«Η ομιλία μου στην παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος της ΕΛΑΣ ήταν η πιο αριστερή, τεκμηριωμένη και δομημένη ομιλία που έχω κάνει ποτέ στο πλαίσιο της ΔΕΘ», δήλωσε ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, Αλέξης Τσίπρας, στη συνέντευξη Τύπου, στην 90ή ΔΕΘ, απαντώντας σε ερώτηση για την κριτική που του ασκείται ότι έχει κάνει στροφή προς το κέντρο.
«Αριστερό δεν είναι η διαχείριση της φτώχειας, αλλά η πολιτική που παράγει πλούτο και τον μοιράζει δίκαια σε όλους. Εμείς έχουμε ένα συνεκτικό σχέδιο που μπορεί να πάει τη χώρα μπροστά», είπε και κατηγόρησε τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, ότι στην 90ή έκθεση «δεν θέλησε να πει τίποτε για το όραμά του για τη χώρα».
Σε ερώτηση για το τι θα κάνει αν από τις εκλογές δεν προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση, απάντησε: «Αν έχουμε την πρώτη διερευνητική εντολή θα εξαντλήσουμε τις δυνατότητες σχηματισμού κυβέρνησης στη βάση ενός προγράμματος αλλαγής πολιτικής. Αν δεν γίνει αυτό, τότε θα πάμε σε δεύτερες εκλογές, οι οποίες δεν είναι και καμιά καταστροφή».
Στον πρωθυπουργό, που αναφερόμενος στον κ. Τσίπρα είχε χρησιμοποιήσει στίχους από τραγούδι «ωραία που τα λες μα έλα που σε ξέρω», ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ απάντησε με το τραγούδι «μου 'φαγες όλα τα δαχτυλίδια».
Σε σχέση με το 1% του πιο μεγάλου πλούτου στην Ελλάδα που θέλει να επιβάλλει την «πατριωτική εισφορά», τόνισε ότι δεν μπορεί να πει με ακρίβεια πόσο είναι, διότι δεν υπάρχει περιουσιολόγιο.
Από τις απαντήσεις που ξεχώρισαν:
Για την αξιοπιστία του:
Αριστερή πολιτική δεν είναι να αγνοείς την ύπαρξη δημοσιονομικών ορίων αλλά να εξαντλείς κάθε δυνατότητα να τα αξιοποιείς δίκαια και να τα διευρύνεις.
Οι δικοί μου συνεργάτες δεν είναι καπετάνιοι του γλυκού νερού, μαζί καταφέραμε να βγάλουμε τη χώρα από το κλίμα της αναξιοπιστίας και από τα μνημόνια.
Ο τελευταίος που μπορεί να δίνει συμβουλές σε μένα είναι ο κ. Μητσοτάκης. Από όταν ανέλαβε τριπλασιάστηκαν τα χρέη του κόμματός του και σήμερα είναι πάνω από 600 εκατομ. ευρώ.
Για το περιουσιολόγιο:
Σε πολλές χώρες υπάρχει περιουσιολόγιο. Το κεφάλαιο έχει βρει τρόπους να αναπαράγεται και συσσωρεύεται με πλούτο που δεν καταγράφεται στο εισόδημα. Οι 10 πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο έχουν συσσωρεύσει 14 τρισ δολάρια.
Προφανώς αντιδρούν κάποιοι υπερπλούσιοι, αλλά σε κάθε χώρα υπάρχουν και πατριώτες πλούσιοι που λένε «φορολογείστε μας», αλλιώς θα δημιουργηθούν συνθήκες ανυπόφορες.
Θα χαρώ αν δω κάτι αντίστοιχο στη χώρα μας, εξοργίζομαι όμως που βλέπω το αντίθετο από πολιτικά στελέχη και δημοσιογράφους.
Έχουμε και απότομη αύξηση της περιουσίας στελεχών και βουλευτών της ΝΔ τα τελευταία 7 χρόνια…
Δεν είμαι σε θέση να σας πως το ακριβές μέγεθος του 1% (του μεγάλου πλούτου) που θα φορολογηθεί, έχουμε κάποια στοιχεία από ΕΝΦΙΑ και καταθέσεις, αλλά χωρίς περιουσιολόγιο δεν μπορώ να το προσδιορίσω.
Ξένη μελέτη λέει ότι το 1% στην Ελλάδα έχει 200 δισ ευρώ, άλλοι μιλούν για 350 δισ.
Όταν έχεις ένα σπίτι πληρώσεις για την περιουσία αυτή, όταν έχεις πέντε εκατ. ευρώ στην τράπεζα πληρώνεις;
Ακρίβεια - μέτρα ενίσχυσης:
Αναφέραμε μια σειρά από μέτρα, τα οποία μπορούν να αντιμετωπίσουν την ακρίβεια. Επιγραμματικά, πρότασή μας είναι να πάμε στον κατώτατο συντελεστή του 6% για τα βασικά προϊόντα διατροφής, με ταυτόχρονη ενίσχυση των ελέγχων και της επιτροπής ανταγωνισμού, καθώς και της δημιουργίας ενός παρατηρητηρίου τιμών σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα, από το χωράφι στο ράφι, αλλά και τη θέσπιση πλαφών περιθωρίου κέρδους όταν βλέπουμε ότι σε κάθε κρίκο αυτής της αλυσίδας υπάρχουν υπερκοστολογήσεις.
Ενίσχυση, της Επιτροπής Ανταγωνισμού για να παίξει τον ρόλο της.
Άρα, εδώ πιστεύουμε ότι η μείωση αυτή του ΦΠΑ στα προϊόντα βασικής κατανάλωσης θα περάσει στο πορτοφόλι των πολιτών και στο καλάθι των νοικοκυριών, και θα υπολογίζουμε ότι μεσοσταθμικά θα έχουμε μια μείωση κόστους για κάθε νοικοκυριό γύρω στα 600 ευρώ σε ετήσια βάση.
Το δεύτερο μεγάλο, κρίσιμο μέτρο για τη μείωση του κόστους ζωής είναι η δέσμευσή μας για μείωση κατά 30% μεσοσταθμικά των λογαριασμών του ρεύματος, ένα μέτρο το οποίο μια δέσμευση η οποία εξασφαλίζεται με σταθερά συμβόλαια στην εκτός χρηματιστηρίου ενέργειας της δευτερογενή αγορά, με τους παρόχους ενέργειας, με τους παραγωγούς ΑΠΕ, και βεβαίως ένα μέτρο το οποίο οφείλω να ομολογήσω ότι απαιτεί μια διαφορετική στρατηγική και πολιτική από τη δημόσια επιχείρηση πολιτισμού ηλεκτρισμού, που πρέπει να αποδείξει ότι σέβεται το πρώτο γράμμα στον τίτλο της και λειτουργεί για το δημόσιο συμφέρον να καθοδηγεί τον ανταγωνισμό προς το συμφέρον της κοινωνίας, και όχι κάποιον ισχυρό οικονομικό κέντρο.
Η μηδενική συμμετοχή στο φάρμακο για τους συνταξιούχους είναι ένα μέτρο το οποίο πιστεύω ότι θα δώσει ανάσα σε αυτούς που το έχουν ανάγκη, υπολογίζουμε ότι αφορά για τον μέσο συνταξιούχο, γιατί σε αυτούς αναφερόμαστε περίπου 350 έως 750 ευρώ εξοικονόμησης σε ετήσια βάση.
Μέτρο το οποίο θα δώσει ανάσα, βεβαίως, σε κάθε μισθωτό, και είναι και μέτρο μέσω του οποίου προσδιορίζουμε και την κάνουμε πράξη μέσω την πολιτική μας βούληση τη μείωση της φορολογίας της μισθωτής εργασίας. Έχουμε το παράδοξο σε αυτή τη χώρα να είναι περισσότερη η φορολογία της μισθωτής εργασίας από ό,τι το κεφαλαίο. Αυτό πρακτικά, σημαίνει για κανέναν μισθωτό ο οποίος έχει εισόδημα 20.000 ευρώ τον χρόνο, έκπτωση 900 ευρώ για το ένα παιδί, 1.120 για το δεύτερο παιδί, μηδενισμό του φόρου για το τρίτο παιδί.
Το πρόγραμμα για τις 50.000 προσιτές οικονομικά κατοικίες, που είναι ένας συνδυασμός παρεμβάσεων με τη μεταφορά της Golden Visa από την κατοικία στο επενδυτικό ταμείο, των περιορισμών του Airbnb, αλλά και τη δημιουργία του οργανισμού προσιτής κοινωνικής κατοικίας με στόχο την αξιοποίηση κατοικιών που σήμερα παραμένουν κλειστές, δημόσιες ή ιδιωτικές, και με κίνητρα και αντικίνητρα προκειμένου να δοθούν σε προσιτές τιμές για κοινωνικούς σκοπούς.
Πιστεύουμε ότι είναι παρεμβάσεις που θα ρίξουν σημαντικά, θα μειώσουν το κόστος ζωής και ενός κατά πολύ ακρίβεια, η αύξηση φυσικά του κατώτατου μισθού, στα 1.000 ευρώ το 2027, που θα συμπαρασύρει και τον μέσο μισθό, και βεβαίως μια αύξηση η οποία θα συνοδεύεται από την ενίσχυση της εργασίας και των συνολικών συμβάσεων, το πρόγραμμα που έχουμε καταθέσει, το πρόγραμμα, το σχέδιο που έχουμε, η πρόταση που έχουμε καταθέσει, και το σχέδιο μας για δωρεάν μετακινήσεις με τα μέσα της μεταφοράς στα μεγάλα αστικά κέντρα, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, αλλά και γιατί πιστεύουμε στην ισόρροπη ανάπτυξη και σε μια λογική αποκέντρωσης, μια λογική πολυκεντρικής Ελλάδας, η ενίσχυση του μεταφορικού ισοδυνάμου, αλλά και το πρόγραμμα «Μένουμε στον τόπο μας», το οποίο θα ενισχύσει οικονομικά οικογένειες που ζούνε σε περιοχές ορεινές ή νησιωτικές κάτω των 1.000 κατοίκων, και θα δώσει οικονομική ανάσα και προοπτική για να μείνουν στον τόπο τους.
Η απάντηση στο ερώτημα του Euro2day.gr
To Euro2day.gr ρώτησε:
Μιλάτε για καρτέλ στην ενέργεια, στα σουπερμάρκετ κ.λπ. Κατηγορείτε την κυβέρνηση ακολουθεί πολιτική που καρτελοποιεί όλο το φάσμα της οικονομικής ζωής του τόπου και αγνοεί τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Υποστηρίζετε μάλιστα ότι χρησιμοποίησε ακόμα και το Ταμείο Ανάκαμψης για να ισχυροποιήσει τα καρτέλ. Τι διαφορετικό θα κάνατε; Πείτε μας τρία πράγματα.
Και για να δούμε και λίγο μπροστά. Αν είστε πρωθυπουργός μετά τις επόμενες εκλογές θα βρεθείτε με ένα ψηφισμένο πρόγραμμα παροχών από την σημερινή κυβέρνηση, αυτό που εξήγγειλε ο νυν πρωθυπουργός στη ΔΕΘ. Σύμφωνα με το οικονομικό επιτελείο τα μέτρα εξαντλούν τον δημοσιονομικό χώρο και άρα δεν σας επιτρέπουν να προωθήσετε μέτρα που εσείς εισηγείστε. Ποια από τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα ακυρώσετε ή τι άλλο προτίθεστε να κάνετε.
Η απάντηση:
Το σχέδιο και το όραμα μας για τη χώρα εμπεριέχει και την αξιοποίηση του δεδομένου δημοσιονομικού χώρου, που εμείς ελπίζουμε ότι θα είναι ακόμα μεγαλύτερος, αν πετύχει το αναπτυξιακό μας σχέδιο την επόμενη τετραετία, αλλά εμπεριέχει πολύ μεγάλες αβεβαιότητες.
Το τι θα γίνει το επόμενο διάστημα, εννοώ αν θα υπάρξουν άλλες ανάγκες δημοσιονομικές, πότε θα γίνουν οι εκλογές, αν θα γίνουν πριν το 2027, αν θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας που είναι η μέση του 2027, πότε θα είναι ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον από αυτό το οποίο βρισκόμαστε σήμερα.
Άρα, δεχθείτε, παρακαλώ, ως φωτογραφία της στιγμής, τις προτάσεις και τις σκέψεις μας, και αφήστε μας να δούμε τα δεδομένα, αν με το καλό κερδίσουμε τις επόμενες εκλογές που θα έχουμε, προκειμένου να απαντήσουμε πώς το σχέδιό μας θα το θέσουμε σε εφαρμογή ανάλογα με την οικονομική στιγμή που θα αναλάβουμε και τους συγκεκριμένες περιορισμούς, αλλά και τις συγκεκριμένες δημοσιονομικές δυνατότητες που θα έχει η χώρα.
Να απαντήσω όμως στο πρώτο σκέλος του ερωτήματός σας, σε σχέση με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τα καρτέλ. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις απουσίαζαν, και από την πολιτική της κυβέρνησης τα τελευταία 7 χρόνια, κυρίως από την αξιοποίηση αυτού του πολύ σημαντικού εργαλείου που έχει η χώρα, το Ταμείο Ανάκαμψης, που πέσαν 36 δισεκατομμύρια στην ελληνική οικονομία, και δεν ήταν πουθενά οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Απουσίαζαν και από τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ του προηγούμενου Σαββατοκύριακου.
Το διαφορετικό που θα κάναμε, με δεδομένο ότι δεν έχουμε το Ταμείο Ανάκαμψης, θα ήταν η χρηματοδότηση, η αύξηση της ρευστότητας και η χρηματοδότηση της μικρομεσαίας επιχείρησης από την αναπτυξιακή τράπεζα, καθώς και τα μέτρα τα οποία δημιουργούν ρευστότητα, που ανακοινώσαμε, κατάργηση προκαταβολής φόρου, για ατομικές επιχειρήσεις, μείωση προκαταβολής φόρου για νομικά πρόσωπα, κατάργηση τέλους επιτηδεύματος για όλες τις επιχειρήσεις, και ένα, που προτείνουμε και δεν συζητήθηκε επαρκώς, είναι αυτό που ονομάσαμε «δεύτερη ευκαιρία».
