Οι συστάσεις «αγοράς» και «πώλησης» που εκδίδουν οι research analysts στις υπό διαπραγμάτευση μετοχές αποτελούν μόνιμη πηγή άγχους για τους διευθύνοντες συμβούλους των επιχειρήσεων.
Καθώς θεωρούνται «κινητήρια δύναμη» για τις αγορές, οι αναλυτές της υψηλότερης βαθμίδας πληρώνονται με μισθούς εκατομμυρίων, απαιτούν την πλήρη προσοχή ενός chief executive και σπανίως μπαίνουν στον κόπο να προσφέρουν τις συμβουλές τους σε «ξένους», εκτός κι αν πρόκειται για πολύ μεγάλο πελάτη της τράπεζας.
Γι’ αυτούς τους λόγους, οι χρηματιστηριακές εποπτικές αρχές απαιτούν να υπάρχουν αδιαπέραστα τείχη ανάμεσα στα τμήματα αναλύσεων και στα trading floors. Πέρα, όμως, από τη μεγάλη φασαρία γύρω από το όνομά τους, πόσο πραγματικά ισχυροί είναι στην καθοδήγηση της εμφάνισης μιας μετοχής;
Έρευνα του hedge fund GLG, που παρακολούθησε τις κινήσεις τιμών μετοχών πριν και μετά τις ανακοινώσεις συστάσεων, πράγματι δείχνει ότι υπάρχει συσχετισμός ανάμεσα στις συστάσεις και στην αντίδραση της μετοχής.
Δείχνει ότι όταν σε μια «μέτρια» μετοχή, που επιβαρύνεται με έναν μέσο όρο σύστασης «πώλησης», δίνεται μια σύσταση «αγοράς», η τιμή του υποφαινόμενου τίτλου γυρίζει και, έπειτα από 100 ημέρες, ο τίτλος εμφανίζει outperform έναντι της ευρύτερης αγοράς κατά 2%. Και όταν η σύσταση προέρχεται από μεγάλο χρηματιστηριακό οίκο, η επίδραση είναι σχεδόν κατά το ήμισυ εντονότερη.
Για παράδειγμα, η γερμανική εταιρία χημικών K+S, που προηγουμένως είχε μέσο όρο σύσταστης «sell», αναβαθμίστηκε σε «buy» τον Ιανουάριο από την Bank of America Merrill Lynch και η τιμή της μετοχής της εκτινάχτηκε 12%. Φυσικά, υπήρχαν αρκετοί ακόμη παράγοντες που επηρέασαν την τιμή του τίτλου, αλλά η επίδραση επαναλαμβάνεται στην πλειονότητα των περιπτώσεων.
Η απόδειξη, βέβαια, της επίδρασης είναι δύσκολη. Κατά κανόνα, ένας broker εισάγει σύσταση αμέσως μετά την ανακοίνωση κάποιας εξέλιξης από μέρους της εταιρίας, όπως τα αποτελέσματα κερδών ή μια μεγάλη εξαγορά. Είναι πρακτικώς αδύνατον να εξακριβωθεί σε ποιον βαθμό η συνακόλουθη κίνηση της μετοχής οφείλεται στη συμβουλή του χρηματιστή και σε ποιον βαθμό θα εκδηλωνόταν ούτως ή άλλως εξαιτίας της εξέλιξης.
Αυτό δεν ακυρώνει τον σκοπό του αναλυτή, αλλά υπενθυμίζει στους διευθύνοντες συμβούλους να το σκεφτούν καλά πριν αναλάβουν τον έλεγχο της μοίρας της εταιρίας τους.