Η τελευταία μας ευκαιρία…

Όλα τα πράγματα στη ζωή θέλουν υπομονή, αλλά έχουν και την υπομονή τους. Και η υπομονή των δυτικών εταίρων μας αλλά κυρίως των δυτικών δανειστών μας χάνεται.

Τα μνημόνια Ι και ΙΙ δεν έχουν σκοπό την άμεση σωτηρία της Ελλάδας, δεν έχουν στόχο την ανάπτυξη στην Ελλάδα, έχουν ως στόχο όμως τη βιωσιμότητα του χρέους μας, την αυστηρή δημοσιονομική πολιτική, την εξυπηρέτηση του χρέους μας με όρους ευνοϊκότατους σε σχέση με την τρέχουσα κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, από τη στιγμή μάλιστα όπου η παγκόσμια οικονομική κρίση μας έβγαλε έξω από τις αγορές. Είναι μονόδρομος το μνημόνιο ΙΙ όπως μονόδρομος είναι και η παραμονή μας στο ευρώ.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση με στόχο την Ελλάδα, και έπειτα την Πορτογαλία, την Ιρλανδία κτλ., έχουμε αναφέρει σε άρθρο μας ότι μπορεί να είναι και το αντίπαλον δέος για τη μη κατάρρευση του αμερικανικού δολαρίου (…της υποτιμητικής κερδοσκοπίας κατά του ευρώ, η οποία στάθηκε αντίβαρο στο πολύ ασθενές νόμισμα που είναι πλέον το δολάριο. Η υποτίμηση του δολαρίου θα φανεί στο άμεσο μέλλον…).

Μπορεί η αυστηρότητα και η μη επιστημονική ερμηνεία των μνημονίων για μέτρα υφεσιακά και αντιαναπτυξιακά να ερμηνεύονται από ύπαρξη τιμωρίας από την πλευρά των δυτικών στην καλοπέραση των Ελλήνων, στην απειθαρχία των Ελλήνων, μπορεί να είναι και απωθημένο της Γερμανίας, μπορεί να είναι επίδειξη ισχύος, μπορεί να είναι μαστίγιο και καρότο, μπορεί να είναι ένας τρόπος επιβολής διαφορετικός από τους 2 παγκόσμιους πολέμους, μπορεί να είναι παραδειγματισμός για να μην κάνουν τα ίδια άλλοι λαοί, μπορεί να είναι για εσωτερική κατανάλωση στα κοινοβούλια των δυτικών λαών, μπορεί, μπορεί, μπορεί…

Το θέμα είναι ότι είναι μονόδρομος. Μέσα στην Ε.Ε. και μέσα στην ΟΝΕ η Ελλάδα θα βρει ευκαιρίες. Η Ευρώπη θα βγάλει ευρωομόλογο, η Ευρώπη θα αναγκαστεί να πάρει μέτρα μετακεϊνσιανά και θα σταματήσει τη μονεταριστική της διακυβέρνηση και τότε η Ελλάδα θα ανασάνει οριστικά. Αλλά θα πρέπει να είναι εντός της ΟΝΕ για να ανασάνει, θα πρέπει να έχει θυσιάσει πράγματα σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα.

Η χρεοκοπία και η πιθανότητα χρεοκοπίας είναι υπαρκτή και όχι χάρτινη. Δεν είναι μπλόφα και φυσικά είμαστε από τους αισιόδοξους οικονομολόγους ίσως και γραφικούς που εδώ και 2 - 2,5 χρόνια λέμε ότι η Ελλάδα σίγουρα ΔΕΝ θα χρεοκοπήσει γιατί δεν συμφέρει τους δυτικούς.

Συνεχίζουμε να το λέμε, αλλά λέγαμε ότι φοβόμαστε τα αυτογκόλ της ελληνικής κυβέρνησης και των ελληνικών πολιτικών και ότι φοβόμαστε την αυτοεκπληρούμενη προφητεία που λέγε, λέγε, λέγε θα τη χρεοκοπούσαμε την Ελλάδα και επίσης λέγαμε και για τους Αυτιάδες και τους Λαζοπουλαίους και για όλους τους έγκριτους δημοσιογράφους και οικονομολόγους που τρομολαγνούν και χρεοκοπολαγνούν πάνω στα εκατομμύρια των Ελλήνων που έχουν ως μοναδικό μέσο ενημέρωσης την τηλεόραση και τις εφημερίδες (δείτε το άρθρο στις 12/3/11 με τίτλο Φτάνει πια η τρομολαγνεία & η χρεοκοπολαγνεία!).

Έλεγετο 90% -95% των Έλλήνων και όσοι ασχολούνταν με την Ελλάδα ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει και θα γυρίσει στη δραχμή. Έλεγαν ότι ίσως είναι και καλύτερα να γυρίσουμε στη δραχμή, έλεγαν ότι ήδη έχουμε χρεοκοπήσει και δεν διαφέρει τίποτα αυτό που ζούμε από μια ενδεχόμενη χρεοκοπία. Με όλο το σεβασμό, δεν ξέρουν όλοι αυτοί τι σημαίνει χρεοκοπία.

Έχοντας ζήσει το 1997 στη Βουλγαρία, γνωρίζω ως ένας απλός φοιτητής - υποψήφιος διδάκτορας κάνοντας ως case study τη Βουλγαρία για λογαριασμό βρετανικού πανεπιστημίου τη διδακτορική έρευνά μου και αναγκαστικά βιώνοντας από πρώτο χέρι τι σημαίνει κυριολεκτικά χρεοκοπία. Και να με συγχωρούν όλοι αυτοί οι οικονομολόγοι που ομιλούν για χρεοκοπία της Ελλάδας υπάρχουσας ή μελλοντικής. Όπως ταπεινά θα ήθελα να συμβουλεύσω και όλους τους οικονομολόγους Έλληνες ή μη του εξωτερικού που ομιλούν εύκολα για χρεοκοπία τη Ελλάδας και ότι θα ήταν λύση ελκυστική σε σχέση με αυτό που ζούμε. Ίσως θα ήταν ελκυστικό γι' αυτούς για να επενδύσουν μετά τη χρεοκοπία στην Ελλάδα.

Όπως θα ήθελα να αναφερθώ και στη λύση που κυκλοφορεί για χρεοκοπία της Ελλάδας εντός της ευρωζώνης ότι θα ήταν ένα ελκυστικό σενάριο γιατί δεν υπάρχει μηχανισμός εξόδου από την ΟΝΕ. Θα έλεγα προς το παρόν πως όντως δεν υπάρχει, όμως με αλλαγή συνθηκών πολύ εύκολα θα βγαίναμε από την Ε.Ε. και αυτομάτως από την ΟΝΕ, αφού μη μέλος της Ε.Ε. δεν μπορεί να είναι της ΟΝΕ. Και ούτε θα ήταν ελκυστικό να είχαμε κάνει στάση πληρωμών εντος της ΟΝΕ και να ήμασταν φίλοι σε μια παρέα και να είχαμε «φάει» τα λεφτά των «κολλητών» μας.

Όλα αυτά είναι θεωρητικά και στην πράξη θα βιώναμε την απομόνωση έστω και εντός της ΟΝΕ. Και τα επιχειρήματα ότι αγαθά αγοράζουν οι επιχειρήσεις και όχι το κράτος, άρα με νόμισμα το συνάλλαγμα του ευρώ τα πράγματα θα ήταν ρόδινα είναι ουτοπία. Γιατί οι επιχειρήσεις ήδη βιώνουν και θα βίωναν ακόμη παραπάνω τη δυσπιστία και θα έπρεπε να πληρώνουν τα πάντα μετρητοίς για να κάνουν εισαγωγές, άρα θα φτάναμε σε αδιέξοδο.

Θα θέλαμε ένα βιβλίο ολόκληρο να γράψουμε ή να αναγνώσουμε για τα άσχημα που έπονται για τη χώρα μας σε σενάριο επιστροφής στη δραχμή, για τα δραματικά της επιστροφής της δραχμής και εδώ δεν θα διαφημίσουμε τα βιβλία μας ή το βιβλίο μας για να εκμεταλλευτούμε την κρίση προς όφελός μας. Ας ξεχάσουμε τη χρεοκοπία και μακάρι να μην τη ζήσουμε ποτέ.

Η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων ή της Ελλάδας δεν λύνεται με μνημόνια, βελτιώνεται σίγουρα, αλλά δημιουργείται και ύφεση, με αποτέλεσμα να χάνονται οι θυσίες. Όμως ήμασταν και είμαστε υπέρ των μνημονίων και της αυστηρής πειθαρχίας, γιατί μόνο έτσι οι δυτικοί θα μας βοηθήσουν με τα νέα δανεικά τους και την ανακύκλωση του χρέους μας για να εξυπηρετήσουμε το χρέος μας, και φυσικά μόνο έτσι θα δείξουν έστω και με ειρωνικό τρόπο την αλληλεγγύη τους.

Είναι μονόδρομος. Και μέσα από τα μνημόνια ας δείξουμε την εργατικότητά μας, ας δείξουμε το φιλότιμό μας και ας δημιουργήσουμε αυτά που δεν κάναμε τα τελευταία 30-40 χρόνια και να αποδείξουμε ότι δεν αξίζαμε τέτοια τιμωρία απλώς και μόνο για να αποδειχθούμε πειραματόζωα και παράδειγμα προς αποφυγή για τους άλλους λαούς. Όμως, θα σωθούμε και δεν θα απομακρυνθούμε από την Ε.Ε. και την ΟΝΕ και εντός της ΟΝΕ θα πετύχουμε πολλά γιατί έπονται σχέδια Μάρσαλ, έπονται προγράμματα ΕΣΠΑ, έπονται μεγάλες επενδύσεις, έπεται κοπή χρήματος, έπεται ευρωομόλογο.

Αξίζει η προσωρινή θυσία γιατί δεν θα διαρκέσει πολύ. Η Ευρώπη και όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει μεγάλο πρόβλημα και όταν θα καταλάβουν ότι το πρόβλημα δεν ήταν η Ελλάδα τότε θα πάρουν τα σωστά μέτρα ανάπτυξης, κοπής χρήματος και έκδοσης ευρωομολόγου (δείτε άρθρο μας στις 18/6/10, όπου τονίσαμε ότι το πρόβλημα άλλων χωρών ήταν και είναι μεγαλύτερο από αυτό της Ελλάδας. Το ίδιο τονίσαμε και στις 26/7/11).

Στο ίδιο μήκος ήταν και το «εύστοχο» άρθρο μας Γιατί "πυροβολούμε" μόνο τα οικονομικά της Ελλάδας; πριν από 2 χρόνια περίπου στις 23/5/2010, στο οποίο τονίζαμε το πρόβλημα του Βελγίου, της Ιρλανδίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Γαλλίας.

Τέλος, εντός της ΟΝΕ σύντομα ή στο μέλλον θα μας δοθούν και «δωράκια» όπως της μείωσης του χρέους μας λόγω της ΕΚΤ (εξόφληση ομολόγων στην αξία αγοράς και όχι στην ονομαστική τους τιμής) στο οποίο είχαμε αναφερθεί εγκαίρως ως πρόταση . Είχαμε αναφερθεί ως πρόταση στις 6/6/11... η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να μας "δωρίσει" κάποια στιγμή τα ομόλογα που έχει αγοράσει στην τρέχουσα αξία στην οποία τα αγόρασε και όχι στην ονομαστική τους αξία (έτσι, 30 - 35 δισ. θα αφαιρεθούν από το συνολικό μας χρέος).

Η ελπίδα μας είναι η ανάπτυξη να έρθει και μέσω χρηματιστηρίου, όταν θα σταθεροποιηθεί το μακροοικονομικό περιβάλλον της Ελλάδας, θα επενδυθούν μεγάλα κεφάλαια από ξένους στο ελληνικό χρηματιστήριο, θα αυξηθούν σημαντικά οι κεφαλαιοποιήσεις των ελληνικών εταιριών, θα ιδιωτικοποιηθούν σε συμφέρουσες τιμές ελληνικές εταιρίες κρατικού χαρακτήρα εισηγμένες στο ελληνικό ΧΑΑ (άρα είμαστε υπέρμαχοι σε ένα πρόγραμμα τύπου ΕΥΡΗΚΑ με ανάπτυξη του ελληνικού χρηματιστήριου), επίσης οι ελληνικές τράπεζες με πολλαπλάσια από τη σημερινή κεφαλαιοποίηση θα μπορούν με αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου να επιστρέψουν τα 30 δισ. στο ελληνικό κράτος λόγω PSI και φυσικά πολλές εταιρίες θα χρηματοδοτήσουν επενδυτικά σχεδία που θα φέρουν ανάπτυξη στην Ελλάδα.

Η ελπίδα μας είναι να έρθουν πολλές και μεγάλες επενδύσεις σε ένα επιχειρηματικό περιβάλλον το οποίο νοσεί, αλλά πρέπει και μπορεί να αλλάξει. Ελπίδα μας είναι ότι θα δημιουργηθούν νέες χιλιάδες θέσεις εργασίας που θα απορροφήσουν τις 500.000 από το 1.000.000 ανέργους μέσα σε βάθος τριετίας - πενταετίας.

Θα κλείσουμε και πάλι με τον ίδιο τρόπο. Τα καλύτερα έπονται.


* Ο κ. Αριστείδης Μπιτζένης είναι επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Μακεδονίας.


** Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με τον αρθρογράφο; Τι γνώμη έχετε;

To Εuro2day.gr ενθαρρύνει το διάλογο και την έκφραση απόψεων από τους αναγνώστες . Σχολιάστε το άρθρο και πείτε την άποψη σας δημόσια για όσα συμβαίνουν και μας αφορούν όλους. Αν θεωρείτε το άρθρο σημαντικό διαδώστε το με τα εργαλεία κοινωνικής δικτύωσης.

