HAPCO: Μεγάλες απώλειες εσόδων από χαμένα συνέδρια

Την ανάγκη εύρεσης της χρυσής τομής μεταξύ του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων και του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος αναφορικά με τις διοργανώσεις επιστημονικών συνεδρίων στην Ελλάδα επισημαίνει με ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος Ελλήνων Επαγγελματιών Οργανωτών Συνεδρίων - HAPCO.

Σύμφωνα με το σύνδεσμο, ορισμένα σημεία του Κώδικα του ΣΦΕΕ έρχονται άλλοτε σε αντίθεση και άλλοτε σε «μερική» συμφωνία με τις διατάξεις της Εγκυκλίου του ΕΟΦ, με αποτέλεσμα την «απώλεια» σημαντικών συνεδρίων που θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν στη χώρα, με τις ανάλογες επιπτώσεις για τα εθνικά ταμεία.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η HAPCO, η απώλεια συνεδρίων οδηγεί μαθηματικά στην απώλεια εθνικών εσόδων, σε αύξηση της ανεργίας, σε επιβάρυνση του ΟΑΕΔ, σε μαρασμό των τοπικών κοινωνιών και σε «λουκέτο» αρκετές επιχειρήσεις που επιβιώνουν από τον τουρισμό πέραν των καλοκαιρινών περιόδων.

Η ανακοίνωση του Συνδέσμου:

«Σε οικονομικό τέλμα οδηγούνται καθημερινά δεκάδες επιχειρήσεις διοργάνωσης επιστημονικών εκδηλώσεων στην Ελλάδα, λόγω της επικρατούσας σύγχυσης στην αγορά μεταξύ της Εγκυκλίου του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ) περί επιστημονικών εκδηλώσεων και του Κώδικα Δεοντολογίας του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ), γεγονός που έχει σαν αποτέλεσμα την «απώλεια» σημαντικών συνεδρίων που θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν στη χώρα με τις ανάλογες επιπτώσεις στα εθνικά ταμεία.

Έπειτα από πολύμηνο αγώνα του Συνδέσμου Ελλήνων Επαγγελματιών Οργανωτών Συνεδρίων - HAPCO για την αντιμετώπιση εμποδίων που εγείρονταν στη διοργάνωση ιατρικών συνεδρίων με παλαιότερες εκδόσεις της Εγκυκλίου ΕΟΦ, σήμερα οι Οργανωτές Συνεδρίων (PCOs) καλούνται να «συμμορφώνονται» όχι μόνο στις διατάξεις της νέας Εγκυκλίου ΕΟΦ, αλλά και στον Κώδικα Δεοντολογίας του ΣΦΕΕ.

Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι ορισμένα σημεία του Κώδικα του ΣΦΕΕ έρχονται άλλοτε σε αντίθεση και άλλοτε σε «μερική» συμφωνία με τις διατάξεις της Εγκυκλίου του ΕΟΦ, εγείροντας σημαντικά ερωτηματικά στον Οργανωτή Συνεδρίων σχετικά με την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσει, ώστε να λάβει την απαιτούμενη έγκριση η αίτησή του στον ΕΟΦ και πρακτικά να ανάψει το «πράσινο φως» για να προχωρήσει στη διοργάνωση.

Το αποτέλεσμα της ανωτέρω διαδικασίας; Οι οργανωτές να βρίσκονται μπροστά σε σταυροδρόμι άγνωστων κατευθύνσεων και η Ελλάδα να μετρά απώλειες από τα «μη εγκεκριμένα» συνέδρια. Απώλειες που μεταφράζονται όχι μόνο σε χαμένες δουλειές για τους Οργανωτές, αλλά χαμένες ευκαιρίες για όλους τους εμπλεκόμενους στο χώρο του τουρισμού.

Σε επίπεδο οικονομίας, αρκεί να αναφερθεί ότι: α) οι δαπάνες ενός συνέδρου είναι 7 φορές μεγαλύτερες από ότι του μέσου τουρίστα, ενώ β) η άρτια διοργάνωση ενός συνεδρίου απαιτεί την απασχόληση 60 διαφορετικών ειδικοτήτων από το χώρο της παροχής υπηρεσιών (τουριστικών και μη).

Με εύκολους υπολογισμούς λοιπόν, η απώλεια συνεδρίων οδηγεί μαθηματικά στην απώλεια εθνικών εσόδων, αύξηση της ανεργίας, επιβάρυνση του ΟΑΕΔ, μαρασμό των τοπικών κοινωνιών και «λουκέτο» αρκετών επιχειρήσεων που επιβιώνουν από τον τουρισμό πέραν των καλοκαιρινών περιόδων».