ΔΕΗ: Τα μεγάλα ονόματα που μπήκαν στην ΑΜΚ, προσφορές 18 δισ.

Τα περισσότερα κεφάλαια που έχουν ποτέ προσφερθεί σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ελληνικής επιχείρησης είναι τα 18 δισεκατομμύρια ευρώ που λέγεται ότι μάζεψε τελικά χθες η ΔΕΗ, μετά και την προσθήκη αργά το βράδυ στο βιβλίο των εγγραφών από τις ΗΠΑ αλλά και οι προσφορές από Ελλάδα.

Πρόκειται για μεγάλη επιτυχία, το μέγεθος της οποίας δυσκολεύονται να συνειδητοποιήσουν και οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι. Την αποτυπώνει όχι μόνο η υπερκάλυψη πάνω από τέσσερις φορές του στόχου των 4 δισ., αλλά και το είδος των επενδυτών, θεσμικών και hedge funds, που διαγκωνίστηκαν για να μπουν στο νέο «στόρι» της ΔΕH.

• Η BlackRock (με υπό διαχείριση κεφάλαια 14 τρισ. δολ.) έχει υποβάλει προσφορές στο βιβλίο για 600 εκατ. δολάρια, σύμφωνα με τραπεζικές πηγές κοντά στη διαδικασία.
• Η επίσης αμερικανική Blackstone (1,3 τρισ. δολ.) έχει εγγραφεί για 300 εκατ. δολ.
• Η Qatar Investment Authority (QIA) για 400 εκατ. δολάρια και το αμερικανικό fund Capital Group για 900 εκατ. δολάρια.
• Υψηλής ποιότητας είναι όπως μεταφέρει τραπεζικός παράγοντας και τα hedge funds που έχουν εγγραφεί στο βιβλίο, φέρνοντας ως παράδειγμα τo Covalis Capital με έδρα το Λονδίνο. Το βρετανικό hedge fund που ειδικεύεται σε επενδύσεις σε ενεργειακά utilities έχει, σύμφωνα με τον συνομιλητή μας, καταθέσει προσφορά στο βιβλίο της ΔΕH για 300 εκατ. ευρώ.

Τα παραπάνω ονόματα είναι μερικά από τα πιο μεγάλα με τις μεγαλύτερες προσφορές που έχουν μπει στην ΑΜΚ, σύμφωνα με τραπεζικές πηγές.

Τα ποσά αυτά, φυσικά, και όσα συνολικά έχουν προσφέρει στο βιβλίο του εξωτερικού τα περίπου 200 χαρτοφυλάκια (θεσμικοί και funds) που πήραν θέση στην αφετηρία, δεν πρόκειται να ικανοποιηθούν στο σύνολό τους.

Το βιβλίο προσφορών κλείνει σήμερα και η τελική κατανομή (allocation) θα γίνει αύριο 21 Μαΐου, οπότε και η διοίκηση θα αποφασίσει  τι ποσοστό μετοχών θα δώσει σε κάθε επενδυτή, μικρό και μεγάλο.

Είναι προφανές ότι υπάρχει τεράστια πίεση από μεγάλα ονόματα να πάρουν μεγαλύτερο όγκο απ' αυτόν που μπορεί να τους δοθεί, στα στενά περιθώρια που δημιουργεί το «ταβάνι» των 4,25 δισ. που αποφάσισε να σηκώσει τελικά η επιχείρηση προς 18,63 ευρώ ανά μετοχή, επιβεβαιώνοντας τα όσα είχε γράψει το Euro2day.gr.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι αν από τα 4,25 δισ. αφαιρεθούν τα περίπου 1,42 δισ. του Δημοσίου, όσο το ποσοστό 33,4% της καταστατικής μειοψηφίας και τα 1,2 δισ. του CVC Capital (εκτός και αν πάρει λιγότερα για να διευκολύνει άλλους επενδυτές), απομένουν να μοιραστούν 1,63 δισ. σε anchor investors, αμερικανικά κεφάλαια και Ελληνες θεσμικούς.

Το πόσο δύσκολη είναι η άσκηση φαίνεται από το γεγονός ότι από το εναπομείναν 1,63 δισ., το 85% θα το καλύψουν οι ξένοι (1,38 δισ.) και το 15% οι Έλληνες (244 εκατ.). 

Η επόμενη μέρα με γεμάτες τσέπες

Το μόνο βέβαιο είναι ότι η επόμενη ημέρα για τη ΔΕH ξεκινά με γεμάτες τις τσέπες. Η επιχείρηση, με τη χθεσινή απόφαση, κλείνει το χρηματοδοτικό κεφάλαιο και βάζει μπροστά το επόμενο.

