Έξι χρόνια χρειάστηκαν οι αρμόδιες υπηρεσίες του ελληνικού δημοσίου για να καταφέρουν να υλοποιήσουν το "πράσινο κύμα" για το τραμ, δηλαδή το σύστημα φωτεινής σηματοδότησης που θα δίνει στους συρμούς του τραμ προτεραιότητα έναντι των υπόλοιπων οχημάτων στις διασταυρώσεις.

Το έργο αυτό, που θα έπρεπε να είναι ήδη έτοιμο από το 2004, όταν το τραμ ξεκίνησε να λειτουργεί, χρειάστηκε , ούτε λίγο ούτε πολύ, μία εξαετία για να ολοκληρωθεί, στερώντας όλο αυτό το διάστημα από το μέσο τη δυνατότητα να αναπτυχθεί, με αποτέλεσμα, λόγω των σοβαρών καθυστερήσεων στην εκτέλεση των δρομολογίων του, να έχει μετατραπεί σε μέσο για… αργόσχολους.

Πάντως, σύμφωνα με τον υφυπουργό Μεταφορών, κ. Σπύρο Βούγια, η εκκρεμότητα αυτή επιτέλους διευθετείται και τις επόμενες μέρες το πράσινο κύμα θα αρχίσει να λειτουργεί, μειώνοντας σημαντικά τους χρόνους εκτέλεσης των δρομολογίων και δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την αύξηση της επιβατικής κίνησης.

Την ίδια ώρα όμως, σε εκκρεμότητα, παρά την επιθυμία του αρμόδιου υπουργείου να προχωρήσει, παραμένει το θέμα της επέκτασης του τραμ στον Πειραιά μετά την εμπλοκή που παρουσιάστηκε στις αρχές του καλοκαιριού στον σχετικό διαγωνισμό, ο οποίος "σέρνεται" από το 2009.

Στις αρχές του καλοκαιριού, έναν χρόνο μετά την κατάθεση των προσφορών από τις εταιρίες, το διοικητικό συμβούλιο της ΤΡΑΜ Α.Ε. απέκλεισε, κυρίως για λόγους εμπειρίας, τις δύο εταιρίες που είχαν καταλάβει υψηλότερες θέσεις στον διαγωνισμό, καταλήγοντας στο σχήμα Τέρνα Ενεργειακή - Τομή και προκαλώντας οξύτατη αντίδραση των αποκλεισμένων επιχειρήσεων(Θέμελη και Ελληνική Υδροκατασκευή). Οι αντιδράσεις και οι καταγγελίες των κατασκευαστικών οδήγησαν τον αρμόδιο υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, κ. Ρέππα, να παραπέμψει την υπόθεση στον γενικό επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης για περαιτέρω διερεύνηση, προκειμένου να κριθεί η νομιμότητα ή όχι της ακολουθούμενης διαδικασίας.

Έκτοτε, ουδέν νεώτερον υπήρξε για το ζήτημα της επέκτασης προς τον Πειραιά, η οποία εδώ και περίπου δύο χρόνια θα έπρεπε να βρίσκεται ήδη σε λειτουργία αλλά αντί αυτού παραμένει ακόμη σχέδιο επί χάρτου, που μοιάζει να… ξεθωριάζει εξαιτίας των συνεχών καθυστερήσεων και αναβολών που θέτουν σε κίνδυνο ακόμα και την ίδια την ύπαρξη του μέσου. Κι αυτό γιατί χωρίς τη συγκεκριμένη επέκταση είναι πολύ δύσκολο το τραμ να γίνει βιώσιμο, πόσο μάλλον που μόλις σε έξι χρόνια λειτουργίας έχει καταγράψει ζημίες οι οποίες ξεπερνούν τα 155 εκατομμύρια ευρώ.