Το 2009, έτος-σταθμός, μπορεί να χωριστεί στα δύο σε ό,τι αφορά την Κίνα. Στο α΄ εξάμηνο, καθώς οι ανεπτυγμένες αγορές θρυμματίζονταν, έδρασε σαν σωτήρας της υφηλίου: κατευναστική και άξια σεβασμού, στήριξε τις συνδεδεμένες με αυτήν οικονομίες, χάρη στο γενναιόδωρο πρόγραμμα στήριξης από την κυβέρνησή της.
Στο β΄ εξάμηνο, καθώς τα ανεπτυγμένα κράτη άρχισαν να ανακάμπτουν, στράφηκε σε ενδοσκόπηση.
Καθώς έχει θέσει σε τροχιά μία πιστωτική ανάκαμψη, η οποία στηρίζεται και στις επενδύσεις αλλά και στην ταχύτατη ανάπτυξη της μεταποίησης, αφού συμπληρώνονται τα 60 χρόνια της Λαϊκής Δημοκρατίας, η Κίνα αρχίζει να αισθάνεται τις συνέπειες της πολιτικής της.
Κανένας άλλος δεν αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο τη διπλή πορεία της από τον κ. Zhou Xiaochuan, κυβερνήτη της κεντρικής τράπεζας της χώρας και παράλληλα αυτόν που η στήλη Lex επιλέγει ως τη σημαντικότερη προσωπικότητα της Κίνας για το 2009.
Τον Μάρτιο τόνισε ότι το δολάριο χάνει τη δύναμή του ως βασικού νομίσματος για τα συναλλαγματικά αποθέματα. Το έπραξε όμως με όμορφο τρόπο. Όχι μόνο ήταν έμμεση επίπληξη για τη δημοσιονομική πολιτική των ΗΠΑ, αλλά παράλληλα η λύση που πρότεινε ο κ. Zhou -τη δημιουργία ενός νέου υπερνομίσματος υπό την αιγίδα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου- δεν περιείχε ούτε την παραμικρή σταγόνα εθνικισμού.
Όμως, τον Νοέμβριο ο κ. Zhou ξεκαθάρισε στους ηγέτες του G20, οι οποίοι ζητούσαν ανατίμηση του γουάν, ότι δεν υπάρχει και τόσο μεγάλη πίεση ώστε να γίνει κάτι τέτοιο.
Τα καθήκοντά του, πάντως, για το 2010 είναι αρκετά δύσκολα.
Η διατήρηση της χαλαρής νομισματικής πολιτικής, την οποία υποσχέθηκε, φαίνεται ότι θα οδηγήσει σε αύξηση του πληθωρισμού ψηλότερα από το 3% που έχει θέσει ως όριο η κυβέρνηση για το 2010. Ο πληθωρισμός από -0,5% που ήταν τον Οκτώβριο (σε ετήσια βάση) γύρισε σε θετική πορεία και διαμορφώθηκε στο 0,6% τον περασμένο μήνα. Σε μηνιαία βάση ο δείκτης τιμών ακινήτων της χώρας έχει ενισχυθεί κατά 14%. Αυτή η πορεία μπορεί να θέσει τον κ. Zhou -έναν από τους βασικούς προστατευομένους της "ομάδας" της Σαγκάης του πρώην Προέδρου της Κίνας, κ. Jiang Zemin- σε σύγκρουση με τον Πρόεδρο κ. Hu και τη δική του ομάδα. Όμως, παρά ταύτα, μία μεγάλη αλλαγή στα βασικά στοιχεία της κινεζικής πολιτικής μάλλον θα έρθει νωρίτερα από το αναμενόμενο.