της Vistage , μίας από τις πολλές πλέον οργανώσεις για mentoring επιχειρηματιών που δίνουν τη δυνατότητα τόσο στους ιδρυτές μικρών επιχειρήσεων όσο και σε εκείνους που τις διευθύνουν να ανταλλάσσουν πληροφορίες.

Στόχος είναι η διαφοροποίηση από τους οργανισμούς που δίνουν έμφαση στη δικτύωση, στο lobbying και στα μαθήματα. Πρόκειται για επίσημες ομάδες αυτοβοήθειας, που λειτουργούν ωστόσο πιο δομημένα από την απλή συνάντηση σε μία παμπ. Σε αυτήν την ομάδα της Vistage ο συντονιστής είναι συνήθως ο Κρις Τσάρνοκ, που είναι επίσης σύμβουλος επιχειρήσεων.

«Το θέμα είναι η αυτοανάπτυξη», εξηγεί ο ίδιος. Τα μέλη της ομάδας προέρχονται από ιδιωτικές και εισηγμένες επιχειρήσεις, οι περισσότερες είναι οικογενειακές, με τζίρο έως 50 εκατ. στερλίνες.

Ένα από τα θετικά σημεία αυτών των συναντήσεων είναι ότι βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τη σκληρή αλήθεια, καθώς οι εργαζόμενοι πολλές φορές διστάζουν να πουν στο αφεντικό τις δυσκολίες. Ο Τζέισον Ζίκερμαν, διευθύνων σύμβουλος του The Alternative Board, μιας ακόμη εταιρίας του χώρου, αναφέρει: «Παίρνουν αντικειμενικές συμβουλές από άλλους επιχειρηματίες, χωρίς να υπάρχει κρυφή ατζέντα».

Ορισμένες φορές το θερμόμετρο ανεβαίνει στις συζητήσεις, όπως έγινε και στη συγκεκριμένη συνάντηση στη ζυθοποιία του Μάντσεστερ. Οι συμμετέχοντες όμως, συμφωνούν πως όσα λέγονται μένουν εκεί.

Οι επιχειρηματίες είναι πολυάσχολοι και δεν έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο. Ο Γούλιαμ Ρόμπινσον -που έχει για έκτη γενιά τη ζυθοποιία Robinsons Brewery όπου έγινε η συνάντηση- υποστηρίζει πως αξίζει τον κόπο. «Είναι μία ημέρα το μήνα που την αφιερώνω για την ανάπτυξη του εαυτού μου» δήλωσε και προσέθεσε: «Είναι μία ημέρα για να δουλέψεις για την επιχείρηση και όχι στην επιχείρηση».

Παρομοιάζει τις συναντήσεις με ταχύτατα μαθήματα διοίκησης, όπου όμως, περιλαμβάνεται και το δύσκολο θέμα των οικογενειακών σχέσεων. Στη δική τους επιχείρηση έχουν μοιράσει τους ρόλους. Εκείνος με τον αδερφό του έχουν αναλάβει τη γενική διεύθυνση, αλλά ο πατέρας τους είναι ακόμη τακτικός επισκέπτης. Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις των αδερφών ήταν να διευρύνουν το κοινό στο οποίο απευθύνεται η μπίρα τους, αναζητώντας τη συνεργασία ενός συγκροτήματος από το Μάντσεστερ, του Elbow αλλά και του Bruce Dickinson, του τραγουδιστή των Iron Maiden.

Η Vistage ξεκίνησε το 1957 στις ΗΠΑ και έχει περισσότερα από 19.000 μέλη σε 13 χώρες. Στη Βρετανία λειτουργεί επί 25 έτη. Ο μέσος όρος των Βρετανών πελατών της απασχολεί 125 εργαζομένους και έχει τζίρο 11 εκατ. στερλινών.

Πλέον υπάρχουν και άλλα τέτοια δίκτυα, όπως το The Supper Club που έχει έδρα στο Λονδίνο. Δημιουργήθηκε το 2013 από τον Duncan Cheatle. Ξεκίνησε μετά από ένα δείπνο που διοργανώθηκε για 8 φίλους επιχειρηματίες. Η συζήτηση ήταν τόσο εποικοδομητική που αποφάσισαν να ξανασυναντηθούν τον επόμενο μήνα. Κι έτσι δημιούργησαν μία νέα επιχείρηση.

Το The Supper Club έχει μόλις 300 μέλη. Πρόκειται όμως για επιχειρήσεις που κατά μέσο όρο έχουν τζίρο 17 εκατ. στερλίνες, ενώ πολλές εξ αυτών είναι ταχύτατα αναπτυσσόμενες. Σε μία πρόσφατη συνάντηση στο Σόχο του Λονδίνου, μία μικρή ομάδα μελών του The Supper Club συζητούσε γενικά το θέμα του marketing, της άντλησης κεφαλαίων, των προσλήψεων και των απολύσεων – ειδικότερα τις εμμονές των επιχειρηματιών για τους ανθρώπους και τα χρήματα. Η συζήτηση κατέληξε όμως, σε ένα θέμα εργατικού δικαίου όπου όλοι σταμάτησαν να ακούσουν και να πουν τις απόψεις τους.

Ένας από τους συμμετέχοντες σε αυτήν την ομάδα εξηγεί πως είναι αποτελεσματική επειδή υπάρχει γνήσια ανταλλαγή ιδεών. Στην προηγούμενη συνάντηση, η συζήτηση είχε επικεντρωθεί στις προτάσεις της βρετανικής κυβέρνησης να μειωθούν τα δικαιώματα των εργαζόμενων σε αντάλλαγμα για μετοχές της επιχείρησης. Οι περισσότεροι γκρίνιαζαν μέχρις ότου ένας τόλμησε να μιλήσει υπέρ της πρότασης. Έτσι ξεκίνησε μία ζωντανή συζήτηση.

Το μεγαλύτερο όφελος είναι οι πρακτικές, αμοιβαίες συμβουλές. Ο Τζέιμς Χίμπερτ άρχισε να συμμετέχει στις συναντήσεις δύο χρόνια αφότου ξεκίνησε την εταιρία Dress2Kill που φτιάχνει κατά παραγγελία ρούχα. «Πολλά από τα θέματα αφορούν το προσωπικό κι η δική μου προϋπηρεσία ήταν σε εταιρεία στελέχωσης , οπότε ένιωσα πολύ χρήσιμος» δήλωσε.

Ο ίδιος καταλήγει ότι ήταν πολύ χρήσιμο να συμμετέχει σε μία παρέα ανθρώπων που είχαν ήδη κάνει όσα ήθελε να  κάνει εκείνος. Είχε εντυπωσιαστεί όταν ορισμένοι από τους συμμετέχοντες που είχαν πουλήσει τις επιχειρήσεις τους, εξομολογήθηκαν πως αυτό που τους λείπει περισσότερο είναι η ενέργεια και ο ενθουσιασμός.

Αργότερα, ακολούθησε και ένα μάθημα σε σχολή business και επέλεξε έναν μέντορα, το Sir William Goodenough, πρόεδρο και συνιδρυτή της Design Bridge.

Η Kimberley Stufflet, ιδρύτρια του Preferred Aviation Underwriters, ασφαλιστική εταιρία πιλότων στην Ατλάντα, αποφάσισε να συμμετάσχει στις συναντήσεις του The Alternative Board όταν άρχισε να απασχολεί πάρα πολλά άτομα στην επιχείρησή της. Αφού άκουσε όσα της είπαν ο συνομιλητές της, άλλαξε γραμμή για τη στελέχωση της εταιρίας της. Ενώ αρχικά συζητούσε μόνο όσους είχαν κάποια πανεπιστημιακή μόρφωση αποφάσισε να δώσει σημασία και σε πιο σημαντικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας. «Έρχεται κάποια στιγμή που πρέπει να ζητήσεις εξωτερική βοήθεια», δηλώνει.

«Είναι σαν να έχεις 14 μη εκτελεστικούς διευθυντές στην εταιρία σου» εξηγεί ο Stephen Lund, γενικός διευθυντής της Advanced Component Technology, η οποία παρέχει φυσικό αέριο, πετρέλαιο και ενέργεια σε βιομηχανίες και είναι μέλος της Vistage.

Μέλη και των τριών οργανώσεων συμφωνούν ότι αναπόφευκτα κάποια στιγμή στη συζήτηση βγαίνουν και προσωπικά θέματα.

Ο Rob Armstrong, ιδιοκτήτης της Armcon - που παρέχει καλούπια και αναδευτήρες για τσιμέντο - και μέλος της Vistage αναφέρει: «Η συζήτηση φτάνει στο κόκαλο». O Mike Armitage αναφέρει ότι τα άλλα μέλη της ομάδας τον βοήθησαν να ξαναβρεί τη χαρά της ζωής, αφού τον απέλυσαν το 2007 από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου στην επιχείρηση που ίδρυσε ο παππούς του.

Ο κ. Ζίκερμαν θυμάται ότι γνώρισε έναν επιχειρηματία στο The Alternative Board που «δεν είχε πάρει ούτε μία ημέρα άδεια τα τελευταία χρόνια. Είχε κακή σχέση τόσο με τη γυναίκα του, όσο και με τα παιδιά του».

Οι συμβουλές για την ιεράρχηση προτεραιοτήτων, την ανάθεση εργασιών σε τρίτους και τη διαχείριση χρόνου που πήρε από την ομάδα του άλλαξαν τη ζωή. «Το «συμβούλιο» δεν αύξησε ούτε στο ελάχιστο τα κέρδη της επιχείρησής του, αλλά τουλάχιστον δεν δουλεύει πια τα Σαββατοκύριακα και πήγε για πρώτη φορά διακοπές μετά από 4 χρόνια.

© The Financial Times Limited 2014. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation