«Αν και τα παρόντα (δημοσιονομικά) προβλήματα της Ελλάδας δεν δημιουργήθηκαν από τους
κερδοσκόπους, ασφαλώς εντάθηκαν εξαιτίας αυτών», φρόντισε να «ομολογήσει» ο φίλτατος
Μανουέλ, προαναγγέλλοντας τη θέσπιση κανόνων για την αντιμετώπισή τους.
Η αλλαγή «τάσης» και «κλίματος» αναφορικά με την «ελληνική κρίση» είναι εμφανής ακόμη και με την παραδοχή του διοικητή της
Μπούντεσμπανκ και μέλους του Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κ.
Άξελ Βέμπερ, ότι η
ΕΚΤ θα μπορούσε να δεχτεί ως αντάλλαγμα (collateral) κρατικά ομόλογα με χαμηλότερη πιστοληπτική διαβάθμιση για την παροχή ρευστότητας, αρκεί αυτά να είχαν ένα υψηλότερο premium, όπως για παράδειγμα τα ελληνικά.
Σήμερα, επί της ουσίας, η Ελλάδα είναι «
όμηρος» οίκων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας όπως η
Moody’s, καθώς από το τέλος του έτους η ΕΚΤ θα επαναφέρει σε ισχύ το επίπεδο του «Α-» ως το ελάχιστο επιτρεπόμενο όριο για την παροχή ρευστότητας έναντι ομολόγων, από το «ΒΒΒ-» που ισχύει σήμερα λόγω της κρίσης, με αποτέλεσμα τα ελληνικά ομόλογα να μη γίνονται δεκτά σε περίπτωση που η οικονομία μας υποστεί και νέα υποβάθμιση από τον συγκεκριμένο οίκο.
Ως γνωστόν, οίκοι όπως η
Fitch και η
Standard & Poor’s έχουν ήδη υποβαθμίσει τη χώρα μας σε χαμηλότερα επίπεδα.
Βέβαια, το να συμβαίνουν όλα αυτά τα άκρως θετικά γεγονότα και μάλιστα την ίδια ημέρα είναι ευτυχές.
Αυτό που δεν είναι απολύτως «
κατανοητό» είναι γιατί άργησαν τόσο να συμβούν και γιατί οι κοινοτικοί μας «εταίροι» έκαναν τόσο καιρό τα «στραβά μάτια», δικαιώνοντας όσους ισχυρίζονται ότι «και ο άγιος φοβέρα θέλει», ακόμη και εάν αυτή έρχεται με τη μορφή του ΔΝΤ…
ngd@euro2day.gr