ΑΧΤΣΙΟΓΛΟΥ: Για την παραίτηση της Εφης Αχτσιόγλου και την παράδοση της έδρας, σας είχαμε μεταφέρει τη σχετική πληροφορία πριν από δέκα ημέρες και επιβεβαιωθήκαμε.
Το μήνυμα που θέλει να στείλει ότι δεν βλέπει την πολιτική ως επάγγελμα σε συνδυασμό με το «άνοιγμα» δικηγορικού γραφείου στις αρχές Μαΐου, έστειλαν το πρώτο σήμα ότι ακολουθεί τη σύσταση του Αλέξη Τσίπρα: πρώτα παράδοση της έδρας και μετά ένταξη στην ΕΛΑΣ.
Ως προς αυτό, πάντως, οι πληροφορίες από την Αμαλίας είναι εξίσου επίμονες: οι νυν βουλευτές που παραιτούνται δεν θα οδεύσουν αυτομάτως στο νέο κόμμα, αλλά σταδιακά και υπό όρους. «Θα μεσολαβήσει…καθαρτήριο» όπως λέει χιουμοριστικά συνομιλητής του Αλέξη.
Μεταξύ μας όμως, κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι η παραίτηση από το βουλευτιλίκι γίνεται με ρίσκο να πορευτεί όποιος παραιτείται … στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα (του) ότι θα βρει νέα στέγη στην ΕΛΑΣ.
Ολοι καταλαβαίνουν ότι οι συμφωνίες έχουν επέλθει και απλώς θα σχεδιαστεί το timing της μετακίνησης…
Τα ίδια ισχύουν και για όσους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αποφασίσουν (ή συναποφασίσουν…) να παραιτηθούν άμεσα από το βουλευτικό αξίωμα με τις πληροφορίες να αναφέρουν «δυο-τρεις» που το σκέφτονται.
ΔΡΑΓΑΣΑΚΗΣ: Ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ θα ορκιστεί, αναγκαστικά, ο Γιάννης Δραγασάκης, ο οποίος καταλαμβάνει την έδρα της κα Αχτσιόγλου, αφού είναι πρώτος επιλαχών στον Τομέα Δυτικής Αθήνας.
Οπως έχει γίνει γνωστό, αμέσως μετά θα δηλώσει στο προεδρείο της Βουλής ότι ανεξαρτητοποιείται και θα γίνει… ο 40ός ανεξάρτητος βουλευτής.
Να παραμείνει στον ΣΥΡΙΖΑ… δεν παίζει: παραιτήθηκε από στέλεχός του (λόγω εκλογής Κασσελάκη) τον Δεκέμβριο του 2023 και έξι μήνες μετά έφυγε και από μέλος του. Αν θα στραφεί κι ο ίδιος στην ΕΛΑΣ του Τσίπρα, θα φανεί -και μάλλον θα στραφεί, αφού ανήκει στους υποστηρικτές του νέου εγχειρήματος.
Το ερώτημα είναι εάν θα κάνει καλό στον Αλέξη να υποδέχεται στο κόμμα του από το φθινόπωρο αυτούς που επέλεξαν να μείνουν στη Βουλή ως ανεξάρτητοι βουλευτές, παρότι ο ίδιος κάλεσε τους επίδοξους συνοδοιπόρους του να κάνουν ό,τι έκανε και ο ίδιος τον Οκτώβριο:
Να παραδώσουν τις έδρες τους.
ΒΟΥΛΗ: Ούτε πέντε ούτε δέκα αλλά… 40 είναι πλέον οι ανεξάρτητοι βουλευτές στη Βουλή. Αυτοί δηλαδή που εξελέγησαν με κάποιο κόμμα και στη συνέχεια είτε διαγράφτηκαν από τις κοινοβουλευτικές ομάδες που ανήκαν (όπως ο Παύλος Πολάκης) είτε -οι περισσότεροι- ανεξαρτητοποιήθηκαν διαφωνώντας με τις ηγεσίες τους.
Εάν είχαν ιδεολογική συνάφεια και αποφάσιζαν να συγκροτήσουν «κοινοβουλευτική ομάδα ανεξάρτητων» θα ήταν… δεύτερη δύναμη στη Βουλή, μετά τη ΝΔ.
Δεν είναι, όμως, αφού στην αίθουσα των ανεξάρτητων «συγκατοικούν» πρώην του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην της ΝΔ, πρώην του ΠΑΣΟΚ, πρώην της Πλεύσης Ελευθερίας, πρώην της Νίκης, πρώην της Ελληνικής Λύσης και πρώην Σπαρτιάτες.
Από όλους έχει ο μπαξές δηλαδή.
Η Βουλή πάντως έγινε… επτακομματική, αφού η Κ.Ο. της Νέας Αριστεράς διαλύθηκε χθες μετά τις αποχωρήσεις των επτά βουλευτών της. Χάνοντας προνόμια (σε μετακλητούς, αίθουσα κ.λπ.) και τερματίζοντας τον 2,5 ετών κοινοβουλευτικό βίο της, με τις δημοσκοπήσεις να τη δείχνουν πλέον στο 0,5-1%.
Για να καταλάβετε, πάντως, τι έχει συμβεί στο πάλαι ποτέ κυβερνών κόμμα της «πρώτης φοράς Αριστερά», από τους 40 ανεξάρτητους, οι 21 προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ - συμπεριλαμβανομένων αυτών που αποχώρησαν χθες από τη Νέα Αριστερά.
Θα μπορούσαν να βρουν μία θέση στο βιβλίο Γκίνες αφού: εξελέγησαν με τον ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούνιο του 2023, ανεξαρτητοποιήθηκαν τον Νοέμβριο του ίδιου έτους αντιδρώντας στην προεδρική εκλογή Κασσελάκη, συνίδρυσαν τη ΝΕ.ΑΡ. και χθες… ξαναανεξαρτητοποιήθηκαν προσβλέποντας (οι περισσότεροι) σε μία θέση στην ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι παρότι, όπως προαναφέραμε, ο κ. Τσίπρας έχει θέσει ως προϋπόθεση για όποιον νυν βουλευτή θελήσει να τον ακολουθήσει να παραιτηθεί από το βουλευτικό αξίωμα και να παραδώσει την έδρα, όλοι οι αποχωρήσαντες χθες (πλην της Έφης Αχτσιόγλου) επέλεξαν… την ανεξαρτητοποίηση.
Το πιθανότερο είναι ότι «τρόμαξαν» από το ενδεχόμενο να μην γίνουν πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο, οπότε, ακόμα κι αν έχουν εξασφαλίσει θέση στα… ΕΛΑΣίτικα ψηφοδέλτια, θα πρέπει να μείνουν εκτός Βουλής 9-10 μήνες…
ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ: Σε μία από τις μεγαλύτερες ναυπηγικές συμφωνίες της χρονιάς προχωρά ο Γιώργος Προκοπίου, καθώς η Dynacom Tankers Management υπέγραψε συμφωνία για την κατασκευή 12 υπερδεξαμενόπλοιων VLCC στα κινεζικά ναυπηγεία Hudong-Zhonghua Shipbuilding, θυγατρική της China State Shipbuilding (CSSC).
Η αξία της συμφωνίας εκτιμάται στα 10 δισ. γουάν, ή περίπου 1,48 δισ. δολάρια, γεγονός που μεταφράζεται σε κόστος περίπου 123 εκατ. δολάρια ανά πλοίο.
Οι παραδόσεις των δεξαμενόπλοιων χωρητικότητας 307.000 dwt αναμένεται να ξεκινήσουν στα τέλη του 2028 και τα πλοία θα είναι εξοπλισμένα με scrubbers.
Η παραγγελία σηματοδοτεί την είσοδο της Hudong-Zhonghua στην αγορά των VLCCs, καθώς μέχρι σήμερα το ναυπηγείο ήταν γνωστό κυρίως για την κατασκευή LNG carriers και containerships.
Σύμφωνα με πηγές της αγοράς, η συμφωνία κατέστη δυνατή μετά την έγκριση των κινεζικών αρχών για την κατασκευή νέας μεγάλης δεξαμενής (dry dock), που θα αυξήσει τη ναυπηγική δυναμικότητα του ομίλου.
Με τη νέα παραγγελία, το βιβλίο παραγγελιών της Dynacom σε VLCCs ανέρχεται πλέον στα 30 πλοία. Από αυτά, 18 βρίσκονται ήδη υπό κατασκευή σε κινεζικά ναυπηγεία, ενώ η εταιρεία αναμένεται να παραλάβει πέντε VLCCs μέσα στο 2026 και ακόμη τέσσερα το 2027.
ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Την εμπιστοσύνη του στις προοπτικές της Capital Tankers επιβεβαιώνει ο Ευάγγελος Μαρινάκης, προχωρώντας σε νέα αγορά μετοχών της νεοεισηγμένης ναυτιλιακής στην αγορά του Οσλο.
Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, η Capital Maritime & Trading, συμφερόντων του Έλληνα εφοπλιστή, απέκτησε 1,07 εκατ. μετοχές έναντι 133 νορβηγικών κορωνών ανά μετοχή, επενδύοντας συνολικά περίπου 14,4 εκατ. δολάρια.
Μετά τη συναλλαγή, το ποσοστό συμμετοχής του βασικού μετόχου αυξήθηκε στο 75,6% από 74,8%, με την αξία της συμμετοχής του να προσεγγίζει το 1,38 δισ. δολάρια.
