Το δυτικό αδιέξοδο της ανατολικής κρίσης

Ερώτημα 1ο: Μπορούν οι δυτικές τράπεζες να απαγκιστρωθούν από τα προβλήματα που θα επιφέρει μια κατάρρευση στην Αν. Ευρώπη; Ερώτημα 2ο: Πρέπει; Κρίσιμοι προβληματισμοί για το διπλό ευρωπαϊκό αδιέξοδο.

Δημοσιεύθηκε: 18 Φεβρουαρίου 2009 - 07:56

Paul J Davies

Το δυτικό αδιέξοδο της ανατολικής κρίσης

Μπορούν οι δυτικές τράπεζες να απαγκιστρωθούν από τα προβλήματα που θα επιφέρει μια κατάρρευση στην ανατολική Ευρώπη;

Αυτοί οι ανατολικοί γείτονες οφείλουν στις δυτικές τράπεζες -κυρίως στην Αυστρία, στην Ιταλία, στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στη Γερμανία και στη Σουηδία- περίπου 1.300 δισ. δολάρια. Αυτό το ποσό αντιστοιχεί σχεδόν στον συνολικό ισολογισμό μιας μεγάλης τράπεζας σε κάποια από αυτές τις χώρες, οπότε το ερώτημα δεν είναι ακαδημαϊκό, είναι πραγματικό.

Εδώ όμως προκύπτει ένα άλλο ερώτημα: Πρέπει οι δυτικές τράπεζες να απαγκιστρωθούν από την ανατολική Ευρώπη; Γιατί αυτές οι χώρες, όπου βρίσκονται τα μεγαλύτερα ανοίγματα, είναι σαν το "καναρίνι στο ανθρακωρυχείο"* του ευρωπαϊκού εμπορίου. Καθώς η Πολωνία, η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Ρουμανία και η Κροατία αρρωσταίνουν, η δυτική Ευρώπη δεν έχει ελπίδα να επιβιώσει με μια γρήγορη ανάσα καθαρού αέρα.

Η ανατολική Ευρώπη βρίσκεται στο κοφτερό άκρο ενός νέου χρηματοοικονομικού προστατευτισμού - μια φυσική επίπτωση της κρατικής παρέμβασης στην τραπεζική ζωή. Αλλά είναι επίσης βασικός "αιμοδότης" των δυτικοευρωπαϊκών οικονομιών, αφού καταλαμβάνει το ένα τρίτο των γερμανικών εξαγωγών, για παράδειγμα.

Στην εν λόγω περιοχή κινείται ένα σημαντικό επίπεδο "μικρο-χρηματοδότησης" (vendor finance). Τα υψηλά εγχώρια επιτόκια που επιβλήθηκαν καθώς οι κυβερνήσεις προσπαθούσαν να συγκρατήσουν την ανάπτυξη και να κινηθούν σε ευθυγράμμιση με την ευρωζώνη ενθάρρυναν τους καταναλωτές να εισαγάγουν καταρχήν δυτικά δάνεια σε ευρώ και ελβετικά φράγκα και στη συνέχεια περισσότερα δυτικά αγαθά. Δυστυχώς, εισήγαγαν επίσης και την πιστωτική κρίση μέσω των ίδιων καναλιών.

Το αδιέξοδο είναι γνωστό - η Ουγγαρία έχει ήδη λάβει την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά δεν αναγνωρίζεται το πλήρες μέγεθός του. Κάποιοι πιστεύουν ότι το ευρώ είναι καταδικασμένο να ακολουθήσει τους φτωχότερους γείτονές του. Όσο πιο πολύ αρρωσταίνουν το πολωνέζικο ζλότι και το ουγγαρέζικο φιορίνι, τόσο πιο άσχημα θα νιώθει το ευρώ. Και πρέπει να γίνουν και κάποιες επιλογές σε επίπεδο εμπορικής πίστωσης: χρειάζεται να αγοράσουμε προστασία, λόγου χάρη, στην Αυστρία ή στη Γερμανία; Καθώς το καναρίνι πνίγεται, η απάντηση κλίνει προς τη δεύτερη.

*[Η ζωή για ένα καναρίνι σε ανθρακωρυχείο είναι βραχεία, αλλά ουσιώδης για τον άνθρωπο: οι πρώτοι μεταλλωρύχοι έπαιρναν στο ορυχείο ένα καναρίνι, πουλί ιδιαίτερα ευαίσθητο στο μεθάνιο και στο διοξείδιο του άνθρακα, ώστε να τους "προειδοποιεί" για τυχόν επικίνδυνα αέρια. Νεκρό καναρίνι σήμαινε άμεση εκκένωση.]

© The Financial Times Limited 2009. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation