Σύμφωνα με τον κ.
Ρακιντζή, οι αποφάσεις αυτές ήσαν
προκλητικές και απαράδεκτες για το κοινό περί δικαίου αίσθημα αλλά και για το γεγονός ότι δεν ελήφθησαν υπόψη το δημόσιο συμφέρον και η ζημία που αυτό υπέστη.
Όπως ο ίδιος επισημαίνει στις αιτήσεις του προς το
ΣτΕ, ένας ανώτερος εφοριακός υπάλληλος
απαλλάχθηκε από τα πειθαρχικά παραπτώματα της παράβασης καθήκοντος κατά την ποινική νομοθεσία και της χαρακτηριστικής ανάξιας υπαλλήλου διαγωγής στην υπηρεσία, ενώ σε μία εφοριακή υπάλληλο, την οποία βάρυναν οι ίδιες κατηγορίες, επιβλήθηκε η μάλλον ήπια
πειθαρχική ποινή της στέρησης του δικαιώματος της προαγωγής.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στην κατοχή του ο κ. Ρακιντζής, οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι
προσδιόριζαν τις αξίες ακινήτων που αξιολογούσαν σε χαμηλότερες τιμές από τις πραγματικές και έκλειναν τις σχετικές υποθέσεις ως ειλικρινείς.
Μολονότι οι
πειθαρχικές αποφάσεις δεν έδειξαν
ζημία του ελληνικού δημοσίου από τη δράση των δύο εφοριακών υπαλλήλων, τούτο εμφανίζεται να αναιρείται από τις εκθέσεις του
Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, στις οποίες αναφέρεται επίσης πως το
Πειθαρχικό Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη του ότι σε βάρος του εφοριακού υπαλλήλου έχει ασκηθεί και
ποινική δίωξη και άρα εκκρεμεί η υπόθεση αυτή ενώπιον της Δικαιοσύνης.
Εάν τα ευρήματα του κ.
Ρακιντζή αντιστοιχούν στην πραγματικότητα και εάν όντως αυτοί οι δύο άνθρωποι έχουν διαπράξει τα αδικήματα που τους αποδίδονται, γιατί θα πρέπει να αποτελούν ακόμη τμήμα του φοροελεγκτικού μηχανισμού;
Ακόμη περισσότερο, εάν το
Συμβούλιο της Επικράτειας ακυρώσει, όπως ζητεί ο κ.
Ρακιντζής, τις απαλλακτικές ή τις "ήπιες" αποφάσεις που εξέδωσε γι' αυτούς τους δύο ανθρώπους το
Πειθαρχικό Συμβούλιο, γιατί θα έπρεπε αυτό να συνεχίσει να υφίσταται, υπό την παρούσα μορφή ή σύνθεσή του;
Με λίγα λόγια, φίλτατοι, εάν δεν υπάρξουν απτές αποδείξεις ότι ο "
εσωτερικός εχθρός" της διαφθοράς πατάσσεται στην Ελλάδα, γιατί είτε οι κάτοικοί της είτε οι εξωτερικοί δανειστές της θα πρέπει να αρχίσουν ξανά να την εμπιστεύονται;
ngd@euro2day.gr