Η Capital Tankers εισήχθη στο χρηματιστήριο του Όσλο τον Μάρτιο, έπειτα από ιδιωτική τοποθέτηση ύψους 500 εκατ. δολαρίων, στη μεγαλύτερη δημόσια εγγραφή ναυτιλιακής εταιρείας των τελευταίων δύο δεκαετιών.
Η εταιρεία συνεχίζει παράλληλα την ανάπτυξη του στόλου της, εξασφαλίζοντας νέα χρηματοδότηση 235 εκατ. δολαρίων για τέσσερα νεότευκτα πλοία. Σήμερα διαθέτει 12 δεξαμενόπλοια σε λειτουργία και ακόμη 18 υπό ναυπήγηση, ενώ 23 πλοία του στόλου διαθέτουν δυνατότητα χρήσης LNG ως καυσίμου.
Στο πρώτο τρίμηνο κατέγραψε καθαρά κέρδη 23,1 εκατ. δολαρίων και ημερήσια έσοδα 97.309 δολαρίων ανά πλοίο.
ΜΑΡΤΙΝΟΣ: Σε νέα φάση επέκτασης του στόλου της εισέρχεται η Thenamaris του Νικόλα Μαρτίνου, ενισχύοντας την παρουσία της στην αγορά των product tankers μέσω σειράς νέων ναυπηγικών παραγγελιών στην Κίνα.
Σύμφωνα με πληροφορίες της TradeWinds, η ελληνική ναυτιλιακή υπέγραψε συμφωνία για τέσσερα LR2 aframax/product tankers στα ναυπηγεία DSIC Shanhaiguan, με παραδόσεις το 2029.
Πρόκειται για την πρώτη συνεργασία των δύο πλευρών έπειτα από τρεις δεκαετίες, καθώς η τελευταία παραγγελία της Thenamaris στο κινεζικό ναυπηγείο είχε πραγματοποιηθεί το 1996.
Η κίνηση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο επενδυτικό πρόγραμμα, καθώς η εταιρεία έχει ήδη προχωρήσει σε παραγγελίες LR2 δεξαμενόπλοιων στη Hengli Shipbuilding, ενώ φέρεται να έχει αναθέσει στην Cosco Heavy Industry Guangdong την κατασκευή έως και τεσσάρων MR2 tankers.
Με τις νέες συμφωνίες, το υπό κατασκευή χαρτοφυλάκιο της Thenamaris σε LR2 και MR2 πλοία προσεγγίζει πλέον τη δωδεκάδα. Η ανανέωση του στόλου έρχεται μετά από εκτεταμένες πωλήσεις παλαιότερων πλοίων.
Από τις αρχές του 2023 η εταιρεία έχει αποεπενδύσει από 17 δεξαμενόπλοια, εξασφαλίζοντας έσοδα που εκτιμάται ότι πλησιάζουν τα 800 εκατ. δολάρια. Παράλληλα, έχει ήδη παραγγείλει δύο suezmaxes 158.000 dwt στα ναυπηγεία Shanghai Waigaoqiao Shipbuilding, με παράδοση το 2027.
ΦΑΦΑΛΙΟΣ: Σαφές μήνυμα υπέρ μιας σταδιακής και τεχνολογικά ρεαλιστικής μετάβασης της ναυτιλίας προς την απανθρακοποίηση έστειλε ο Χάρης Φαφαλιός, πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής Ναυτιλιακής Συνεργασίας του Λονδίνου, ασκώντας παράλληλα έντονη κριτική στις προτάσεις για χρήση εναλλακτικών καυσίμων, όπως η αμμωνία.
Μιλώντας στο περιθώριο των Ποσειδωνίων, ο Έλληνας εφοπλιστής υπερασπίστηκε τη στρατηγική των ελληνικών ναυτιλιακών ομίλων, υποστηρίζοντας ότι επενδύουν στις πλέον σύγχρονες και αξιόπιστες τεχνολογίες που είναι σήμερα διαθέσιμες.
«Η επιλογή ανεπαρκών, μη εφαρμόσιμων ή ακόμη και επικίνδυνων καυσίμων δεν αποτελεί λύση», ανέφερε χαρακτηριστικά, προειδοποιώντας για τους κινδύνους που ενέχει η χρήση αμμωνίας στα πλοία. Όπως σημείωσε, ένα σοβαρό περιστατικό διαρροής θα μπορούσε να θέσει σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή των ναυτικών.
Ο κ. Φαφαλιός εξέφρασε επίσης επιφυλάξεις για τις πρωτοβουλίες απανθρακοποίησης που προωθούνται σε διεθνές επίπεδο, υποστηρίζοντας ότι συχνά διαμορφώνονται χωρίς επαρκή συμμετοχή των ανθρώπων της ναυτιλίας.
