Δριμεία κριτική ασκούν στην κυβέρνηση τόσο το μέλος της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ Ρούντι Ρινάλντι όσο και ο πρώην υπεύθυνος του οικονομικού προγράμματος του κόμματος Τάκης Μηλιός, σχετικά με τους χειρισμούς των τελευταίων ημερών και την συμφωνία που επιτεύχθηκε με τους εταίρους

Με άρθρο του στην εφημερίδα τα ΝΕΑ, που τιτλοφορείται «Και Μνημόνιο και Grexit», ο κ. Ρινάλντι σημειώνει ότι: «Ολόκληρη η παράταξη του ‘Μένουμε Ευρώπη πάση θυσία’, στην οποία προστέθηκε και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ φέρει την ευθύνη για τα νέα δεσμά και την νέα εκποίηση-ρευστοποίηση της δημόσιας περιουσίας, των τραπεζών, του εθνικού πλούτου, τη ζωής εν γένει στη χώρα μας».

Και προσθέτει: «Χωρίς να αποφύγουν το Grexit, ορκίζονται πως σώζουν για άλλη μια φορά τη χώρα. Ο διαχωρισμός των κατοίκων της χώρας σε ευρούχους και δραχμούχους οδηγεί και συντηρεί ακόμα μια παραπλανητική διαίρεση μέσα στην καταταλαιπωρημένη κοινωνία. Λες και η χρεοκοπία ή η σωτηρία εξαρτάται απλώς από το νόμισμα και όχι από την ύπαρξη ή όχι παραγωγικής δομής, εργαλείων άσκησης πολιτικής, στοιχείων κυριαρχίας. Αυτά παραδόθηκαν, αρχικά στην γραφειοκρατία της ΕΕ και τώρα στην τρόικα που καλωσορίζεται και θα επανέλθει για επίβλεψη».

Ο κ. Ρινάλντι τονίζει ότι: «Όσο σκληρός και πικρός κι αν είναι χρειάζεται ο επανακαθορισμός των στόχων όσων θέλουν την επιβίωση και διέξοδο της χώρας. Αυτός ο πόθος δεν μπορεί να εκφραστεί από τον παλιό και χρεοκοπημένο πολιτικό κόσμο.

Από την πλευρά του ο Γιάννης Μηλιός, με άρθρο του στην ίδια εφημερίδα που τιτλοφορείται «ο κόσμος του Όχι σε σταυροδρόμι» τονίζει μεταξύ άλλων: «Ας ξεκινήσουμε από τη μέχρι σήμερα συλλογική συνείδηση των μελών και των φίλων του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ευρύτερα όσων αγωνίστηκαν εναντίον των Μνημονίων των προηγούμενων κυβερνήσεων».

Και διερωτάται: «Με ποιον τρόπο μπορεί ο κόσμος αυτός να συνεχίσει να παλεύει ενάντια στη λιτότητα, τον εργοδοτικό δεσποτισμό, τη συρρίκνωση δικαιωμάτων, την ανάπτυξη για τους λίγους, τη θεοποίηση του κέρδους και του ‘ιδιωτικού’ για αυξήσεις μισθών και συντάξεων, για διεύρυνση της κοινωνικής προστασίας και του κοινωνικού κράτους, για υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών; Υπάρχει άλλος τρόπος πέρα από τη σύγκρουση με τις πολιτικές του τρίτου Μνημονίου που συμφώνησε να υλοποιήσει η ελληνική κυβέρνηση;»

Υπογραμμίζει ότι: «αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα με το οποίο έμπρακτα θα κληθούν να αναμετρηθούν τα επόμενο διάστημα στα στελέχη και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, ευρύτερα ο κόσμος της Αριστεράς και ακόμα ευρύτερα η εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία, που σε δύσκολες συνθήκες στήριξαν το «Όχι» της 5ης Ιουλίου».