Το μπαλάκι στα χέρια των τραπεζών και της κυβέρνησης πέταξε ο κ. Θωμάς Λαναράς, γνωρίζοντας ότι ο ίδιος λίγα πράγματα έχει να χάσει σε περίπτωση που η εισηγμένη βάλει «λουκέτο»… - Στο «παρά πέντε» και η Κλωνατέξ! - Μέτρα στήριξης ζητούν οι κλωστοϋφαντουργοί.

Πολύ δύσκολα από τη σημερινή τριμερή συνάντηση μεταξύ της διοίκησης της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας, των εργαζομένων της εταιρίας και του υπουργείου Απασχόλησης θα προκύψει κάποια απόφαση. Ωστόσο, αναμένεται να έχουμε μια πρώτη εκτίμηση για το πώς κάθε πλευρά προτίθεται να κινηθεί στο μέλλον.

Ο βασικός μέτοχος της εισηγμένης κ. Θωμάς Λαναράς, αρνούμενος να συμμετάσχει στη δρομολογούμενη αύξηση κεφαλαίου της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας, ουσιαστικά πέταξε το μπαλάκι στις πιστώτριες τράπεζες και στην κυβέρνηση.

Η ζημία για τον κ. Λαναρά στην περίπτωση που η ΕΝΚΛΩ «βάλει λουκέτο» δεν θα είναι μεγάλη και περιορίζεται:

• Στο 30% περίπου της εισηγμένης που κατέχει η οικογένεια Λαναρά κυρίως μέσω της European Textiles (1,7 εκατ. ευρώ περίπου με βάση την τρέχουσα κεφαλαιοποίηση της ΕΝΚΛΩ).

• Στις νέες περιπέτειες στις οποίες θα εισέλθει η Κλωνατέξ, καθώς η τελευταία πέρα από ποσοστό συμμετοχής στην ΕΝΚΛΩ έχει εγγυηθεί και για τα δάνειά της. Είναι προφανές ότι κάτω από τις τρέχουσες συνθήκες και η Κλωνατέξ βρίσκεται «στο παρά πέντε», ωστόσο ο κ. Λαναράς είναι ζήτημα αν κατέχει πάνω από το 5% των μετοχών της τελευταίας…

• Κάποια μετατρέψιμα ομολογιακά δάνεια που η οικογένεια Λαναρά έχει καλύψει στην ΕΝΚΛΩ, χωρίς αυτά να έχουν μετατραπεί ακόμη σε μετοχές.

Πόσες θα είναι οι απώλειες των τραπεζών σε περίπτωση «λουκέτου» της ΕΝΚΛΩ δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί με ακρίβεια. Ο συνολικός δανεισμός της εισηγμένης ανέρχεται γύρω στα 130 εκατ. ευρώ, ωστόσο έναντι αυτού υπάρχουν εμπράγματες εξασφαλίσεις, καθώς ο όμιλος κατέχει 1 εκατ. τ.μ. οικοπεδικής έκτασης και 300.000 τ.μ. κτισμάτων. Πέραν αυτών, ενδεχομένως οι πιστώτριες τράπεζες να έχουν ήδη από το παρελθόν προβεί σε κάποιες προβλέψεις επισφαλών απαιτήσεων.

Η στάση των τραπεζών

Η αλήθεια είναι ότι οι τράπεζες δεν θα αισθάνονταν άνετα αν σε δύσκολες εποχές όπως η τρέχουσα αναγκάζονταν να διαγράψουν απαιτήσεις κάποιων δεκάδων εκατ. ευρώ από εταιρίες που παρουσιάζουν σημαντικά οικονομικά προβλήματα.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν όρια στο κατά πόσον οι τραπεζίτες θα μπορούσαν να συμβάλουν για τη συνέχιση της λειτουργίας της ΕΝΚΛΩ, καθώς σε καμία περίπτωση δεν θα επιθυμούσαν να περάσει η πλειοψηφία της εταιρίας στα χέρια τους, θυμούμενες τις περιπτώσεις των προβληματικών εταιριών της δεκαετίας του 1980…

Η πολιτική των τραπεζών σε περιπτώσεις όπου τους ζητείται να κεφαλαιοποιήσουν χρέη είναι λίγο έως πολύ γνωστή. Είναι αυτή που ακολουθήθηκε πέρυσι στην Ideal και που δρομολογείται επίσης φέτος στην Plias και στην ΑΕΓΕΚ.

Δέχονται λοιπόν οι τράπεζες να κεφαλαιοποιήσουν ένα τμήμα των χρεών τους, αρκεί και ο βασικός μέτοχος -ή έστω ο στρατηγικός επενδυτής- να συμμετάσχει με ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό στην αύξηση. Στη συνέχεια το μεγαλύτερο ποσοστό της αύξησης κεφαλαίου κατευθύνεται και πάλι στις τράπεζες, με τη μορφή αποπληρωμής δανείων.

Μέσα από μια τέτοια διαδικασία οι τράπεζες:

Πρώτον, εισπράττουν ένα ποσοστό των επικίνδυνων απαιτήσεών τους, καθώς μπαίνουν στα ταμεία τους περισσότερα χρήματα από όσα εκταμιεύουν.

Δεύτερον, αποφεύγουν -προσωρινά τουλάχιστον- να καταγράψουν ζημία από επισφαλείς απαιτήσεις.

Και τρίτον, δίνουν μια ευκαιρία ακόμη στο management της εταιρίας να προσπαθήσει για τη διάσωση της εταιρίας.

Προϋπόθεση βέβαια για μια τέτοια λύση είναι ο βασικός μέτοχος πρώτον, να διαθέτει τα απαιτούμενα κεφάλαια και δεύτερον, να επιλέξει και αυτός να συμμετάσχει στην αύξηση κεφαλαίου.

Και ο κ. Λαναράς στην περίπτωση της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας είτε δεν διέθετε, είτε δεν ήθελε να διαθέσει, είτε δεν θα ήθελε να διαθέσει ακόμη και αν είχε…


Κλωστοϋφαντουργοί: Ζητούν «εδώ και τώρα» κρατική στήριξη

Είναι βέβαιο ότι στην τρέχουσα συγκυρία ο κ. Θωμάς Λαναράς βρίσκεται «στο μάτι του κυκλώνα». Πέρα από το γεγονός ότι ο γνωστός επιχειρηματίας έχει -δικαίως ή αδίκως- συνδεθεί στο μυαλό του μέσου επενδυτή με τις «φούσκες» του 1999, πρόσφατα το κύρος του κ. Λαναρά επλήγη και λόγω του ότι η άλλη εταιρία του, η Lannet, τέθηκε και αυτή εκτός διαπραγμάτευσης εξαιτίας προβλημάτων ρευστότητας.

Δεν είναι λίγοι πάντως οι παράγοντες του κλωστοϋφαντουργικού κλάδου -παρά τις όποιες αποστάσεις κρατούν από συγκεκριμένους χειρισμούς του επιχειρηματία- που πιστεύουν ότι τώρα είναι η τελευταία ευκαιρία, προκειμένου η κυβέρνηση να στηρίξει τους εγχώριους παραγωγούς του κλάδου.

Και αυτό γιατί δεν κινδυνεύει μόνο η ΕΝΚΛΩ, αλλά μεσοπρόθεσμα το σύνολο σχεδόν της κλωστοϋφαντουργικής δραστηριότητας στην Ελλάδα!

Ακόμη και ανταγωνιστές επιχειρηματίες που πριν από κάποια χρόνια, σε ιδιωτικές συζητήσεις, κατηγορούσαν τις τράπεζες για ευνοϊκή μεταχείριση της ΕΝΚΛΩ μιλώντας για «στήριξη προβληματικών ομίλων», σήμερα βλέπουν με τέτοιο σκεπτικισμό την όλη κατάσταση ώστε να αμφιβάλλουν πολύ αν ένα «λουκέτο» στην εισηγμένη θα βοηθούσε, έστω σε κάποιο βαθμό, τις δικές τους εταιρίες…

Τα αιτήματα λοιπόν που ακούγονται μιλούν για κρατική εγγύηση στον δανεισμό των εταιριών του κλάδου από τις τράπεζες (υποστηρίζουν ότι για κάτι τέτοιο υπάρχει ήδη θεσμικό πλαίσιο, ιδίως για συγκεκριμένους νομούς της χώρας) και μεσοπρόθεσμα σε μέτρα στήριξης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς όπως υποστηρίζουν «ο κλάδος παραδόθηκε αμαχητί» από την Κοινότητα…