Πολιτικές λιτότητας πλήττουν και τη Γερμανία

Λίγο πριν ξεκινήσει η σύνοδος κορυφής της ΕΕ, οι FT παρεμβαίνουν. Στο κύριο άρθρο τους απορρίπτουν ως αυτοαναιρούμενη τη γερμανική εμμονή στη λιτότητα και καλούν το Βερολίνο να δώσει το αναπτυξιακό παράδειγμα.

Δημοσιεύθηκε: 14 Μαρτίου 2013 - 12:42

Editorial

Πολιτικές λιτότητας πλήττουν και τη Γερμανία

Το Βερολίνο δεν θέλει αλλαγές σε ό,τι αφορά τη δημοσιονομική εξυγίανση. Αυτήν την εβδομάδα, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, ανακοίνωσε τον προϋπολογισμό της χώρας για το 2014. Όσοι ήλπιζαν για κάποια επεκτατικά μέτρα -όπως μείωση της φορολογίας στα εισοδήματα ή την κατανάλωση- δεν είδαν τίποτα. Η Γερμανία οδεύει σε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό για το 2015, για πρώτη φορά μετά από 4 δεκαετίες.

Υπάρχουν πολιτικοί λόγοι γι' αυτήν την πίεση στη λιτότητα. Σε εθνικό επίπεδο, η κυβέρνηση γνωρίζει ότι οι Γερμανοί ψηφοφόροι δεν έχουν μεγάλη διάθεση για δημοσιονομική επέκταση. Η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ θέλει να μείνει εντός πορείας εν όψει και τον εκλογών του φθινοπώρου, όπου ελπίζει να κερδίσει με απόλυτη πλειοψηφία. Στο εξωτερικό, το Βερολίνο θέλει να δείξει τον δρόμο. Φοβάται ότι οι εταίροι στην ευρωζώνη θα εγκαταλείψουν τη δημοσιονομική ορθότητα εάν δουν ότι η Γερμανία παραστρατεί.

Παρ' όλα αυτά, τα οικονομικά επιχειρήματα για περισσότερη λιτότητα είναι αδύναμα. Ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι χαμηλό και το δημόσιο χρέος είναι διαχειρίσιμο, η οικονομία της χώρας επιβραδύνεται. Το 2012, το ΑΕΠ ενισχύθηκε κατά 0,7%, πολύ λιγότερο δηλαδή από το 3% που κατέγραψε το 2011. Οι προβλέψεις για το 2013 είναι ακόμη χαμηλότερες - μόλις 0,5%.

Τον Δεκέμβριο, οι έρευνες για το επιχειρηματικό κλίμα έδειχναν ότι θα υπάρξει ανάκαμψη της εμπιστοσύνης στις αρχές του έτους. Προς το παρόν, αυτό δεν έχει συμβεί. Η βιομηχανική παραγωγή συρρικνώθηκε τον Ιανουάριο κατά 0,4%.

Η δημοσιονομική επέκταση θα είχε σημασία και για την υπόλοιπη ευρωζώνη, καθώς η Γερμανία θα εισήγαγε περισσότερο. Εάν η κινητήριος δύναμη της Ευρώπης αναπτύξει ταχύτητα, τότε θα ακολουθήσουν και οι εταίροι της. Αυτό θα βοηθούσε και τη διαδικασία δημοσιονομικής εξυγίανσης με την ενίσχυση των φορολογικών εσόδων.

Εάν οι πολιτικοί περιορισμοί στη δημοσιονομική επέκταση παραμείνουν ισχυροί, η Γερμανία θα πρέπει να βρει άλλους τρόπος ώθησης της ανάπτυξης. Υπάρχουν θετικές ειδήσεις από τις διαπραγματεύσεις για το επίπεδο των μισθών, τόσο στο Δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.

Οι εργαζόμενοι εκτιμάται ότι θα πετύχουν αύξηση μισθών μεγαλύτερη από τον πληθωρισμό, η οποία θα βοηθήσει στην ενίσχυση της ζήτησης. Η κυβέρνηση, όμως, έχει κάνει ελάχιστα για να δώσει ώθηση από την πλευρά της προσφοράς στην οικονομία. Εξακολουθεί να υπάρχει υπερβολική ρύθμιση στους κλάδους λιανικού εμπορίου και υπηρεσιών.

Η εντυπωσιακή δημοσιονομική προσαρμογή για την οποία υπερηφανεύεται ο Β. Σόιμπλε στηρίχθηκε στην πολυετή σταθερή οικονομική ανάπτυξη. Το Βερολίνο επέβαλε επώδυνες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις πριν από μία δεκαετία.

Η Γερμανία, όμως, επίσης ωφελήθηκε από την εισαγωγή του ευρώ, η οποία ενίσχυσε την ανταγωνιστικότητά της. Τώρα έχει υποχρέωση να κάνει περισσότερα από το να επιμένει απλώς για λιτότητα στην ευρωζώνη. Πολιτική που αποδεικνύεται άλλωστε αυτοαναιρούμενη. Ο καλύτερος τρόπος για να ηγηθείς στην ευρωζώνη είναι να δώσεις το παράδειγμα ώστε να ξεκινήσει η ανάκαμψη.

© The Financial Times Limited 2013. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation