Με αφορμή την ανακοίνωση μεγεθών εξαμήνου και το μήνυμα του Executive Chairman του Ομίλου, η ανάρτηση μας με την ολίγον ρετρό ματιά του Ηλία Ζαχαράκη.
«Το 1990 ιδρύεται η Μυτιληναίος. Μια μικρή εταιρεία με αρχικό μετοχικό κεφάλαιο 400 εκατ. δραχμές, δηλαδή περίπου 1,17 εκατ. ευρώ. Τίποτα δεν προμήνυε τότε ότι τρεις δεκαετίες αργότερα θα εξελισσόταν σε έναν από τους ισχυρότερους βιομηχανικούς και ενεργειακούς ομίλους της Ευρώπης.
Το 1992 προχωρά σε νέα αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κατά 100 εκατ. δραχμές και το 1995 εισάγεται στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Εκείνη την περίοδο το ελληνικό χρηματιστήριο μόνο μόδα δεν ήταν. Οι συναλλαγές ήταν περιορισμένες και οι περισσότεροι επενδυτές αντιμετώπιζαν τις μικρές εταιρείες με δυσπιστία.
Κι όμως, υπήρχε μία μετοχή που είχε πάντα ζωή.
Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος γνώριζε όσο λίγοι πώς λειτουργεί το χρηματιστήριο. Ήταν εξαιρετικός trader, καταλάβαινε την ψυχολογία της αγοράς και ήξερε πώς να κρατά το ενδιαφέρον των επενδυτών.
Η μετοχή είχε πάντα κίνηση και όσοι είχαν υπομονή, συνήθως ανταμείβονταν. Δεν είναι τυχαίο ότι απέκτησε από πολύ νωρίς φανατικό κοινό από traders και μακροπρόθεσμους επενδυτές.
Το 1998, όμως, ήρθε η πρώτη πραγματική δήλωση ισχύος. Η εταιρεία ενίσχυσε σημαντικά την παρουσία της στο διεθνές εμπόριο μετάλλων, αλλά το μεγάλο στοίχημα ήταν άλλο.
Η εξαγορά της METKA (*)
Εκείνη την εποχή αρκετοί θεωρούσαν ότι μια τόσο μικρή εταιρεία επιχειρούσε να φορέσει… κοστούμι αρκετά νούμερα μεγαλύτερο. Πολλοί αμφισβήτησαν αν μπορούσε να σηκώσει ένα τόσο μεγάλο βιομηχανικό εγχείρημα.
Ο χρόνος απέδειξε ότι είχαν κάνει λάθος.
Η εξαγορά της METKA δεν ήταν απλώς μια ακόμη επιχειρηματική συμφωνία. Ήταν η κίνηση που άλλαξε το DNA της εταιρείας. Από έμπορος μετάλλων μετατράπηκε σε βιομηχανικό όμιλο με τεχνογνωσία, παραγωγή και δυνατότητα εκτέλεσης μεγάλων ενεργειακών έργων.
Σήμερα θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες εξαγορές που έγιναν ποτέ από ελληνική εισηγμένη εταιρεία.
Λίγα χρόνια αργότερα ήρθε και το deal που άφησε άφωνη την αγορά.
Η εξαγορά του Αλουμινίου της Ελλάδος, του γνωστού στους παλαιότερους ως «ΑΛΕΚΟ».
Εκεί πολλοί κατάλαβαν ότι ο Μυτιληναίος δεν ακολουθούσε την αγορά. Την οδηγούσε.
Η συμφωνία αυτή τον έβαλε οριστικά στην πρώτη γραμμή της ελληνικής βιομηχανίας και της ενέργειας.
Στη συνέχεια ήρθαν οι δύσκολες εποχές. Η φούσκα του χρηματιστηρίου έσκασε. Η οικονομική κρίση γονάτισε επιχειρήσεις που μέχρι τότε θεωρούνταν απόρθητες. Πολλοί εξαφανίστηκαν από τον χάρτη.
Η Μυτιληναίος όχι μόνο άντεξε, αλλά συνέχισε να επενδύει, να μεγαλώνει και να εκμεταλλεύεται κάθε κρίση ως ευκαιρία. Εκεί ξεχωρίζουν οι πραγματικοί επιχειρηματίες.
Στις εύκολες εποχές μπορούν να φαίνονται όλοι καλοί. Στις δύσκολες μένουν όρθιοι μόνο οι καλύτεροι.
Η υπόλοιπη ιστορία είναι γνωστή. Ο όμιλος εξελίχθηκε σε μια εταιρεία με δραστηριότητες σε δεκάδες χώρες, με κύκλο εργασιών και χρηματιστηριακή αξία πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ.
Το πραγματικό συμπέρασμα, όμως, δεν είναι τα δισεκατομμύρια.
Είναι ότι μια εταιρεία που ξεκίνησε με κεφάλαιο μόλις 1,17 εκατ. ευρώ κατάφερε μέσα σε περίπου τρεις δεκαετίες να μετατραπεί σε έναν διεθνή κολοσσό.
Όχι επειδή βρέθηκε στον σωστό κλάδο.
Όχι επειδή στάθηκε τυχερή. Αλλά επειδή είχε διοίκηση με όραμα, τόλμη και ικανότητα να παίρνει αποφάσεις όταν όλοι οι υπόλοιποι δίσταζαν.
Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο μάθημα για κάθε επενδυτή.
Πριν κοιτάξει τους ισολογισμούς, τα P/E, τα EBITDA ή τα διαγράμματα, πρέπει να κοιτάξει ποιος κρατάει το τιμόνι. Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι μεγάλες επιχειρήσεις δεν χτίζονται από τους αριθμούς. Χτίζονται από τους ανθρώπους που έχουν το θάρρος να βλέπουν εκεί που οι υπόλοιποι δεν μπορούν».
Σ.Σ. O Ηλίας Ζαχαράκης είναι διευθύνων σύμβουλος της Fast Finance ΑΕΠΕΥ
(*) κίνηση-ματ, άρτια σχεδιασμένη/υλοποιημένη από τον Σπύρο Μπέλλο- διαχρονικό φίλο του Ευάγγελου Μυτιληναίου. Του γνωστού, στους παλαιότερους και ως...Τρότσκι της Σοφοκλέους, του αποτελεσματικότερου deal maker να μην ξεχνιόμαστε. Για να θυμόμαστε οι παλαιότεροι, και να μαθαίνουν οι νεότεροι.