Για την Πέμπτη 26 Νοεμβρίου προγραμματίστηκε η επόμενη έκτακτη Σύνοδος Κορυφής των 27 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μετά το «ναυάγιο» της προηγούμενης Πέμπτης.
Μέχρι τότε θα έχουν μεσολαβήσει οι συνεδριάσεις των μελών της Fed και ΕΚΤ (στις 27-28/10 και 28-29/10 αντίστοιχα), οι εκλογές στο Ισραήλ (στις 27/10), οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ (3/11).
Μέχρι τότε, μένει να φανεί εάν τα δύο «στρατόπεδα» (από τη μία πλευρά, Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ολλανδία και οι σκανδιναβικές χώρες, απέναντί τους, Ιταλία, μαζί με Ουγγαρία, Τσεχία, Σλοβακία και Πολωνία) θα έχουν καταφέρει να εξεύρουν σημεία συμφωνίας, έστω για το θέμα του ETS2, με την Ιταλία να ζητά την αναβολή του εκτιμώντας ότι η εφαρμογή του θα επιβάρυνε τους λογαριασμούς ενέργειας.
Ευχής έργον θα ήταν στην έκτακτη Σύνοδο του Νοεμβρίου να υπήρχε σύγκλιση και στο δημοσιονομικό πρόβλημα, ειδάλλως όσα διαδραματίζονται (κυρίως) στη Γαλλία θα μπορούσε να θεωρηθούν σκηνές από το άμεσο μέλλον.
Στα καθ' ημάς, η κατάσταση για την ώρα είναι συγκριτικά καλύτερη, λόγω των δημοσιονομικών πλεονασμάτων. Πρακτικά η εικόνα είναι υγιής, σύμφωνα με τα διεθνή κριτήρια. Ομως, στο εσωτερικό, στα ενδότερα, πληθωρισμός, ακρίβεια πιέζουν ασφυκτικά τη μεσαία τάξη, οι δείκτες παραγωγικότητας είναι ασθενείς, των (πραγματικών) άμεσων ξένων επενδύσεων στρεβλοί, της ΜμΕπιχειρηματικότητας στα όρια ασφυξίας.
Από αυτή την άποψη, η τριμηνιαία έκθεση του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών είναι «καμπανάκι» που θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά -πολύ σοβαρά- υπόψη. Ρυθμός ανάπτυξης στο 1,8% για το 2026 (από την προηγούμενη πρόβλεψη για 2%), με τη μεγέθυνση να στηρίζεται σε μεγάλο ποσοστό στην κατανάλωση, απλά δεν αρκεί.