Εφαρμόσαμε μια πραγματική δεύτερη ευκαιρία, ήμασταν το 2015, η κυβέρνησή μου, όταν έφερε τις 120 δόσεις, μαζί με τη δυνατότητα διαγραφής των προσαυξήσεων. Πιστεύουμε ότι υπάρχει μια αντίστοιχη συνθήκη σήμερα, που το απαιτεί, η συνθήκη αυτή έχει να κάνει με το γεγονός ότι η πληθωριστική κρίση έχει δημιουργήσει συνθήκες πολύ υψηλής πίεσης ρευστότητας στη μικρομεσαία επιχείρηση.
Αυτά είναι χρέη τα οποία το ελληνικό δημόσιο δεν θα τα αναλάβει αν επιμείνει σε αυτά, άρα προτείναμε τη διαγραφή των προσαυξήσεων των 120 δόσεων, καθώς και τη δεύτερη ευκαιρία, δηλαδή την διαγραφή από τον Τειρεσία αυτών που έχουν κάνει έστω και μια ρύθμιση στο παρελθόν, αλλά και τη δυνατότητα να αποκτήσουν φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα όσοι τη χάσανε αυτή τη δυνατότητα, την προηγούμενη περίοδο, την περίοδο της κρίσης.
Αυτές οι προτάσεις μας, πιστεύω, ότι μπορούν να δώσουν μια ουσιαστική ώθηση ανάσα στην αντιμετώπιση του ζητήματος της ρευστότητας και της επιβίωσης και προοπτικής για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το θέμα των καρτέλ, τώρα, αν συνεχιστεί αυτό το πράγμα στην ελληνική οικονομία, η υπερσυγκέντρωση καρτέλ σε κάθε σχεδόν κλάδο, ό,τι και να κάνουμε, δεν θα υπάρχει προοπτική για την οποία μιλήσαμε πιο πριν, στη μικρή και τη μεσαία σχέση. Γιατί αυτή τη στιγμή υπάρχουν καρτέλ παντού.
Πρώτο και κύριο καρτέλ, η τράπεζα. Έχουν και την Ένωση Τραπεζών τους εκπροσωπεί, επίσημα. Δεν μπορεί να περάσει ούτε έξω από τις τράπεζες, μια επιχείρηση σήμερα. Δεν μπορεί να δανειοδοτηθεί όποιος δεν μπορεί να αποδείξει ότι δεν χρειάζεται να πάρει δάνειο. Δεν μιλάω για το άλλο κομμάτι, τις αισχροκέρδειας των υπερβολικών προμηθειών των καταχρηστικών πρακτικών, αναφέρομαι στο θέμα της χρηματοδότησης της μικρής και της μεσαίας επιχείρησης.
Δεύτερο μεγάλο καρτέλ η ενέργεια. Αν συνεχιστεί αυτή η ιστορία δεν θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της ακρίβειας, δεν θα επιβιώσει η μικρομεσαία επιχείρηση, ούτε καν η βιομηχανία θα επιβιώσει αν συνεχιστεί το καρτέλ της ενέργειας. Αλλά υπάρχουν σχεδόν σε κάθε τομέα, δεν είναι μόνο στην ενέργεια.
Συνεπώς, καρτέλ υπάρχουν στα τρόφιμα, στις κατασκευές, στις κατασκευαστικές εταιρείες, παντού. Άρα το κρίσιμο ποιο είναι εδώ; Το κρίσιμο είναι να υπάρξει μια πολιτική αποφασιστική, για να σπάσουμε τα καρτέλ. Να σπάσουμε την ασυλία τους. Και σε ό,τι αφορά, το σχέδιό μας είναι η ενίσχυση της επιτροπής ανταγωνισμού, είναι το παρατηρητήριο τιμών από το χωράφι στο ράφι. Είναι η επιβολή περιθωρίου κέρδους σε κάθε κρίκο αυτής της αλυσίδας, καθώς και η αποφασιστικότητα να δημιουργηθούν παρεμβάσεις νομοθετικές, οι οποίες θα δημιουργούν ένα πάρα πολύ αυστηρό πλαίσιο σε αυτούς που επιβάλλουν καταχρηστικές πρακτικές συνεννόησης, αλλά το κρίσιμο είναι να υπάρχει η δυνατότητα γρήγορου εντοπισμού και παρέμβασης, ούτως ώστε να γνωρίζουν ότι το κόστος θα είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερο από το όφελος που έχουν.