Η... λερναία ύδρα των ελεγκτικών εταιρειών

Σκάνδαλα που θα μπορούσαν να γονατίσουν πολυεθνικές παραμένουν «περιφερειακά θέματα» για τις μεγάλες ελεγκτικές εταιρείες. Η δομή με την οποία λειτουργούν και το ερώτημα «ποιος αστυνομεύει τους αστυνόμους».

Δεν πέρασαν πολύς καιρός από τη στιγμή που KPMG Νότιας Αφρικής απέλυσε οκτώ στελέχη μετά από ελέγχους για το σκάνδαλο του ομίλου Gupta. Ακολούθησε η PwC η οποία δέχτηκε πυρά για συμβουλευτικές υπηρεσίες προς τη βρετανική ρυθμιστική αρχή αναφορικά με χρεώσεις υδάτων από εταιρείες, μερικές εκ των οποίων είναι πελάτες της.

Για κάποιες πολυεθνικές, όπως σημειώνει το βίντεο που επιμελήθηκε η ομάδα της στήλης Lex αυτά τα νέα θα σήμαιναν μεγάλες φουρτούνες. Οι «μεγάλοι τέσσερις» (PwC, Deloitte, EY και KPMG) όμως, έχουν μια δομή που ανατρέπει τα δεδομένα.

Κάθε μια αποτελείται από πολλές χωριστές ιδιωτικές συνεργασίες. Με τον τρόπο αυτό είναι μεν πολυεθνικές αλλά με πολλά κεφάλια, όπως η Λερναία Υδρα. Ετσι όλες οι κρίσεις μένουν σε τοπικό επίπεδο.

Παράλληλα, οι ελεγκτές που ενοποιούν τα οικονομικά αποτελέσματα όλων των άλλων δεν εμφανίζουν οι ίδιοι ενοποιημένα στοιχεία. Κι’ όμως αν ενοποιούσε τα μεγέθη της η PwC μπορεί να έφτανε να αξίζει 165 δισ. δολάρια κάτι που θα την κατέτασσε στην 30η θέση του S&P 500.

Εν μέρει αυτή η δομή επιβλήθηκε από εθνικούς ρυθμιστές. Βολεύει, όμως, να αποφεύγεται ευρύτερος έλεγχος.
Και το ερώτημα είναι; ποιος αστυνομεύει τους αστυνόμους.

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus