Με εντελώς διαφορετικές προϋποθέσεις η συνεδρίαση των μελών των Fed και ΕΚΤ στα τέλη Οκτωβρίου.
Στις 27-28 του μηνός η Fed, σχεδόν παράλληλα στις 28-29 η ΕΚΤ. Ωστόσο, στην πρώτη περίπτωση είναι ο Κέβιν Γουόρς ο οποίος εμφανίζεται καθησυχαστικός όσον αφορά στην επιτάχυνση του πληθωρισμού, ενισχύοντας τις προσδοκίες πως η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ θα αφήσει αμετάβλητα τα επιτόκια τον Οκτώβριο. Πιθανότατα συνεκτιμώντας τις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ που ακολουθούν στις 3 Νοεμβρίου.
Εμφανές πως στην περίπτωση των ΗΠΑ υπάρχει ένα «βαθύ σύστημα» που μπορεί να λειτουργεί ενιαία, να προωθεί τις αποφάσεις που θα πρέπει να υλοποιηθούν σε εύλογο χρόνο, να συνεχίσει να κερδίζει πολύτιμο ζωτικό χρόνο και χώρο στη διεθνή σκακιέρα.
Στη δεύτερη, ενεργούν πολλές, διαφορετικές και φυγόκεντρες δυνάμεις που, όπως καταδείχθηκε και στη χθεσινή Σύνοδο Κορυφής, δεν καταφέρνουν να συμφωνήσουν για τα αυτονόητα και χρειώδη. Μέσα Οκτωβρίου και ουδεμία διαφαινόμενη διέξοδος για τα ζωτικά ζητήματα του προϋπολογισμού και του ενεργειακού. Σχεδόν παράλληλα και σε απόσταση από τις Βρυξέλλες στη Φρανκφούρτη η Λαγκάρντ, σύμφωνα με νέα δημοσιεύματα διεθνών Μέσων, φέρεται να είναι σε αποδρομή από την ΕΚΤ προς το WEF.
Στις 2 Νοεμβρίου η συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου του οργάνου (που... περιφρονεί και χλευάζει η διοίκηση Τραμπ) του «παραιτηθέντος» ιδρυτή (και προέδρου) Κλάους Σβαμπ, που ενδέχεται να επιλέξει τη Γαλλίδα ως νέα πρόεδρο.
Την ώρα που η ευρωπαϊκή οικονομία/επιχειρηματικότητα φθίνουσα στριμώχνεται στα «σχοινιά», το «πολιτικό» προσωπικό, οι «ηγέτες» παίζουν τις... μουσικές καρέκλες, ερήμην των κοινωνιών της Γηραιάς Ηπείρου. Με το ενεργειακό στο «κόκκινο» και με τα επιτόκια προς το 2,75% (μέσα στο 2026) και βλέπουμε... ό,τι και να ειπωθεί είναι λίγο. Δυστυχώς.
(*) ή και παλιά μου τέχνη κόσκινο, θυμίζοντας την ανάλογη αποχώρησή της από το ΔΝΤ για την ΕΚΤ.