Ένας άλλος κύριος που "βοηθά" όλους αυτούς να κάνουν σωστά τη δουλειά τους είναι επίσης μηχανικός, προσόν μάλλον απαραίτητο για τη θέση που επισήμως κατέχει, δηλαδή αυτή του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ.
Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι σε μία περίοδο όπου όχι μόνο
η εθνική αλλά και η παγκόσμια οικονομία νοσεί βαριά κανένα μέλος του πολιτικού οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης δεν διαθέτει τις βασικές (;) πανεπιστημιακές γνώσεις που συνήθως είναι απαραίτητες σε "ιατρούς" οι οποίοι αντιμετωπίζουν πρωτοφανή και βαρύτατα περιστατικά.
Αυτά τα περί "εμπειρίας στη διοίκηση ή στη λήψη αποφάσεων" είναι ανοησίες, όπως καταλαβαίνετε. Σε άλλα υπουργεία πιθανώς να ισχύει.
Δεν θεωρώ δηλαδή απαραίτητο να είσαι στρατιωτικός για να αναλάβεις το υπουργείο Αμύνης ή να είσαι ξενοδόχος για να διοικήσεις σωστά το υπουργείο Τουρισμού.
Αδυνατώ όμως να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να κατέχει κάποιος τη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης χωρίς να διαθέτει πτυχίο Νομικής (ευτυχώς, ο κ. Δένδιας το κατέχει).
Το ίδιο θεωρώ ότι ισχύει και
για τα οικονομικά υπουργεία. Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι ο πρωθυπουργός ήθελε να περάσει ένα πολλαπλό μήνυμα με την τοποθέτηση του ικανού και (σε μένα) συμπαθή κ.
Γιάννη Παπαθανασίου, θα έπρεπε να έχει φροντίσει ο συγκεκριμένος να περιστοιχίζεται από εξαιρετικούς οικονομολόγους και όχι από εμπειροκράτες ή επιτυχημένους βουλευτές.
Δεν ξέρω αν καταλαβαίνετε το τραγελαφικό της κατάστασης. Δεν το έχω ψάξει, αλλά πιθανώς να είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο
που πρωτοτυπεί και ρισκάρει σε τέτοιον βαθμό.
Και είναι πραγματικά πολύ κρίμα, γιατί εξ όσων γνωρίζω η κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ. διαθέτει στελέχη με πληθώρα μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων στα οικονομικά (δεν αναφέρω όνομα για να μη νομίζετε ότι κάνω διαφήμιση).
Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη μόδα του ακαδημαϊκά ανειδίκευτου υπουργού την ξεκίνησε
το θρυλικό ΠΑΣΟΚ του 1981, με τους Κουλούρηδες και τους Κατσιφάρες. Περίμενα όμως ότι ο κ. Καραμανλής του 2007 θα ήταν λιγότερο... τολμηρός, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το σημαντικότερο υπουργείο (μέρες που είναι κιόλας!).
Μέσα σε όλα τ’ άλλα, αυτό που επίσης με εξοργίζει είναι ότι τέτοιες εξτρεμιστικές επιλογές ακυρώνουν τουλάχιστον τις μισές αρχές της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας.
Ο Πλάτων (427 - 347 π.Χ.), για παράδειγμα, είχε ξεκάθαρα δηλώσει ότι "όσο γερνάω τόσο θέλω να διδάσκομαι και να μαθαίνω, αλλά μόνο από σοφούς". Εμείς, λοιπόν, οι σπάταλοι, οι φοροφυγάδες, οι ανοικονόμητοι από ποιους θα διδαχτούμε,
από τους μετεωρολόγους και τους γεωπόνους;
Παρότι μπορώ να φλυαρώ με οργή για ώρα επί του συγκεκριμένου θέματος, θα σταματήσω εδώ.
Για να μην παρεξηγηθώ, όμως, θέλω να παραθέσω άλλη μία σοφή κουβέντα του Πλάτωνα με ένα μικρό σχόλιο. Ο τεράστιος φιλόσοφος, λοιπόν, είχε πει επίσης ότι "όταν συζητούνται τα δημόσια προβλήματα, ο καθένας σηκώνεται κι εκφράζει τη γνώμη του ελεύθερα έστω κι αν είναι χτίστης, χαλκιάς, τσαγκάρης, έμπορος, καπετάνιος, πλούσιος ή φτωχός, ευγενής ή όχι και κανένας δεν τους φέρνει αντίρρηση για το επάγγελμά τους, γιατί όλοι πιστεύουν ότι το να εκφράζεις τη γνώμη σου δεν διδάσκεται"!
Πώς μπορώ να διαφωνήσω με τον Πλάτωνα; Το να εκφράζεις τη γνώμη σου φυσικά δεν διδάσκεται. Για να μπορείς όμως να την επιβάλλεις χρειάζεται να έχεις περάσει και από κάποια ειδικά σχολεία.
Αυτό τουλάχιστον πρεσβεύει η δικιά μου στενή και συντηρητική λογική.
koudounis@euro2day.gr