Τα φώτα πέφτουν πλέον στην έναρξη υλοποίησης του επενδυτικού της πλάνου, ύψους 24 δισ., και του νέου της στόρι, εντός και εκτός συνόρων, αυτού που για να πάρουν «εισιτήριο συμμετοχής» διαγκωνίστηκαν τις τελευταίες ημέρες τα μεγαλύτερα θεσμικά χαρτοφυλάκια στον πλανήτη, με κεντρικό στοιχείο του πλάνου την κατασκευή του Giga AI Factory στην Κοζάνη.

Αρχικής επένδυσης 1,2 δισ. ευρώ και ισχύος 300 MW, το project λειτούργησε σίγουρα ως δέλεαρ για την προσέλκυση νέων Αμερικανών επενδυτών. 

Η διοίκηση είχε ανακοινώσει πριν την έναρξη της ΑΜΚ ότι βρίσκεται σε προχωρημένες συνομιλίες με δύο αμερικανικούς κολοσσούς, οι οποίες, σύμφωνα με τις πληροφορίες, συνεχίστηκαν όλο το τελευταίο διάστημα παρότι το βάρος είχε πέσει στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου.

Ταυτόχρονα ο όμιλος θα πρέπει να βάλει μπροστά τους στόχους για να μπει, όπως έχει εξαγγείλει στην Κεντρική Ευρώπη και συγκεκριμένα σε Σλοβενία, Ουγγαρία και Πολωνία, με επενδύσεις σε ΑΠΕ και μπαταρίες, να τριπλασιάσει τις «πράσινες» επενδύσεις στη Ρουμανία ή να εξετάσει ευκαιρίες στην προμήθεια ρεύματος στην Ιταλία.

Το στοίχημα της εκτέλεσης ενός τόσο φιλόδοξου επενδυτικού σχεδίου είναι τεράστιο. Απαιτεί υψηλή ικανότητα εκτέλεσης, ταυτόχρονη υλοποίηση projects σε πολλές χώρες, παρουσία σε ιδιαίτερα ανταγωνιστικές αγορές, αλλά και επέκταση σε νέες. Το ερώτημα στο οποίο θα κληθεί να απαντήσει ο όμιλος είναι κατά πόσο μπορεί να κινηθεί ταυτόχρονα σε όλες αυτές τις χώρες, με ταχύτητα, χωρίς καθυστερήσεις, υπερβάσεις κόστους ή προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα.

Ουδείς ωστόσο στην αγορά αμφισβητεί ότι η επενδυτική ευκαιρία που είχε περιγράψει στις 23 Απριλίου ο CEO Γιώργος Στάσσης είναι υπαρκτή.

Η περιοχή έχει παραδοσιακά από τις υψηλότερες τιμές χονδρικής στην Ευρώπη (παλιές μονάδες, λιγοστές διασυνδέσεις κ.λπ.), που σημαίνει ότι υψηλότερες τιμές μεταφράζονται σε υψηλότερες αποδόσεις. Ειδικά όταν οι εκτιμήσεις μιλούν για υπερδιπλασιασμό ως το 2035 της εγκατεστημένης ισχύος από ΑΠΕ, φτάνοντας τα 180 GW.

Ταυτόχρονα μέχρι το 2035 πρόκειται να παροπλιστεί ένας μεγάλος στόλος πεπαλαιωμένων μονάδων άνθρακα και αερίου (69 GW), κενό που θα καλύψουν επενδύσεις σε ΑΠΕ, μπαταρίες και ευέλικτες μονάδες φυσικού αερίου.

Τον κίνδυνο μετριάζει η γεωγραφική διαφοροποίηση των επενδύσεων. Το διαφοροποιημένο αποτύπωμα από την Πολωνία έως την Ελλάδα και την Ιταλία παρέχει ένα φυσικό hedging μεταξύ της αιολικής ενέργειας του Βορρά και της ηλιακής ενέργειας του Νότου.

Από την άλλη πλευρά, η Ουκρανία που έχει μετατραπεί σε καθαρό εισαγωγέα θα συνεχίσει να επιβαρύνει την ενεργειακή στενότητα στην περιοχή, γεγονός που επιβαρύνει περαιτέρω τις ισορροπίες προσφοράς και ζήτησης στις αγορές της ΝΑ Ευρώπης.

Στη μεγάλη εικόνα συνυπολογίζεται και το γεγονός ότι η ζήτηση για ηλεκτρική ενέργεια στην περιοχή πρόκειται να αυξηθεί σημαντικά την επόμενη δεκαετία, λόγω της ανάπτυξης που γνωρίζουν οι οικονομίες αλλά κυρίως λόγω των τάσεων στα Data Centers και το ΑΙ.