Παράλληλα, τόνισε ότι η περιορισμένη διαθεσιμότητα εναλλακτικών καυσίμων στα λιμάνια του κόσμου καθιστά δύσκολη την εφαρμογή τους, ιδιαίτερα στην ποντοπόρο ναυτιλία. Κατά τον ίδιο, η βιομηχανία χρειάζεται πρακτικές λύσεις και ώριμες τεχνολογίες, αντί για «θεωρητικές προσεγγίσεις» που δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας των πλοίων.
ΑΓΓΕΛΙΚΟΥΣΗ: Τη στρατηγική περαιτέρω ανάπτυξης και ανανέωσης του στόλου του αποκάλυψε ο όμιλος Angelicoussis διά στόματος της Μαρίας Αγγελικούση, η οποία δήλωσε στα Ποσειδώνια ότι η εταιρεία παραμένει ανοιχτή σε νέες παραγγελίες πλοίων σε τέσσερις βασικούς τομείς δραστηριότητας: τα μεγάλα bulk carriers, τα συμβατικά δεξαμενόπλοια αργού πετρελαίου, τα shuttle tankers (σ.σ. ειδικά τάνκερ που μεταφέρουν αργό από υπεράκτιες πλατφόρμες σε διυλιστήρια) και τα LNG carriers.
Μιλώντας στο Capital Link Forum, η επικεφαλής του μεγαλύτερου ελληνικού ναυτιλιακού ομίλου τόνισε ότι οι επενδύσεις αφορούν τόσο την ανανέωση, όσο και την επέκταση του στόλου, συνήθως με τη στήριξη μακροχρόνιων ναυλοσυμφώνων με στρατηγικούς πελάτες.
Παράλληλα, εμφανίστηκε καθησυχαστική για τη σημαντική αύξηση των παραγγελιών δεξαμενόπλοιων διεθνώς τους τελευταίους μήνες, εκτιμώντας ότι η αγορά παραμένει ισορροπημένη. Όπως σημείωσε, το σημερινό βιβλίο παραγγελιών VLCC ανέρχεται σε περίπου 258 πλοία, αριθμός αντίστοιχος με εκείνον των πλοίων του λεγόμενου «σκιώδους στόλου», τα οποία χαρακτήρισε περιβαλλοντικό κίνδυνο που θα πρέπει σταδιακά να αποσυρθεί μέσω ασφαλούς διάλυσης ή ανακύκλωσης.
ΑΓΟΡΕΣ: Απανωτά, παρά την κρίση στον Περσικό, τα ρεκόρ στους δείκτες της Wall Street. Όποιος κοιτάει όμως μόνο τους δείκτες, βλέπει σε μεγάλο βαθμό μια μαγική εικόνα, στην οποία οι μετοχές αγνοούν πλήρως τις υψηλές τιμές του πετρελαίου και τις οικονομικές επιπτώσεις τους.
Διότι αυτή είναι η μισή αλήθεια.
Όπως φαίνεται και από το ακόλουθο γράφημα, αν εξαιρεθούν οι μετοχές τεχνολογίας που συνδέονται με την τεχνητή νοημοσύνη, η εικόνα που προκύπτει παύει να είναι τόσο «μαγευτική».
Χωρίς τις μετοχές που συνδέονται με το ΑΙ (καμία 40αριά τον αριθμό, οι οποίες έχουν εκτοξευτεί, ο υπόλοιπος S&P 500 ο πιο αντιπροσωπευτικός δείκτης της αμερικανικής αγοράς, ΔΕΝ έχει καταγράψει κέρδη, μετά την έναρξη της κρίσης, ούτε όμως και σημαντικές απώλειες.
Στην ουσία έχουμε... δύο αγορές. Μια για τις... κανονικές μετοχές και μια για εκείνες που αποτελούν «ποντάρισμα» στην τεχνητή νοημοσύνη.
ΑΓΟΡΕΣ ΙΙ: Είναι τόσο σημαντική πλέον η επιρροή των μετοχών ΑΙ στο σύνολο της αγοράς -και τόσο μεγάλη η άνοδός τους- που δημιουργεί πραγματικό δέος.
Όπως φαίνεται στο παρακάτω γράφημα, η αμερικανική αγορά έχει ξεπεράσει πλέον κάθε προηγούμενο στο ύψος των αποτιμήσεων.
Ουδείς γνωρίζει πότε θα έρθει μια σημαντική διόρθωση. Αυτές οι αποτιμήσεις όμως, σε συνδυασμό με τα επίπεδα ρεκόρ στα δάνεια με margin, δείχνουν πως όταν έρθει, μάλλον θα είναι πολύ βαριά!