stef . (14:44 - 28/02/12) κ.Μπιτζένη, κανένας επιχειρηματίας δεν χαράζει τακτική με ευχές και δεν επενδύει με συγκινητικές εκδηλώσεις. Δεν υπάρχει περίπτωση, να υποστηρίζετε αυτές τις απόψεις σε επιχειρηματικές συναντήσεις και να μη σας έχουν απαντήσει ήδη με τον δέοντα τρόπο. Επί μία διετία, η εφαρμογή του Μνημονίου πέτυχε τα εντελώς αντίθετα και χείριστα αποτελέσματα απο τις προβλέψεις και τους στόχους του. Κατά τον ίδιο τρόπο, η ίδια αλλά ανανεωμένη πολιτική του Μνημονίου 3, θα επιτύχει την εξουθένωση μας και την αναγκαστική έξοδο από το ευρώ. Ioannis Papadopoulos (11:16 - 28/02/12) Συμφωνώ απόλυτα με το τελευταίο σχόλιο του κ. Μπιτζένη. Προς επίρρωση των όσων γράφει, ας σημειωθεί ότι, ενώ ο νέος Πρόεδρος της ΕΚΤ κ. Mario Draghi ομνύει και αυτός ρητορικά στη γερμανική μονεταριστική ορθοδοξία, η κίνησή του τον περασμένο Δεκέμβριο να χορηγήσει στην ουσία απεριόριστη ρευστότητα στις τράπεζες σε βάθος τριετίας προδιαγράφει μια επιθετική, από τα πάνω έξοδο απ' τη διαρκώς ανατροφοδοτούμενη κρίση ("σπιράλ αποπληθωρισμού, ύφεσης, ελλειμμάτων, χρέους, αποεπένδυσης, υποκεφαλαιοποίησης, και γενικευμένη κρίση εμπιστοσύνης", όπως πολύ σωστά το περιγράφει ο κ. καθηγητής). Μέσα στο 2012 πολλά θα αλλάξουν. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή. Οι διαρθρωτικές αλλαγές που έπρεπε να είχαν γίνει στη χώρα μας και που καταπνίγουν την υγιή επιχειρηματικότητα δεν μπορούν να καθυστερήσουν άλλο, κι ας είναι, δυστυχώς, τώρα η χειρότερη δυνατή συγκυρία για να περάσουν. Αν εμείς βρούμε ένα σωστό βηματισμό (πράγμα πολύ δύσκολο στις παρούσες συνθήκες οξείας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης), θα εκμεταλλευθούμε πλήρως τις αλλαγές που θα γίνουν στις κεντρικές πολιτικές επιλογές και στις μακροοικονομικές παραδοχές της Ένωσης. aris bitzenis (10:53 - 28/02/12) ευχαριστώ όλους για τα καλοπροαίρετα σχόλιά σας. η συνέχεια θα δείξει ποιος έχει δίκιο και δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε Αν και πιστεύω ότι η "πολιτική των μνημονίων" κάποια στιγμή όντως μπορεί να οδηγήσει σε στάση πληρωμών (πενταπλή παγίδα ύφεσης, ανεργίας, αποεπένδυσης, τραπεζικής υποκεφαλαιοποίησης και κρίσης εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα), πιστεύω ότι η κ. Μέρκελ και αυτοί που κινούν τα νήματα της ΟΝΕ δίνουν μάχη οπισθοφυλακής για να αποσπάσουν όση περισσότερη πειθάρχηση μπορούν προτού δούμε κάποιας μορφής Δημοσιονομικής Ένωσης και βεβαίως, περαιτέρω νομισματική χαλάρωση, εντός του 2012. Ίσως όχι όπως την ονειρευόμαστε (ευρωομόλογο, μεγάλη αύξηση ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, Ευρωπαϊκό Υπουργείο Οικονομικών, αναπτυξιακά ομόλογα για μεγάλες κεφαλαιουχικές επενδύσεις και δημιουργία οικονομίας κλίμακος, Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, πραγματικά ομοσπονδιακή Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με δύο λόγια: ομοσπονδιοποίηση μέσω μηχανισμών δημοσιονομικής ένωσης, όπως έγινε στις ΗΠΑ τη δεκατεία του 1930). Πιστεύω όμως ότι οι πολιτικοί συσχετισμοί δυνάμεων θα αλλάξουν σε λίγο καιρό. Απόδειξη οι αλλεπάλληλες δηλώσεις (π.χ. του Γερμανού Προέδρου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων κ. Werner Hoyer) υπέρ ενός πανευρωπαϊκού Σχεδίου Μάρσαλ, όπως και οι πανευρωπαϊκές συγκινητικές εκδηλώσεις αλληλεγγύης υπέρ των Ελλήνων. Το κλίμα αλλάζει. Θα πρέπει να σφίξουμε τα δόντια, ΜΕΣΑ στο ευρώ διότι, για να παραφράσω τους Πατέρες της Εκκλησίας που έλεγαν "extra ecclesiam nullus salus est" ("ουδεμία σωτηρία εκτός της εκκλησίας"), "ουδεμία σωτηρία εκτός της ευρωζώνης και της Ε. Ε." Τάκης +Αλφα (20:41 - 13/02/12) άλλο ενα κατεβατό ...του τι θα πάθουμε,τι μας κάνουν,πώς θα μας την φέρουν κ.λ.π....σε τελική ανάλυση"τούτη γής που την πατούμε,ουλοι μέσα της θα μπούμε" Όμως προτιμώ την αισιοδοξία του Κου Μπιτζάνη απο την κινδυνολογία του πάσα ενα...Άραγε οταν δεν τους βγαίνουν οι κινδυνολογίες που θα τους βρω να τους τα ψάλλω ;;; Ούτε θα το θυμούνται τι έλεγαν!!! E2 (17:53 - 13/02/12) Για να τελειώνουμε πάρε άλλη μια απάντηση : http://www.euro2day.gr/specials/opinions/132/articles/679605/Article.aspx kozanitis (15:56 - 13/02/12) κατ' αρχήν συμφωνώ με τον καθηγητή, οι πολλές και φλύαρες αναλύσεις των σχολιαστών του άρθρου μου προκαλούν παράλυση.Ως άνθρωπός της πράξης όμως κάνω έκκληση να εντείνουμε τις προσπάθειες μας ώστε να επιτύχουμε την επιβίωση του κράτους μας .Οι ρυθμίσεις ,που έγιναν η θα γίνουν,των θεσμών στην επικράτεια απελευθερώνουν τις δυνάμεις μας ώστε να δημιουργήσουμε πλούτο και ευημερία . a. tsitouras (11:46 - 13/02/12) Συμφώνω με την αποψη του κ. καθηγητή για το γεγονός οτι τα 2 μνημόνια ήταν και ειναι οι μοναδικές ρεαλιστίκες λύσεις για έξοδο της Ελλάδας απο την οικονομική κρίση. Το μεγάλο πρόβλημα ομως βρίσκεται στην Ελληνική πολιτική σκηνή. Ενδεικτικες ήταν οι δηλώσεις του κ. Γκυ Φερχόφσταντ ο οποίος είναι πρόεδρος της Συμμαχίας των Φιλελεύθερων και Δημοκρατών (ALDE) του Ευρωκοινοβουλίου. «Η δική μου εντύπωση είναι ότι τα σκληρά αυτά εισπρακτικά μέτρα που λαμβάνονται οφείλονται κυρίως στο ότι η τρόικα ακολούθησε και σεβάστηκε τις κόκκινες γραμμές των ελληνικών πολιτικών κομμάτων. Ετσι στο τέλος αυτά που έχουμε σήμερα στο τραπέζι, δηλαδή η μείωση των μισθών, είναι το τελευταίο στο οποίο κατάφεραν να συμφωνήσουν τα ελληνικά κόμματα διότι δεν συμπλέουν στον κύριο στόχο. Και αυτός είναι η μεταρρύθμιση του πελατειακού συστήματος στην Ελλάδα. Οι έλληνες πολιτικοί αρχηγοί λένε προς την τρόικα "Αυτό δεν είναι δυνατόν, το άλλο δεν είναι δυνατόν, αυτό θα το κάνουμε αργότερα, εκείνο αργότερα" και τελικά τι τους απομένει; Τα κλασικά μέτρα λιτότητας, ακριβώς επειδή δεν συμφωνούν στις πραγματικές, εις βάθος μεταρρυθμίσεις». Οι χθεσινοβραδινές διαγράφες βουλευτών στα δύο μεγάλα κόμματα αποτελούν ευκαιρία για την αναδόμηση του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Πολιτικές παρούσιες οπως της κα Κατσέλη, Καστανίδη, Τζίμα, Μαρκοπουλου θα πρέπει να μπούνε στο χρονοντούλαπο της Ελληνικής πολιτικής σκήνης. Κοινό γνώρισμα ολων των παράπανω αποτέλεσε η παρομοιώδης ανέπαρκεια στην άσκηση των υπουργικών τους καθηκόντων. Την ανέπαρκεια τους αυτή βέβαια, προσπάθησαν αλλά και προσπάθουν εντέχνως να την αποκρύψουν μέσω της εκφοράς λαικίστικου πολιτικού λόγου και ανεφάρμοστων οικονομικών προτάσεων. Ramon Mercanter (02:15 - 13/02/12) Υπάρχουν πολλά άρθρα του συγκεκριμένου που δείχνουν κριτική και συγκροτημένη σκέψη. Δυστυχώς είναι θέμα χρόνου να ισχύσει και γι' αυτόν ο κανόνας του εξοστρακισμού, να εγκαταλείψει τη χώρα των μετρίων και να συναντήσει τους πραγματικούς Ελληνες έξω Σκεπτικός (02:00 - 13/02/12) Ένας από τους σοβαρότερους αναλυτές. Μακάρι να υπήρχαν και άλλοι τέτοιοι καθηγητές στα Πανεπιστήμια. Καταφέρνει να δει σε βάθος την κατάσταση και τις προοπτικές της χώρας, χωρίς να επηρεάζεται από όλα αυτά που είναι της μόδας (π.