Στοιχηματίζοντας ενάντια στο ευρώ

Το κερδοσκοπικό στοίχημα των 8 δισ. ευρώ ενάντια στο ευρώ αντιστοιχεί μόλις στο 0,6% του ημερήσιου όγκου συναλλαγών στις αγορές συναλλάγματος. Πάντως η υποχώρηση του νομίσματος είναι καλοδεχούμενη στην ευρωζώνη.

Δημοσιεύθηκε: 10 Φεβρουαρίου 2010 - 12:56

Το πρόβλημα: η χρηματοπιστωτική κρίση. Απάντηση στο πρόβλημα: ας συγκεντρώσουμε μαζί όλους τους συνήθεις υπόπτους. Ο υπουργός Δημοσίων Έργων της Ισπανίας κατηγόρησε τα ξένα ΜΜΕ ότι συμμετέχουν σε μία συνωμοσία μαζί με κακόβουλα, κερδοσκοπικά συμφέροντα. Ακόμη και ο πρόεδρος της Κομισιόν, κ. Jose-Manuel Barroso, φαίνεται να συμφωνεί με αυτό. Ας μην ξεχνάμε, δε, την αποκάλυψη ότι οι επενδυτές στοιχημάτισαν 8 δισ. ευρώ ενάντια στο ευρώ, τοποθετώντας το μεγαλύτερο short στοίχημα κατά του νομίσματος.

Ας μην προτρέχουμε, όμως, αν και τα 8 δισ. ευρώ είναι όντως "μεγάλος" αριθμός. Αλλά αντιστοιχούν μόλις στο 0,6% του ημερήσιου όγκου συναλλαγών στις αγορές συναλλάγματος όπου διαπραγματεύεται το ευρώ. Το στοίχημα του κ. George Soros, ύψους 10 δισ. ευρώ το 1992, ότι η στερλίνα θα εγκαταλείψει τον μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών, αντιστοιχούσε στο 10% του ημερήσιου όγκου συναλλαγών. Για να είναι επιζήμιες οι short θέσεις ενάντια στο ευρώ θα πρέπει να είναι πολύ-πολύ περισσότερες.

Όμως, οι Ευρωπαίοι πολιτικοί καλό θα ήταν να καλοδεχτούν το "ξύλο" που δέχτηκε το ευρώ. Σε πραγματικούς όρους το νόμισμα ποτέ πριν δεν έμοιαζε τόσο ακριβό όσο το τελευταίο διάστημα. Για να επιστρέψει στον υποθετικό μέσο όρο των τελευταίων 50 ετών θα πρέπει να υποχωρήσει κατά 15%. Μία τέτοια πτώση πιθανώς να βοηθούσε ώστε να χαλαρώσουν κάποια από τα οικονομικά προβλήματα των κρατών της ευρωζώνης. Αν και δεν φαίνεται να χαλαρώνει το πλέον σημαντικό θέμα, δηλαδή η ανάγκη στήριξης της ελληνικής οικονομίας. Το γεγονός ότι ο επικεφαλής της ΕΚΤ, κ. Jean-Claude Trichet επέστρεψε νωρίτερα απ' ό,τι είχε προγραμματιστεί από το ταξίδι του στην Αυστραλία λανθασμένα θεωρήθηκε ένδειξη ότι η Ευρώπη είχε ήδη ετοιμάσει πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας.

Πάντως, η υποχώρηση του ευρώ θα βοηθούσε αλλά όχι σε εντυπωσιακό βαθμό. Ας μην ξεχνάμε ότι ο μεγαλύτερος όγκος του εμπορίου στην ευρωζώνη γίνεται μεταξύ των κρατών-μελών. Ως εκ τούτου, φθηνότερο ευρώ δεν θα ωθούσε την ανταγωνιστικότητα της Πορτογαλίας ή της Ισπανίας κοντά στην αντίστοιχη γερμανική. Αντιστοίχως, η παροχή βοήθειας θα ήταν μία λύση που απλώς θα καταπράυνε το πρόβλημα.

Όμως, και οι δύο αυτές καταστάσεις θα μπορούσαν να προσφέρουν στο ευρωπαϊκό Club Med ανάσα προκειμένου να προωθήσουν τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που θα τις βοηθούσε να μειώσουν το δημοσιονομικό τους κόστος και να ανακτήσουν τη χαμένη ανταγωνιστικότητά τους. Αυτό είναι το μήνυμα που θα πρέπει να στείλουν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί. Οι αγορές τους βοηθούν για να το πράξουν. Όμως, το γεγονός ότι κάποιες χώρες πράττουν το εντελώς αντίθετο από αυτό που πρέπει -για παράδειγμα, η Μαδρίτη συμφώνησε, την Τρίτη (9/2), για αύξηση μισθών πάνω από τον πληθωρισμό- είναι όντως ανησυχητικό.

© The Financial Times Limited 2010. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation