"Δεν είμαι άντρας;" αναρωτιόταν ο Ζορμπάς... "Έχω γυναίκα, παιδιά, σπίτι..., όλες τις καταστροφές".
Τελευταία, η ελληνική οικονομία μοιάζει με όλες τις καταστροφές του Ζορμπά. Με το δημόσιο χρέος υψηλότερο από το 100% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, οι επενδυτές ξαφνικά συνειδητοποιούν την τρομαχτική προοπτική να πλήξει και το έλλειμμα του προϋπολογισμού το 12% του ΑΕΠ το 2010 και το 2011.
Σαν μια Ισλανδία στο Αιγαίο, τα spreads του 10ετούς ομολόγου του ελληνικού δημοσίου έναντι των αντίστοιχων γερμανικών έχουν εκτιναχτεί. Ομοίως, τα ελληνικά credit default swaps είναι πλέον υψηλότερα από αυτά της νοτίου Αφρικής, της Πολωνίας ή του Περού.
Πιεστικό οικονομικό πρόβλημα για την Ελλάδα είναι η πιθανότητα απουσίας αγορών από τους ξένους επενδυτές. Το κυβερνών κόμμα ΠΑΣΟΚ έχει δεσμευτεί να συρρικνώσει το έλλειμμα κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες. Θα είναι μια επίπονη προσαρμογή, με φτωχό ιστορικό για να τη στηρίξει - αν και ίσως αυτήν τη φορά αξιόπιστο, αφού το ΠΑΣΟΚ έχει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Και ενώ οι Βρυξέλλες μέμφονται την Ελλάδα που παραβιάζει τους όρους του Μάαστριχτ, η Γαλλία, η Ισπανία, το Βέλγιο και η Πορτογαλία ακολουθούν από κοντά. Η προσέλκυση κεφαλαίων γίνεται όλο και πιο δύσκολη για όλους τους παραβάτες. Αν η Ελλάδα αποδείξει ότι μπορεί να διαθέσει υψηλής ποιότητας και απόδοσης ευρωομόλογα, οι επενδυτές θα συνεχίσουν να έρχονται.
Είναι γεγονός ότι τα μεγαλύτερα προβλήματα της Ελλάδας αφορούν στο μακροπρόθεσμο μέλλον. Η οικονομία της γίνεται όλο και λιγότερο ανταγωνιστική. Η χώρα θα πρέπει να ολοκληρώσει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, όπως στο ασφαλιστικό και στην αγορά εργασίας, τις οποίες είχε υποσχεθεί όταν εντάχθηκε στο ευρώ, αλλά δεν έχει καν ξεκινήσει. Χωρίς αυτές η οικονομία της αντιμετωπίζει έναν αργό θάνατο. Τα ναυπηγεία της θα γίνουν η "σκουριά" της Μεσογείου.
Δυστυχώς η Ελλάδα δεν είναι μόνη. Ο ολέθριος συνδυασμός της κλιμακούμενης ανεργίας και της συνεχιζόμενης αύξησης μισθών μάλλον εξασφάλισαν στη χώρα κοινωνική ειρήνη. Αλλά είναι κάτι που συμβαίνει και στα άλλα μέλη της ευρωζώνης, στην Ισπανία και στην Ιταλία. Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό δίδαγμα αυτής της ελληνικής τραγωδίας.