ΕΓΕΡΤΗΡΙΟ

Τα σκουπίδια και το Plan B

Τα σκουπίδια και το Plan B

Στον ελάχιστο χρόνο που απομένει μέχρι να μας… φάνε τα ποντίκια, να δούμε με άλλο «μάτι» την υπόθεση της καθαριότητας; Όχι μόνον επειδή κινδυνεύει η δημόσια υγεία αλλά και ως ένδειξη σεβασμού στο χρήμα του φορολογούμενου πολίτη. 

Επιχειρηματικότητα του φραπέ και ΑΕΙ του «ασύλου»

Επιχειρηματικότητα του φραπέ και ΑΕΙ του «ασύλου»

Τι δουλειά κάνουν τα πανεπιστήμια; Κατά πόσον εξυπηρετούν τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας; Αντίστοιχα, ποιο το μέλλον μίας οικονομίας, η οποία δεν μεριμνά για την επιμόρφωση των στελεχών της; Υπάρχουν απαντήσεις;

Στραβοτιμονιές... των προστίμων

Στραβοτιμονιές... των προστίμων

Ποτέ δεν έχει εφαρμοστεί ένα τόσο σωστό μέτρο, με τόσο λάθος τρόπο. Διότι δεν το λες και επιτυχία, το να στέλνεις εκατοντάδες χιλιάδες ραβασάκια με πρόστιμα στους λάθος «δικαιούχους»…

Η ώρα του καλού νοικοκύρη

Η ώρα του καλού νοικοκύρη

Κοινή λογική και συνετή διαχείριση. Σεβασμός στο χρήμα του κάθε φορολογούμενου πολίτη. Πότε ήταν η τελευταία φορά που η ελληνική πολιτεία επέδειξε τέτοιες αρετές; Μόνον έτσι, όμως, θα μπορέσουμε να ξαναβγούμε στις αγορές…

Οι κρυφές υπεραξίες της ελληνικής αγοράς

Οι κρυφές υπεραξίες της ελληνικής αγοράς

Το στοίχημα, ευθύς εξαρχής, ήταν εάν θα μπορέσουμε να παράγουμε πλούτο για ακόμη μια φορά. «Κλειδί» για αυτό ήταν -και παραμένει- η ανταγωνιστικότητα αλλά και η υπέρβαση εγγενών παθογενειών. Μια αγορά δείχνει τον δρόμο.

Το τρις εξαμαρτείν…

Ο ορισμός της παράνοιας, σύμφωνα με τον Αϊνστάιν, είναι να κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα. Στην αρχαιότητα, το δις εξαμαρτείν ήταν ένδειξη απουσίας σοφίας. Σήμερα, το τρις τι είναι;

Χωρίς ανάσες δεν βγαίνει το μακροβούτι

Μπορεί η κυβέρνηση να κερδίζει τη μάχη των πρωτογενών πλεονασμάτων, όμως η κοινωνία χάνει τη δική της μάχη. Εκείνην της καθημερινής επιβίωσης. Το φορολογικό φορτίο δεν αντέχεται και πρέπει να δοθεί μία ανάσα.

Εγκλημα και τιμωρία

Τίποτε περισσότερο από τα επίχειρα των επιλογών μας. Αυτό υφιστάμεθα σήμερα. Κατά πόσον το πάθημα έχει γίνει και μάθημα ωστόσο, θα φανεί μόνον από τον βαθμό που θα υπάρξει πραγματική αλλαγή. Την μπορούμε;

Όχι πάλι το ίδιο λάθος

Στις διεθνείς αγορές, το όνομα του παιχνιδιού είναι «εμπιστοσύνη». Ένθεν και ένθεν. Πρόκειται για ένα στοιχείο το οποίο οι πολιτικοί συχνά εμφανίζονται πρόθυμοι να ξεχάσουν. Έλληνες αλλά και λοιποί… Ευρωπαίοι.

Ποια «συζήτηση»;

Δεν συνιστά αντικείμενο συζήτησης το κατά πόσον πρέπει να τηρείται ο νόμος. Τουλάχιστον, όχι σε μία συντεταγμένη πολιτεία. Εκτός και εάν έχουμε χάσει και αυτό το στοιχείο, μαζί με τόσα άλλα, μέσα στην κρίση…

Το ρημάξατε το ντενεκεδάκι!

Εθνικός είναι ο στόχος

Στον αστερισμό της λαμογιάς

Συνδικαλιστικές αλχημείες... παντός καιρού

Μια λύση για το χρέος αλά... γαλλικά

Θέλουν δουλειά τα… «γκολ»

Ακούει κανείς;

Οι δύο παρακαταθήκες του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη

Αλέξη… πάρ’ το αλλιώς

Ο βαρύς «φάκελος» της τρομοκρατίας