χ. αριστερός "πατριώτης" που θέλει να χρεοκοπήσει η χώρα του)!!! Προτείνω να ψάξετε και να διαβάσετε το προηγούμενο άρθρο του, που δημοσιεύθηκε στο euro2day πριν μερικούς μήνες Pipina Travoroufova (01:11 - 13/02/12) Το νέο μνημόνιο μόλις υπερψηφίστηκε λοιπόν. Κύριε Μπιτζένη, μόνο η ιστορία θα δείξει αν είχατε δίκιο. Pipina Travoroufova (17:56 - 12/02/12) Έχω πλήρη άγνοια επί οικονομικών και πολιτικών ζητημάτων, καθώς επίσης και εξαιρετικά βραχεία μνήμη πάνω σε αυτά τα θέματα. Έχω παρατηρήσει όμως την εξής κοροϊδία. Αρχικά θυμάμαι ότι το μνημόνιο παρουσιάστηκε ως μονόδρομος και δόθηκε η υπόσχεση ότι μετά την ψήφισή του θα καλυτέρευαν τα πράγματα. Μετά την ψήφισή του, όχι μονό δεν βελτιώθηκε η κατάσταση αλλά προτάθηκε μια νέα ψήφιση, η όποια δυστυχώς δεν θυμάμαι τι ακριβώς αφορούσε, πάλι με την ίδια μορφή (μονόδρομος). Για άλλη μια φόρα τα πράγματα επιδεινωθήκαν παρά τις υποσχέσεις για βελτίωση. Ένας άσχετος λοιπόν, όπως εγώ, χρησιμοποιώντας μόνο την κοινή λογική θα σκεφτεί (και όχι άδικα): Γιατί το σενάριο που απέτυχε ήδη 2 φορές να πετύχει τώρα; E2 (11:12 - 12/02/12) Η απάντησή μου σε ένα video.... http://www.youtube.com/watch?v=6EBFOh3LKhQ&feature=player_embedded η συνέχεια επί της οθόνης.- Τάκης +Αλφα (10:44 - 12/02/12) Πολύ καλά τα λέει ο Καθηγητής και κυρίως απλά για να τα καταλάβουν ολοι. Αλλά πολυ θα ήθελα να έβλεπα τα γραφόμενα πρίν απο το 2007 ολων όσων αυτή την στιγμή με θολοκουλτουριάρικο και κυρίως contrarian ύφος "διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους". Ξεχάσαμε φαίνεται οτι καυτηριάζαμε τον τρόπο ζωής των Ελλήνων, το πόσα χαλάγαμε ενω παράγαμε λιγότερα,το πόσο ακριβός και με υποβαθμισμένες υπηρεσίες ήταν ο τουρισμός μας, μιλάγαμε για τα χάλια της παιδείας μας και της υγείας μας,μιλάγαμε και γνωρίζαμε το μέγεθος και τους συντελεστές της φοροδιαφυγης, ενώ οι συνδικαλιστές μας, στην προσπάθεια υποστήριξης των όποιων ρετιρέ δημοσίου και ιδιωτικού τομέα ξεσπάθωναν καταλαμβάνοντας δρόμους λιμάνια και κατέβαζαν διακόπτες και αεροπλάνα. ..δίχως να υπολογίζουν το κόστος των πολυ περισσότερων αλλά και συνάμα αδύναμων να αντιδράσουν συμπολιτών τους....Πέταγαν στο τέλος και το γνωστό αναρχικό σλόγκαν: "Οι Λαοι έχουν τους αφέντες που δικαιούνται " και συνέχιζαν επανερχόμενοι στην ευμάρεια και την αποχαύνωση της διατήρησης του νεοαποκτηθέντος "δυτικού τρόπου" ζωής της τελευταίας όμως σοβιετίας του πλανήτη!.....Λοιπόν ήρθε η "ευτυχισμένη" εκείνη ώρα και πάνε τα πράγματα να διορθώσουν. ..τι γίνεται λοιπόν;;Διόρθωσαν;; ΟΧΙ πάλι οι γνωστές άγνωστες συντεχνίες αντιδρούν....Ποιοι μισθοί κόπηκαν; Των μικρών και των αδυνάτων...ναι του ανειδίκευτου εργάτη και απο το δημόσιο των δασκαλοκαθηγητών (ήταν πιο ευκολο) ενω ΓΙΑΤΡΟΙ,ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ,ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ,ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ,ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤ., Δ Ε Κ Ο και άλλες δυνάμεις, είναι ακόμα στο απυρόβλητο....Για ποία δικαιοσύνη μου μιλάτε...Τι φτώχεια ζήσατε εσείς . .....Ζήσατε,λέω ....ΟΧΙ είδατε κάποιους άλλους τάχα μου τωρα ...ΟΨΙΜΟΙ υπερασπιστές των αδυνάτων...Οι αδύνατοι προϋπήρχαν αλλά είχαν εγωισμό και υπερηφάνεια και δεν μίλαγαν...Ομως εφτασε η ωρα σας ...Οταν ξεσηκωθούν οι πραγματικά και χρόνια φτωχοί δεν νομίζω οτι θα τους ηρεμήσει μια σουπίτσα ή ενα σουβλάκι που με προσποιητή συμπόνια δίνετε σήμερα (ενω μέσα σας λέτε : μην μου τύχει) που τώρα μου ανακαλύψατε οτι η Εκκλησία υπάρχει. Χμμ ας είναι καλά ο κουμπάρος μου απο ΙΤΕΑ που μου έλεγε:"Η πουτάνα σαν γεράσει,γίνεται καντηλανάφτης". Σημ: Αν δεν είστε ενας απο αυτούς που περιγράφω, σίγουρα δεν βλέπω τον λόγο να το σχολιάσετε θιγόμενοι.Όσα όμως αναφέρονται παραπάνω βγαίνουν από την πραγματικότητα και ισχύουν κατά γράμμα. Dimitris Dimitrakopoulos (08:35 - 12/02/12) Έχοντας ζήσει το 1997 στη Βουλγαρία γνωρίζω ως ένας απλός φοιτητής – υποψήφιος διδάκτορας κάνοντας ως case study τη Βουλγαρία για λογαριασμό βρετανικού πανεπιστημίου την διδακτορική έρευνα μου και αναγκαστικά βιώνοντας από πρώτο χέρι τι σημαίνει κυριολεκτικά χρεοκοπία. Αγόρι μου, τζάμπα τα λεφτά που έδωσε ο πατέρας σου για σπουδές. Δεν κατάλαβες Μπέρδεύεις τις βουρτσες με τις ...τσες. Τι σχέση έχει η κουμουνιστική Βουλγαρία με την Ελλαδα των 48% αυτοαπασχολούμενων.Ποιά είναι η χώρα με τις μεγαλύτερες ξενες επενδύσεις στην Βουλγαρία; Η ΕΛΛΑΔΑ. Το ίδιο στα Σκόπια, στην Αλβανία ,στην Ρουμανία. Οι Ελληνες θα σώσουν την Ελλαδα όταν απαλαχθούμε απο αυτό το ΚΟΥΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ. καταλαβες. Πες μου τώρα εσύ πως θα απαλαγούμε Ramon Mercanter (02:49 - 12/02/12) Προς όλα τα ζόμπι της δραχμής Η λεηλασία του πλούτου της χώρας έγινε και γίνεται ακόμα από τις εγχώριες δυνάμεις κατοχής και το κλεπτοκρατικό σύστημα αναδιανομής πλούτου που εγκατέστησαν και λειτουργούν ακόμα σε βάρος των τιμίων πολιτών Προς όλους τους αντιμνημονιακούς δραχμοπόντικες Μάλλον δεν το έχετε διαβάσει - το μνημόνιο - σαν τα ινδάλματα σας Αλλιώς και ένας ηλίθιος θα καταλάβαινε ότι δεν εφαρμόστηκε ποτέ, μόνο φορομπηχτικά μέτρα κι αυτά στο γόνατο όταν έφτανε η ώρα του ελέγχου Οπως ακόμα κι ένας ηλίθιος θα καταλάβαινε ότι ο πρωθυπουργός κάνει ότι μπορεί και όσο τον αφήνουν σαν γνήσιος πατριώτης, δεν είχε τίποτα να κερδίσει - μόνο να χάσει - από την αποστολή που ανέλαβε, παρακολουθώ τον λόγο του αυτούς τους μήνες και αισθάνομαι ικανοποίηση και μόνο που ακούω έναν πρωθυπουργό να μιλάει σαν κάποιος που πραγματικά έχει επίγνωση της κατάστασης και της ευθύνης Κι όλα αυτά γιατί όλοι αυτοί που περιμέναμε να κάνουν κάτι - μα όλοι- μόνο όφελος θα έχουν από την επιστροφή στο μεσαίωνα που ετοιμάζεται Πιστεύω ακόμα ότι η μόνη μας ελπίδα είναι οι άνθρωποι που πληρώνουν ακόμα τους φόρους τους, δεν κατεβαίνουν στους δρόμους, διαδίδουν την κοινή λογική Οι άνθρωποι που αντιλαμβάνονται ότι αν θέλουμε να θεωρούμαστε έθνος πρέπει να αναλάβουμε την συλλογική μας ευθύνη για τα τέρατα που δημιουργήσαμε, την λεηλασία που παρακολουθούσαμε, την αδικία που καλύπταμε Η παραδειγματική τιμωρία τους πρέπει να γίνει σκοπός μας, συντεταγμένα όπως η ανοικοδόμηση της χώρας και σε αυτό χρειαζόμαστε την βοήθεια των φυσικών μας συμμάχων και όποιου μπορεί να βοηθήσει stef . (00:16 - 12/02/12) @Ioannis Papadopoulos Το είπες ωραία, με όρους οικονομικού ορθολογισμού. Ιδεολογίες έχουμε όλοι μας και διαφορετικά ταξικά συμφέροντα. Σημασία έχει να βρίσκουμε κοινό έδαφος , σκεπτόμενοι ορθολογικά αν και η συναισθηματική αντίληψη έχει και αυτη την τεραστια σημασία της στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Για παράδειγμα ο τρόπος που αντιμετωπίζει η Γερμανική κυβέρνηση τα θύματα του Διστόμου και άλλων ευρωπαϊκών τόπων μαρτυρίου, ξυπνά άσχημα συναισθήματα και συγκρίσεις. Σκεπτόμενοι ορθολογικά, εγώ θεωρώ 1. Η ΔΙΑΣΩΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ. Θα αποτύχει. Μπορούμε να αντέξουμε ίσως το βάρος της προσπάθειας και ίσως μεγαλύτερης. Δεν μπορούμε να αντέξουμε το βάρος μιάς νέας αποτυχίας. Δυστυχώς είναι βέβαιο ότι θα συμβεί , εκτός αν ανακαλύψουμε πετρέλαια σε μέγεθος Αλάσκας, το επόμενο εξάμηνο. 2. Θεωρώ ότι η μοναδική λύση είναι ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ. Η Ευρώπη θα πρέπει να αποφασίσει για αναπτυξιακή πρόταση, επενδύσεις, και διασώσεις χωρίς "τιμωρητική" διάθεση. Δηλαδή να δηιμουργήσει τις προυποθέσεις ώστε Η ΔΙΑΣΩΣΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ . 3. Αν η Ευρώπη, δεν πάρει τις αποφάσεις της, αν κινηθει, ειδικά μετά τις γαλλικές εκλογές, στην κατεύθυνση της "αυτοκαταστροφικής ηγεμόνευσης " , τότε το ευρώ δεν θα διασωθεί με την σημερινή του μορφή. Σε αυτή τη περίπτωση θα είναι σωτήριο αν δεν έχουμε υπογράψει άλλα δάνεια και μάλιστα με υπαγωγή στο αγγλικό δίκαιο και υποθήκευση δημόσιας περιουσίας. 4. Πιστεύω ότι η οικονομία μας, παρά τα όσα λένε, έχει ποιότητα και μπορεί να σταθεί με επιτυχία μέσα στο ευρώ, ανταγωνιστικά. Θα διορθώσουμε φυσικά τις αδυναμίες μας αλλά με κοινωνική δικαιοσύνη. Αν όμως ήμουν πίσω στο 1998, με κανένα τρόπο δεν θα υποστήριζα την εισαγωγή του ευρώ, με την σημερινή μου εμπειρία. Επίσης δεν φοβάμαι, όπως έγραψα ήδη, το ενδεχόμενο, να βρεθούμε εξ ανάγκης στην δραχμή, χωρίς την θέληση μας, λόγω των εξελίξεων στην Ευρώπη. Θα τα καταφέρουμε και θα επιβιώσουμε. 5. Προτιμώ βεβαίως το ευρώ, για το βασικό λόγο του κοινού αγώνα των ευρωπαϊκών λαών, σε προοδευτικό κοινωνικό επίπεδο. Αν εσύ είσαι Ευρωπαίος φεντεραλιστής, εγώ είμαι μάλλον Ευρωπαίος κοινωνιστής, χαριτολογώντας Ευρωπαίος λαικιστής (και μιά χαρά μου πάει η Κούβα) :-) Υ.Γ υπάρχει ένα εξαιρετικό άρθρο του STRATFOR by George Friedman για το θέμα που συζητάμε. Αν το βρισκεις ενδιαφέρον, σχολιάσε το, και τα λέμε εκει αύριο, γιατι είμαι εξαντλημένος σήμερα. http://www.euro2day.gr/specials/topics/135/articles/678016/Article.aspx Ioannis Papadopoulos (23:31 - 11/02/12) @ stef Συμφωνούμε στη διάγνωση, καθώς και στην εκτίμηση ότι αν η Γερμανία συνεχίσει, παρά τις τεράστιες - τόσο εσωτερικές στην Ευρώπη όσο και εξωγενείς - πιέσεις, την ίδια ολέθρια πολιτική κοντόφθαλμης και αυτοκαταστροφικής ηγεμόνευσης και καθυπόταξης των πάντων στο σιδηρό δημοσιονομικό κανόνα, τότε η ίδια η Ευρώπη θα διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη με αίμα, δάκρυα και ιδρώτα. Σίγουρα όμως η λύση, τώρα, δεν είναι η επαναφορά ενός εθνικού νομίσματος με ό,τι αυτό συνεπάγεται, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μεσοπρόθεσμα. Αυτό θα πρέπει να αποκλεισθεί από τη συζήτηση, εφόσον βεβαίως αυτή γίνεται καλόπιστα και με όρους οικονομικού ορθολογισμού και όχι εκ του πονηρού και με κρυφή πολιτική/ιδεολογική ατζέντα. stef . (23:30 - 11/02/12) Και μιά παρατήρηση για τον κ. Μπιτζένη. 21% επίσημη ανεργία τον 11.2011, ανεπίσημα 25% 24-25 προβλεπόμενη επίσημη ανεργία 12.2012, ανεπίσημα 30%. Παραπέμπουν σε διεθνείς συγκρίσεις Great Depression. Η ανεργία πώς αντιμετώπιζεται στο νέο Μνημόνιο ή τι πολιτικές προωθούνται γενικώς ; Η αντιμετώπιση της ανεργίας είναι το κυρίαρχο πρόβλημα για να συνεχίσουμε. Υπάρχει πολιτική για αυτό ή δεν υπάρχει απολύτως τίποτε, μεχρι το 2015; H εξαθλίωση είναι ήδη εδώ. Μη κοιτάτε την Βουλγαρία. Παρεπιμπτόντως εζησα απο πολύ κοντά ώς επισκέπτης διαδοχικά σε 7 χρόνια, την κρίση της Ρωσίας του 1998. Ξέρω πολύ καλά τι σημαίνει χρεοκοπία αλλά και την δύναμη ενός έθνους να ορίσει τις τύχες του. ΓΚ (23:25 - 11/02/12) Αγαπητέ (και το εννοώ) Αριστείδη, Ο τίτλος "τρομολαγνεία & χρεοκοπολαγνεία!" θα ήταν ο πλέον κατάλληλος για το σημερινό σου post το οποίο είναι ΑΝΑΞΙΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ. Η αναμέτρηση πλέον μετά το νέο ΑΠΟΛΥΤΟ λάθος των μνημονιακών θα είναι μεταξύ αυτών που έχουν ακόμα λίπος (παγιδευμένο στην τράπεζα) να κάψουν vs αυτών που εξαντλήθικε ή πολύ σύντομα (ιδιωτικών υπαλλήλων) θα εξαντληθεί. Και σε κάλπη θα είναι άνιση. Όσο περνά ο καιρός η άνοδος της αριστεράς θα γίνει κυρίαρχη καθώς έχει καταφέρει τα κομμουνιστικά μέτρα "εσωτερικής υποτίμησης" αλά σταλινικής εμπνεύσεως τρόικας να τα περνά ως νεοφιλελεύθερα (όλα ανήκουν στο κράτος πλέον, μισθοί, χαράτσια σε ακίνητα, πρόθεση δήλωσης της κινητής περιουσίας με σκοπό την κοινονοικοποίησή της). Με λίγα λόγια λενε στους πολίτες: τα δικαιώματά σας (έσοδα) θα τα μειώνουμε όσο θέλουμε και τις υποχρεώσεις σας θα τις διατηρούμε (δάνεια) ή θα τις αυξάνουμε (φορολογία, τιμές προιόντων σε λίγο με δελτίο) όσο θέλουμε και χωρίς σως...ωραία εσωτερική υποτίμηση (δήμευση)...το "έργο" δεν θα έχει happy end. Από το μεροληπτικό καπιταλισμό που ζήσαμε έως το 2009 έχουμε πάει πλέον σε καθαρόαιμο κομμουνισμό και μάλιστα εντός ΕΕ !!! Επίσης δεν βλέπω να έχεις κατανοήσει το "μάθημα" από την ανάλυση που έγινε στις 12/03/2011 στα σχόλια του άρθρου σου Φτάνει πια η τρομολαγνεία & η χρεοκοπολαγνεία!. (http://www.euro2day.gr/specials/opinions/132/articles/679573/29844.link) όπου σου έγραφα τότε: ένα κουρεμα 36% (με το χρέος να μετριέται στο 120%) θα είχε λύσει πολλά προβλήματα (παρότι τρομοκρατούσες περί κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος με καταστροφικές συνέπειες για τους πολίτες) αλλά και θα έκανε σαφές σε όσους παρέβηκαν τους νόμους της ελεύθερης οικονομίας ότι δεν γίνεται το ρίσκο τους να το μεταφέρουν (και μάλιστα 100%) στους ευρωπαίους φορολογόμενους. τότε επέμενες να περιμένουμε να δούμε ποιοί έχουν δίκιο ΟΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ? ή ΟΙ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ?...τώρα ζητάς πάλι το ίδιο. Τα καλύτερα πράγματι έπονται καθώς όλο και πιό πολλοί εξ ανάγκης θα μπορούν να κατανοούν τι ζήσαμε και τι ζούμε: μεροληπτικό καπιταλισμό? καπιταλισμό? κουμμουνισμό? είναι καλύτερα να έχουμε το ίδιο νόμισμα με τη Γερμανία ή όχι? τι είναι ρίσκο? ποιός πληρώνει τη χασούρα όταν δεν βγάινει το ρίσκο? μπορώ να επιλέξω ανθρώπους που θα αποτρέπουν τα καρτέλ? αφού μπορώ γιατί δεν μπορώ και στις κρίσιμες ΔΕΚΟ και στην εφορία κ. α? τι συνέπειες θα έχουν αυτοί οι άνθρωποι όταν αποτυγχάνουν? και τότε οι πραγματικές λύσεις θα εμφανιστούν. Χωρίς αυτές τις απαντήσεις όποιο νόμισμα και να έχεις δεν πας μακριά. Καλό βράδυ. Συμμέτοχος (23:22 - 11/02/12) @Ioannis Papadopoulos Συμφωνώ με τα σχόλια σας για το New Deal. Θα θυμίσω, όμως ότι πολλοί πιστεύουν ότι το οριστικό τέλος στην κρίση έβαλε ο Παγκόσμιος Πόλεμος. Το σημειώνω αυτό γιατι πιστεύω ότι και η παρούσα κρίση δεν θα λυθεί χωρίς μια μεγάλη καταστροφή. Δεν τολμώ να προβλέψω που θα γίνει, απλά θέλω να πιστεύω ότι κάνω λάθος και ότι τουλάχιστον δεν θα είμαστε μέρος της. stef . (23:16 - 11/02/12) @Ioannis Papadopoulos Εσείς είστε Ευρωπαίος φεντεραλιστής. Κάποια άλλη στιγμή, θα ήθελα να συζητήσω μαζί σας, τι ακριβώς περιεχόμενο δίνεται, γιατί πιθανώς να συμφωνήσουμε. Το πρόβλημα μας αυτή την στιγμή είναι ότι η κ.Μερκελ, ο κ.Σόϊμπλε και το γερμανικό κατεστημενο, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ σε καμμία περίπτωση και με κανένα περιεχόμενο, Ευρωπαίοι φεντεραλιστές. Αντίθετα σαμποτάρουν την Ευρωπαϊκή ιδέα. Ο πιο ευρωπαίος Γερμανός που γνωρίζω και συμφωνώ μαζί του, είναι ο διάσημος δημοσιογράφος Gabor Steingart, διευθυντής της Handelsblatt. Διαβάστε τι γράφει για την πολιτική του μνημονίου, και τις ευθύνες της Γερμανίας. "Αν ήμουν Ελληνας" http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_28/10/2011_460773 Τα γράφει καλύτερα απο Ελληνας. "Αν εμείς είχαμε συμπεριφερθεί στα αδέλφια στην πρώην ανατολική Γερμανία όπως οι Ευρωπαίοι συμπεριφέρονται στους Ελληνες σήμερα, θα οδηγούσαν ακόμα Trabant και θα εξακολουθούσαν να περιμένουν τις μπανάνες. Οσα κάναμε σωστά για τους πολίτες της πρώην Ανατολικής Γερμανίας -από τη διαγραφή των χρεών των επιχειρήσεών τους μέχρι τις μισθολογικές αυξήσεις-, κάνουμε σήμερα λάθος στην περίπτωση της Ελλάδας. " Ioannis Papadopoulos (23:04 - 11/02/12) Ας μου επιτραπεί να κάνω μια υπενθύμιση, σε όσους τεχνηέντως παραλείπουν να θυμηθούν το προηγούμενο της Μεγάλης Σύνθλιψης (Great Depression) της δεκαετίας του 1930 στις ΗΠΑ. Πολλοί οικονομολόγοι έχουν γράψει ότι η σημερινή συστημική κρίση της ευρωζώνης είναι, στην ουσία της, μια διαρκώς ανελισσόμενη πιστωτική κρίση, σαν αυτήν που επακολούθησε το Μεγάλο Κραχ του 1929. Όπως θα γνωρίζετε, ο Πρόεδρος Roosevelt κατάφερε, με το πρώτο και το δεύτερο New Deal κεϋνσιανής εμπνεύσεως, να ανατάξει το σπιράλ του υφεσιακού αποπληθωρισμού και να αναχαιτίσει τη διαρκή καταστροφή απασχόλησης, αξιών και αποτιμήσεων. Αυτό το κατάφερε με μεγάλες ομοσπονδιακές δημόσιες επενδύσεις, με ανακούφιση των αγροτών και επαγγελματιών από την υπερχρέωση, με ανακεφαλαιοποίηση και συνολική αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος και βεβαίως, με μεγάλη και επίμονη στήριξη της απασχόλησης. Οι ιστορικοί των ΗΠΑ θεωρούν ομόφωνα ότι τότε επιτεύχθηκε, στην ουσία, η ομοσπονδιοποίηση της Αμερικής και τέθηκαν οι βάσεις για την αύξηση του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού, την ομοσπονδιακή άμεση φορολογία ως μηχανισμό αναδιανομής και συνοχής μεταξύ των πολιτειών, και βεβαίως τότε μπήκε ένα τέλος στο διαρκή ανταγωνισμό προς τα κάτω (fiscal and social dumping) μέσω της δημιουργίας μηχανισμών δημοσιονομικής ένωσης. Οπότε ναι: είμαστε περήφανοι που είμαστε Ευρωπαίοι φεντεραλιστές! Όσοι πτωχοπρόδρομοι επιθυμούν μια Ελλάδα μίζερη, κλειστή, αποκομμένη από το διεθνές περιβάλλον και βεβαίως "φτωχή αλλά εθνικά υπερήφανη", ας πάνε στη Βόρεια Κορέα ή στην Κούβα να θαυμάσουν από κοντά την ευημερία που επιτυγχάνουν τα πρότυπά τους. Οι στείρες και ξύλινες εθνοπατριωτικές ιδεολογίες και κορώνες ας μείνουν έξω από μια σοβαρή συζήτηση και μια ζωτικής, υπαρξιακής σημασίας μάχη. stef . (23:01 - 11/02/12) Που είναι τα αναπτυξιακά κεφάλαια για επενδύσεις; Χωρίς σημαντικά αναπτυξιακά κεφάλαια, να δώσουν την απαιτούμενη ώθηση, δεν υπάρχει να καμμία δυνατότητα να βγούμε απο την ύφεση και να εξυπηρετήσουμε τις υποχρεώσεις του μνημονίου. Θα αναγκασθούμε στα επόμενα 2 χρόνια να γυρίσουμε στην δραχμή, εντελώς εξουθενωμένοι. Εαν δεν υπάρχουν κεφάλαια για ανάπτυξη, καλύτερα να κάνουμε τώρα σταση πληρωμών εντός του ευρώ, με ισοσκέλιση του προυπολογισμού μας. Δεν λέει την αλήθεια ο κ.Παπαδήμος για το πρωτογενές έλλειμμα. Ετσι και αλλιώς δεν πρέπει να έχουμε έλλειμμα απο αυτή την χρονιά. Ούτε ένα ευρώ δεν θα μας δανείσουν για τις εσωτερικές ανάγκες. Τα δάνεια θα πάνε σε ειδικό λογαριασμό για τους τόκους. Εχει εξηγηθεί απο πολλούς επαρκώς ο διαλυτικός ρόλος της Γερμανίας. Επιδιώκουν κυριαρχία, υποταγή και αυτός είναι θανάσιμος κίνδυνος για μία ένωση λαών. Είναι αδύνατο ασύμμετρες οικονομίες να έχουν κοινό νόμισμα με επιτόκια που ανταποκρίνονται μόνο στις ανάγκες της κυρίαρχης οικονομίας, της γερμανικής. Σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να υπάρχουν μεταβιβάσεις πόρων, όπως σε κάθε ομοσπονδία συμβαίνει, ιδιαίτερα στην γερμανική. Ομως η Γερμανία αρνείται κατηγορηματικά αυτή την προοπτική και δεν συζητά ούτε καν για ευρωομόλογα. Δεν έχουμε λόγους να ρισκάρουμε το αντίθετο, δηλαδή ότι θα αλλάξουν γνώμη. Ο κίνδυνος τέτοιου ρίσκου είναι πολύ υψηλός για να μετρήσει στην χάραξη της πολιτικής. Ούτε μπορούμε να μετράμε την ανταγωνιστικότητα μας, συγκρινόμενοι με την Γερμανία, η οποία με κάθε τρόπο, αποδεδειγμένα εκμεταλεύεται την πλεονασματική της θέση. Χθές ένας Ισπανός υπουργός νομίζω, είπε ότι η γερμανική αγορά υπηρεσιών είναι η πιο κλειστή με αυστηρους περιορισμούς απο κάθε άλλη χώρα της Ευρώπης. Ενώ στην Ελλάδα, η ίδια η Γερμανία ζητά με επιμονή τις διαρθρωτικές αλλαγές που αρνείται στο εσωτερικό τηε. Είναι το δίκαιο του ισχυρότερου. Καμμία ομοσπονδία, καμμία κοινότητα λαών στην ιστορία δεν οικοδομήθηκε στην βάση του δικαίου του ισχυρότερου. Στην πράξη, η γερμανική αντίληψη της Ευρώπης, στοχεύει σε μιά πανίσχυρη Γερμανία με υποτελή κράτη - δορυφόρους. Η ζημιά που έχει γίνει ήδη στην Ευρωπαϊκή ιδέα, είναι ανεπανόρθωτη. Αν η Ευρώπη δεν δώσει, μετά τις γαλλικές εκλογές, κοινή αναπτυξιακή λύση, το ευρώ θα γίνει αγχόνη για τους αδύναμους. Η δραχμή, αλλά και τα άλλα εθνικά νομίσματα των Νοτίων, θα είναι ο μόνος τρόπος για να είμαστε ανταγωνιστικοί. Δεν πρέπει να δεσμευθούμε από τώρα σε νέα δάνεια, στην υπαγωγή του χρέους στο αγγλικό δίκαιο και την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας. Πολύ περισσότερο, όταν δεν υπάρχει στοιχειώδης αναπτυξιακή πρόταση. Το ΕΣΠΑ(10δις) που το μπλοκάρουν οι Γερμανοι είναι ασήμαντο για το μέγεθος της προσπάθειας. Επενδυτικά σχέδια όπως το HELIOS αποδεικνύεται αέρας. Το πάμφθηνο ξεπούλημα δημόσιων επιχειρήσεων δεν συνεπάγεται αυτόματα ανάπτυξη, αλλά κυρίως χρηματιστηριακά κέρδη των "επενδυτών". Οι θυσίες του λαού, οι μειώσεις των μισθών, η λεγόμενη εσωτερική υποτίμηση, δεν βοηθούν την πληρωμή του χρέους, αντίθετα την επιβαρύνουν. Δεν πρόκειται να βοηθήσουν ούτε την ανταγωνιστικότητα. Αν θέλουμε να ανταγωνιστούμε στην φθήνεια, Τούρκους, Αιγύπτιους και ανατολικο-ευρωπαίους, πρέπει να έχουμε εθνικό νόμισμα, για να παίζουμε και εμείς με τις ισοτιμίες. Η οικονομία του ακριβού ευρώ, απαιτεί παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών υψηλής αξίας και ποιότητας. Τέτοια παραγωγή επτυγχάνεται μόνο με ανάλογα υψηλούς μισθούς εξειδικευμένου προσωπικού. Δεν μπορείς να απαιτείς ώς οργανωμένη επιχείρηση, υπευθυνότητα και συμμετοχή των εργαζομένων, με μισθούς εξαθλίωσης. Οταν η εσωτερική υποτίμηση εξαντλείται μόνο στο θέμα των μισθών και καθόλου στις τιμές, οι οποίες αυξάνουν συνεχώς. Σε καμμία περίπτωση δεν εχουμε έστω ένα δειγμα αποπληθωρισμού. Η εσωτερική υποτίμηση μόνο με αφαίμαξη εισοδήματος μέσω μείωσης μισθών και αύξησης φόρων, δεν είναι τίποτε άλλο παρά αναδιανομή πλούτου, η μεγαλύτερη στην μεταπολεμική μας ιστορία. Η αναδιανομή του πλούτου θα φέρει μόνο υστέρηση της ανταγωνιστικότητας, διότι τα τα κεφάλαια από τις μειώσεις και τις αυξήσεις των φόρων, θα πάνε στους δανειστές και στις τράπεζες του εξωτερικού, γιατί κανείς δεν επενδύει σε περιβάλλον ύφεσης, χωρίς ορατή διέξοδο σε ορίζοντα πενταετίας τουλάχιστον. Οι αλλαγές στο κράτος,στην γραφειοκρατία και στην εκπαίδευση, βεβαίως θα μας κάνουν πιο ανταγωνιστικούς. Όμως χρειάζονται χρόνο και κυρίως κοινωνική συναίνεση. Χωρίς την αποδοχή της κοινωνίας τίποτε θετικό δεν μπορεί να γίνει. Είναι φανερό ότι δεν υπάρχει συναίνεση ούτε αποδοχή και δεν έχει την ευθύνη ο Λαός που υποφέρει. Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι Μνημόνιο και ευρώ αντί χρεοκοπίας και δραχμής Δεν έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ κατάρρευσης και εξαθλιωμένης διάσωσης. Το θέμα δεν είναι να ακολουθήσουμε το "μή χείρον βέλτιστον". Βεβαίως απέναντι στην κατάρρευση, προτιμούμε την διάσωση, έστω μέσω της εξαθλίωσης. Το πρόβλημα είναι ότι ΑΥΤΗ Η "ΔΙΑΣΩΣΗ" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ. Μας οδηγούν στην τελική καταστροφή, σε αυτό ακριβώς που δηλώνουν πως θέλουν να αποφύγουν. Όπως ακριβώς η διετής πολιτική του Μνημονίου μας οδήγησε στο κουρεμα και το νέο Μνημόνιο. Τα είχαν γράψει πολλοί σημαντικοί και διάσημοι οικονομολόγοι του εξωτερικού. Δεν ήταν θέμα κακής εφαρμογής. Το Μνημόνιο 1 πέτυχε τους στόχους του. Το Μνημόνιο 2 ή PSI+, θα μας αποτελειώσει. E2 (22:39 - 11/02/12) @ Ioannis Papadopoulos Ξεκινώντας με την δήλωσή σου : «Είμαι ένας Ευρωπαίος φεντεραλιστής*», τα είπες όλα. Ραμόν πραγματικά βρήκες τον καλύτερο σύμμαχο για τον πόλεμό σου…. __________________________________________________________________________ *http://el.wiktionary.org/wiki/%CF%86%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82 E2 (22:34 - 11/02/12) @ Ramon Mercanter Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Η πολιτική που ακολουθήθηκε από την αρχή που πάτησε η τρόικα το ποδάρι της στην χώρα είναι ξεκάθαρη. Αρπαγή του πλούτου της χώρας και εξαθλίωση του ελληνικού λαού. Θες ραμόν επιχειρήματα, θα σου δώσω τρία. 1ον 52% του προϋπολογισμού (2012) πάει στους τοκογλύφους (88,488 Δις Ευρώ)*, το πιάνεις το νούμερο ραμόν? 2ον Ύφεση 3,5% το 2012 φέρνει νέο πακέτο μέτρων**, έτσι θα ξεφύγουμε από την κρίση? 3ον 1.727 αυτοκτονίες στην Ελλάδα λόγω κρίσης*** Αν θέλεις μπορώ να σου σερβίρω (κρύα ή ζεστά) και άλλα επιχειρήματα, μόνο που τα δικά μου έχουν να κάνουν με ανθρώπους και όχι με νούμερα, όπως οι στατιστικές της τρόικας…. ____________________________________ * http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=34999&category_id=88 ** http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/678333/Article.aspx *** http://www.tlife.gr/Article/news-autoktonies/0-9-26400.html & http://www.euro2day.gr/news/highlights/121/articles/519168/Article.aspx Ramon Mercanter (22:24 - 11/02/12) Φίλτατε Ioannis Papadopoulos Ευχαριστώ, κάθε βοήθεια ευπρόσδεκτη τώρα που δίνεται άλλη μια μάχη Ioannis Papadopoulos (22:01 - 11/02/12) Θα ήθελα κατ' αρχήν να τοποθετηθώ γενικώς περί του κόστους μιας άτακτης πτώχευσης και επιστροφής στη δραχμή, και κατόπιν να κάνω ένα σύντομο σχόλιο επί του άρθρου του κ. Μπιτζένη. Τις τελευταίες μέρες, φίλοι με ρωτούν με ειλικρινή αγωνία "πού πάμε; τι θα απογίνουμε; η φτώχεια και η ανεργία που θα επιφέρουν τα μέτρα λιτότητας που επιθυμούν οι δανειστές μας δε θα είναι εντέλει ίδιας έντασης με τα αποτελέσματα μιας επιστροφής στη δραχμή;". Θέλω να διευκρινίσω τη θέση απ' την οποία μιλώ: 1) Είμαι ένας Ευρωπαίος φεντεραλιστής. Πιστεύω και παλεύω με όλες μου τις δυνάμεις για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Η πηγή όλων μας των δεινών δεν είναι η Ένωση, αλλά η έλλειψη πραγματικής Ένωσης. 2) Πιστεύω ότι το εγχώριο πολιτικό σύστημα (Γ' Ελληνική Δημοκρατία/Μεταπολίτευση) έχει απομυζήσει τις υγιείς παραγωγικές δυνάμεις αυτής της χώρας και έχει γεννήσει ένα πλέγμα αυτοκαταστροφικών και άνομων κοινωνικών συμπεριφορών. Δεν υπάρχει άλλη λύση από το να μεταβούμε συντεταγμένα σε μια Δ' Ελληνική Δημοκρατία, με σύγχρονες Ευρωπαϊκές δομές κράτους δικαίου. 3) Πιστεύω ότι η οικονομική συνταγή και τα μέτρα που πάνε να εφαρμόσουν είναι εντελώς ολέθρια. Όχι μόνο έχουν κάνει λάθος διάγνωση της φύσεως αυτής της κρίσης και υπακούνε σε μια λάθος μακροοικονομική επιλογή του τύπου "expansionary austerity" ("αναπτυξιακής λιτότητας", που θεωρεί ότι η λιτότητα και ο ισοσκελισμός των προϋπολογισμών αρκούν για να επανέλθει η εμπιστοσύνη των αγορών, που με τη σειρά της αρκεί για να επανέλθει η ανάπτυξη), αλλά αν αυτή η πορεία υφεσιακού αποπληθωρισμού συνεχίσει χωρίς κεντρικές και μείζονες πολιτικές αλλαγές, είναι πολύ πιθανό να ρίξει την Ελλάδα στην αγκάλη των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που μισούν την κοινοβουλευτική δημοκρατία, την ελευθερία και την ανεκτικότητα. Έχοντας υπόψη τα παραπάνω, θα ήθελα να απαντήσω ως εξής στην ειλικρινή αγωνία και στις καλόπιστες ερωτήσεις των φίλων: Η στάση πληρωμών και η άτακτη πτώχευση, η μόνη πραγματική, θα φέρει τέτοιο κύμα πανικού και εκτεταμένης βίας που τα σημερινά προβλήματα θα μας φαίνονται σαν παιδικά παιχνιδάκια. Πρώτα θα γίνει επιδρομή στις τράπεζες και κατόπιν στα πρατήρια τροφίμων και καυσίμων, που θα αναγκασθούν να κλείσουν. Ο κόσμος θα εξαθλιωθεί και θα αλληλοσκοτωθεί. Θα διαρραγεί εντελώς ο κοινωνικός ιστός. Ακόμα και στην επαρχία, στα χωριά, όπου μέχρι τώρα δεν έχει ακόμα ανοίξει ρουθούνι, θα χρειάζονται όπλα και συνεχείς περιπολίες στα χωράφια, στους κήπους και στα σπίτια. Θα ευχόμαστε να γίνει πραξικόπημα. Φυσικά, θα αποδιωχθούμε οριστικά από την Ευρώπη και η ασφάλεια της χώρας θα μπει σε κίνδυνο. Εν ολίγοις: Θα δούμε μια κοινωνία Mad Max. Ας μην το βλέπουμε στενά οικονομικά και μόνο. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι απαλλάσσω απ' τις ευθύνες τους όλους τους πολιτικούς που μας έφεραν σ' αυτήν την κατάσταση και όσους τώρα αποφασίζουν συνειδητά να παίξουν με την φωτιά, οδηγώντας μια ολόκληρη κοινωνία (δίκαιους και αδίκους) στον πανικό, στην απόγνωση και στον εξτρεμισμό. Αλλά δυστυχώς, η εναλλακτική είναι, απλώς, αποτρόπαιη. Και τώρα ένα σύντομο σχόλιο επί του άρθρου: Όσοι υποτιμούν, ελαφρά τη καρδία, τον κίνδυνο να συμβεί, καθώς και τις πιθανές επιπτώσεις μιας πραγματικής, σκληρής, άτακτης στάσης πληρωμών, τόσο στον ιδιωτικό παραγωγικό τομέα (ακόμα, αν όχι κυρίως, και στον εξωστρεφή και εξαγωγικό) όσο, φυσικά, και στο γενικό πληθυσμό, κάνουν πάρα πολύ μεγάλο λάθος. Η εμπειρία της Βουλγαρίας κατά τη δεκαετία του 1990, την οποία κανείς από όσους με ιδιαίτερο ζήλο κατακεραυνώνουν τον καθηγητή δεν μπαίνει καν στον κόπο να συζητήσει, είναι καθοριστική και τελεσίδικη. Χρειάζεται αίσθηση ευθύνης από όλους. Κατά τα άλλα, και πέραν των τυχόν επιμέρους αποκλίσεων, θα σταθώ στην εξής παράγραφο του κ. Μπιτζένη: "Το θέμα είναι ότι είναι μονόδρομος. Μέσα στην ΕΕ και μέσα στην ΟΝΕ η Ελλάδα θα βρει ευκαιρίες. Η Ευρώπη θα βγάλει ευρωομόλογο, η Ευρώπη θα αναγκαστεί να πάρει μέτρα μετακευνσιανά και θα σταματήσει την μονεταριστική της διακυβέρνηση και τότε η Ελλάδα θα ανασάνει οριστικά. Αλλά θα πρέπει να είναι εντός ΟΝΕ για να ανασάνει, θα πρέπει να έχει θυσιάσει πράγματα σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα. " Ε λοιπόν, δεν μπορώ να συμφωνήσω περισσότερο! Με μία εν μέρει αμοιβαιοποίηση της διαχείρισης του χρέους της Ένωσης (ευρωομόλογο), σε συνδυασμό με μηχανισμούς μιας Δημοσιονομικής Ένωσης, δημοσιονομική επέκταση (fiscal stimulus) και νομισματικής χαλάρωσης (quantitative easing), το δομικό πρόβλημα της ευρωζώνης θα λυθεί και θα αναδειχθεί το γεγονός ότι τα μακροοικονομικά μας θεμελιώδη είναι καλύτερα από αυτά των ΗΠΑ. Αυτό προϋποθέτει, όπως πολύ σωστά λέει ο κ. Μπιτζένης, μια υποχώρηση του τυφλού μονεταριστικού δογματισμού των ιεράκων της Bundesbank προς όφελος μιας κεϋνσιανής ρελάνς. Σύντομα, ίσως πολύ πιο σύντομα από ό,τι φανταζόμαστε, το αδιέξοδο της σημερινής πολιτικής θα φανεί και θα υπάρξει μεταστροφή στις κεντρικές πολιτικές επιλογές της Ένωσης. Το θέμα είναι ότι όταν συμβεί αυτό, εμείς θα πρέπει να είμαστε ένα από τα βαγόνια του τρένου (δηλ. της ευρωζώνης), έστω και τελευταίο και ασθμαίνον, και όχι εκτροχιασμένοι. Όπως συνηθίζω να λέω, εκεί συνοψίζεται όλη η διαφορά μεταξύ του Νέου Μεξικού, που βρίσκεται απ΄τη σωστή μεριά του Rio Grande, και του Μεξικού, που βρίσκεται απ' τη λάθος μεριά. Ramon Mercanter (21:35 - 11/02/12) "Ίσως θα ήταν ελκυστικό για αυτούς για να επενδύσουν μετά τη χρεοκοπία στην Ελλάδα." Αυτή είναι η ουσία Τελικά είναι θλιβερό να βλέπεις ένα άρθρο καλογραμμένο, τεκμηριωμένο, συγκροτημένο να απαντιέται με φτηνά συνθήματα και ξύλινο λεξιλόγιο Τάκης +Αλφα (21:30 - 11/02/12) "Τι ξέρεις εσύ για τους άλλους και αναφέρεσαι χωρίς στοιχεία και γνώση. " Πάρα πολύ σωστά...Επιστρέφεται!!! stef . (20:50 - 11/02/12) @Τάκης +Αλφα "απο τότε που δεν είχατε πάρει χαμπάρι..Την εποχή της ευμάρεια σας" Τι ξέρεις εσύ για τους άλλους και αναφέρεσαι χωρίς στοιχεία και γνώση. Απο την ταπεινότητα σου και μόνο καταλαβαίνω, ότι δεν έχεις σχέση με το αντικείμενο. (Ουτε με την Εκκλησία, ουτε με την φιλανθρωπία ή καλύτερα αλληλεγγύη.) Θεωρώ την ανάλυση του "καθηγητή" παραπάνω, όπως ήδη έχω γράψει, ΑΝΑΞΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗΣ. Δικαίωμα σου να μην σου αρέσει η γνώμη των άλλων. Δικαίωμα σου να την κρίνεις πολύ σκληρά. Δεν εχεις δικαίωμα να ΕΙΡΩΝΕΥΕΣΑΙ, την φτώχεια και εξαθλίωση των αδύναμων. Τελεία και παύλα. Τάκης +Αλφα (20:21 - 11/02/12) Φυσικά και δεν παίζουνε... Γιατι προσωπικά εχω δώσει και δίνω οπου και όσο μπορώ.Οχι μόνο σήμερα ...απο τότε που δεν είχατε πάρει χαμπάρι..Την εποχή της ευμάρεια σας...Στην εκκλησία που εσείς κατηγορούσατε ...Αλλά εσύ θεωρείς ανάλυση του Ε2 αυτή που δίνει παρακάτω σε οτι γράφει ο καθηγητής παραπάνω; ε ; μάγκα μου;;; Υπήρξα ΑΚΡΩΣ ΕΙΡΩΝΙΚΌΣ ..μπάς και σταματήσουν αυτού του είδους τα σχόλια που εχω βαρεθεί να διαβάζω οχι μόνο εδώ ...οπου του δίνουν να πληκτρολογήσει stef . (19:55 - 11/02/12) @Τάκης +Αλφα Απαντώ εγώ για τον Ε2. Λαχανόρυζο στο υπόγειο της Αγία Τριάδας στον Πειραιά, το καθημερινό συσσίτιο της Μητρόπολης. Δεν ήμουν στην ουρά, αλλά παραδίπλα. Σε δύο παιδιά, τους συμπλήρωσα τα ευρώ για ένα σουβλάκι με διπλή πίτα στον καθένα. Με αυτά δεν παίζουνε, κατάλαβες μάγκα. Τάκης +Αλφα (19:35 - 11/02/12) E2 .. τι συσσίτιο είχε σήμερα; stef . (19:34 - 11/02/12) " Η υποτίμηση του δολαρίου θα φανεί στο άμεσο μέλλον" Πόσο στοίχημα βάζεις κ. καθηγητά ; stef . (19:14 - 11/02/12) Εντάξει, τόσα πολλά λόγια για να πείς "Σκάσε και σκάβε" ; Ολα τα άλλα, ειλικρινά, δεν αντέχουν κριτικής. "Αξίζει η προσωρινή θυσία γιατί δεν θα διαρκέσει πολύ. " Το σκέφτηκες πολύ ; και εγώ ΕΛΕΟΣ!!! Τελικλα ο τίτλος του καθηγητή είναι ένα σφυρί για να το κοπανάνε στο κεφάλι των ασεβών. E2 (18:26 - 11/02/12) Μπιτζένη, έλεος!!!! Τι μας λες ότι το(α) μνημόνια είναι ο μόνος δρόμος για την έξοδο από την κρίση. Εάν ναι τότε γιατί αυτά τα δύο (2) χρόνια που το μνημόνιο μας έχει ξεσκίσει, η ύφεση ολοένα και μεγαλώνει ταυτόχρονα με την φτώχεια και την κατάθλιψη των Ελλήνων; Μάλλον καλοβλέπεις τις κενές θέσεις στην κυβέρνηση παπαδήμου…. Αλλά να ξέρεις ότι όλες αυτές οι θέσεις θα έχουν σύντομα και τις ανάλογες ανταμοιβές από τους Έλληνες….. “..Με όλο το σεβασμό δεν ξέρουν όλοι αυτοί τι σημαίνει χρεοκοπία…..”, μωρε τι μας λές! Μήπως ξέρεις εσύ? Έχεις στηθεί σε ουρά για συσσίτιο μες το κρύο για ένα πιάτο φαϊ; Εκεί μας οδήγησαν οι φίλοι μας οι εταίροι, που μας αντιμετωπίζουν την χώρα σαν κοινή εταίρα… Υ.Γ. Ευτυχώς το euro2day μας ξεκαθαρίζει ότι δεν υιοθετεί όλες τις απόψεις των αρθρογράφων. ΕΛΕΟΣ!!!

	πολιτική σχολίων
Συνδεθείτε με ένα κλικ, μέσω κοινωνικού δικτύου: Επιλέξτε Βοήθεια  Ή συνδεθείτε με το λογαριασμό σας στο Euro2day.  Δεν είστε μέλος; Εγγραφείτε τώρα δωρεάν.

	Όνομα (υποχρεωτικό - μπορείτε να βάλετε ψευδώνυμο) Ειδοποίηση με email για νέα σχόλια		πολιτική σχολίων
Σχόλιο