Σενάρια λύσεων για τράπεζες

Στο Έτος του Σκότους, 2009, οι κυβερνήτες εφηύραν το τέλειο σχέδιο: θα ξανασχεδίαζαν το Μέλλον αλλάζοντας το Παρελθόν. Θα δημιουργούσαν τον "Συσσωρευτή", εργαλείο που θα αγοράζει κάθε προβληματικό πάγιο.

Δημοσιεύθηκε: 21 Ιανουαρίου 2009 - 07:58

Τελ. Ενημ.: 21 Ιανουαρίου 2009 - 10:58

Στο Έτος του Σκότους, 2009, οι κυβερνήτες αυτού του πλανήτη εφηύραν το απώτερο σχέδιο: θα ξανασχεδίαζαν το Μέλλον, αλλάζοντας το Παρελθόν… Θα δημιουργούσαν τον "Συσσωρευτή" (Aggregator).

Το να δημιουργεί έμπνευση ο "Εξολοθρευτής" (Terminator), που δεν ένοιωθε ούτε οίκτο, ούτε πόνο, ούτε φόβο, δεν είναι καθόλου κακή ιδέα για το εξουθενωμένο τραπεζικό σύστημα. Δυστυχώς, ένας "συσσωρευτής" -εργαλείο που θα αγοράσει προβληματικά ενεργητικά στεγαστικής πίστης από τις καταπονημένες τράπεζες- δεν πρόκειται να διαθέτει την αστείρευτη δύναμη του ανθρωποειδούς στη γνωστή ταινία.

Στη θεωρία, το αθροιστικό όχημα που θα δημιουργήσει η κυβέρνηση θα γυρίσει σε όλο το τραπεζικό σύστημα απορροφώντας τοξικά ενεργητικά, οι ζημίες εκ των οποίων έχουν ήδη καταρρακώσει τις τράπεζες, ενώ παράλληλα οι προοπτικές για περαιτέρω πτώσεις αποτρέπουν τον δανεισμό.

Αλήθεια όμως είναι ότι στην πράξη, όπως έγινε ήδη με το αρχικό πρόγραμμα διάσωσης TARP, η αθροιστική τράπεζα θα αποτύχει σε ορισμένα θεμελιώδη ζητήματα: ποια τοξικά ενεργητικά θα αναλάβει, πώς θα διαχειριστεί αυτά τα ενεργητικά και, το πιο σημαντικό, πώς θα αποτιμηθούν αυτά τα ενεργητικά;

Αυτό το τελευταίο είναι και η μεγαλύτερη αδυναμία της τράπεζας. Εάν πληρώσει την ορθή αξία γι' αυτά τα ενεργητικά, όπως έχει υπονοηθεί, αναπόφευκτα η κυβέρνηση θα πληρώσει παραπάνω από την αξία στην αγορά.

Αυτό θα γίνει επειδή, εξαναγκάζοντας τις τράπεζες να αναγνωρίσουν περαιτέρω σημαντικές ζημίες επί των ενεργητικών, θα καταρρεύσει όση επενδυτική εμπιστοσύνη έχει απομείνει για τη βιωσιμότητά τους. Εάν, όταν επιστρέψει η ρευστότητα, η κυβερνητική εκτίμηση για την "ορθή αξία" αποδειχτεί υψηλή, θα χάσουν οι φορολογούμενοι πολίτες.

Όμως, η κυβέρνηση δεν θα πρέπει να συνεχίσει να μοιράζει επιδοτήσεις στο τραπεζικό σύστημα, χωρίς να απαιτεί περισσότερο έλεγχο. Κάποια μορφή εθνικοποίησης των τραπεζών με το μεγαλύτερο άνοιγμα σε αυτά τα ενεργητικά, θα επιφέρει μια απαραίτητη και τελεσίδικη κατάληξη στις προσπάθειες διάσωσης από μέρους των αρχών και θα ξελαφρώσει την ανάγκη αποτίμησης των ενεργητικών, στον διαχωρισμό των καλών από τα επισφαλή. Στους μέτοχους, πρώτον και κύριον -που, όπως και να’χει, είδαν τις επενδύσεις τους να εξανεμίζονται σχεδόν εντελώς- δεν θα μείνει τίποτα. Ας είναι κι έτσι.

Εάν οι αρχές επιμείνουν με την εσφαλμένη πολιτική των σταδιακών μέτρων, ένα είναι σίγουρο: το πρόβλημα θα επιστρέψει.

© The Financial Times Limited 2009. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation