Δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος το επίδομα αλλοδαπής που λαμβάνουν οι πολιτικοί υπάλληλοι του Δημοσίου οι οποίοι μεταβαίνουν στο εξωτερικό για εκτέλεση υπηρεσίας και η αντίθετη νομοθετική ρύθμιση που προβλέπει τη φορολόγησή του είναι αντισυνταγματική.

Αυτό αποφάνθηκε, σύμφωνα με το ΑΠΕ, το Β΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας (πρόεδρος ο αντιπρόεδρος Φ. Αρναούτογλου και εισηγητής ο σύμβουλος επικρατείας Γ. Βώρος) και λόγω της αντισυνταγματικότητας παρέπεμψε το όλο θέμα για οριστική κρίση στην ολομέλεια του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου.

Ειδικότερα, οι σύμβουλοι επικρατείας ανέφεραν ότι κατά την έννοια των άρθρων 4 και 78 του Συντάγματος και του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ΚΦΕ) κάθε παροχή που καταβάλλεται στον μισθωτό, με οποιαδήποτε ονομασία (επιχορήγηση, αποζημίωση, επίδομα κ.λπ.) που κατά τον νόμο ή από τη φύση της προορίζεται να καλύψει δαπάνες στις οποίες αυτός υποβάλλεται για την εκτέλεση της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί ή την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διεξαγωγή της, δεν αποτελεί προσαύξηση μισθού και δεν υποβάλλεται σε φόρο εισοδήματος, έστω και αν από την παροχή αυτή ωφελείται έμμεσα ο μισθωτός.

Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο το απασχόλησε περίπτωση αστυνομικού που από την 1η Ιανουαρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002 υπηρέτησε στην ελληνική πρεσβεία στην Τιφλίδα Γεωργίας.

Ο αστυνομικός ζητούσε την επιστροφή ως αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου εισοδήματος που του είχε παρακρατήσει η ΔΟΥ ύψους 6.243,62 ευρώ. Το ποσό αυτό που παρακρατήθηκε αντιστοιχούσε στον φόρο του επιδόματος αλλοδαπής.