Όταν η Lehman Brothers κατέρρευσε τον περασμένο χρόνο οι επενδυτές έσπευσαν να πουλήσουν όποια επένδυση σε πολύτιμα αγαθά είχαν. Έτσι ο δείκτης αναφοράς Liv-Ex 100 Fine Wine, που καταγράφει την εμφάνιση των ακριβών οίνων, έχασε το ένα πέμπτο της αξίας του μέσα σε δύο μήνες.
Οι όγκοι συναλλαγών επίσης εκτινάχτηκαν στα ύψη. Από τότε, όμως, έχει σημειωθεί εκρηκτική ανάκαμψη και οι χρηματιστηριακές τιμές των κρασιών αντιδρούν σαν… σαμπάνια. Η άνοδος 5% του παραπάνω δείκτη τον Αύγουστο ήταν η μεγαλύτερη από τα μέσα του 2007. Κάποιες σοδειές Lafite Rothschild έχουν επιστρέψει στα υψηλότερα επίπεδα της ιστορίας τους.
Τι συμβαίνει; Οι τιμές των υπόλοιπων πολύτιμων επενδύσεων συνεχίζουν να υποχωρούν κάθετα. Η άποψη ενός investment fund σε οίνο είναι ότι η αγορά καλού κρασιού ευνοείται από την ανελαστική καμπύλη προσφοράς. Αυτό σημαίνει πως, ανεξάρτητα από την τιμή που πιάνει, όταν βγει στην αγορά ένα κρασί, δεν μπορεί να παραχθεί ξανά ποτέ. Επιπλέον, ο αριθμός των διαθέσιμων μπουκαλιών μειώνεται κάθε φορά που βγαίνει ένας φελλός.
Όμως, το γεγονός ότι τα έργα τέχνης είναι επίσης ανεπανάληπτα δεν έχει καταφέρει να συγκρατήσει την πτώση των τιμών τους. Ούτε το κατάφερε η μείωση της ζήτησης. Επιπλέον, αυτά τα χαρακτηριστικά είναι ευρέως γνωστά και θα πρέπει να καθρεφτίζονται στις τιμές των δημοπρασιών. Οπότε κάτι άλλο είναι που ωθεί τις τιμές υψηλότερα.
Δεν είναι τυχαίο πως το καλό κρασί άρχισε να ανακάμπτει στις αρχές του έτους μαζί με το κινεζικό χρηματιστήριο. Ο αγοραστής στρέφεται, από το Λονδίνο και τις δύο ακτές της Αμερικής, όπου η ζήτηση είναι στάσιμη, στο Χονγκ Κονγκ, που είναι πλέον ο κεντρικός κόμβος για το ανθηρό ασιατικό εμπόριο οίνου, ειδικά στην Κίνα.
Αν και πάντα θα υπάρχουν ανωμαλίες τιμών που θα δίνουν στους επενδυτές τη δυνατότητα να βγάλουν κέρδος από το κρασί, αυτός η ανοδική αγορά οφείλεται στην κλασική συνιστώσα της ζήτησης.