Πέντε από τις δώδεκα περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου το κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν καταγράφηκε (το 2024) χαμηλότερο από το μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου ήταν ελληνικές.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Αρχής, η Ελλάδα είναι ουραγός σε ό,τι αφορά την πραγματική σύγκλιση. Τα στοιχεία καταδεικνύουν τον... υδροκεφαλισμό της οικονομίας, την εγκατάλειψη της περιφέρειας και την ανισοκατανομή της επιχειρηματικότητας.
Πράγματι, το 50% του ΑΕΠ (δηλαδή περί τα 120 δισ.) παράγεται στην Περιφέρεια Αττικής, όπου το κατά κεφαλήν ΑΕΠ φθάνει στο 95,5% του μέσου όρου της Ε.Ε. (πάντα σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat). Η Αττική απορροφά πάνω από το 35% των συνολικών επενδύσεων και περισσότερο από το 50% των εξαγωγών της χώρας.
Πρακτικά αυτό σημαίνει πως οι περίφημοι αναπτυξιακοί νόμοι διαχρονικά – ειδικότερα όμως επί των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας – επικεντρώνονται στην ανάπτυξη μίας συγκεκριμένης περιφέρειας ή την ευνοούν. Με συνέπεια την αποβιομηχάνιση και την ερήμωση του μεγαλύτερου μέρους της χώρας.
Αλληλένδετη με τη δυνατότητα χρηματοδότησης της επιχειρηματικότητας είναι η ανάπτυξη, η οποία συνδέεται, επί της ουσίας, με το κόστος χρήματος και την πρόσβαση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, το κόστος δανεισμού στη Δυτική Μακεδονία τον Αύγουστο αυξήθηκε (δηλαδή επιβαρύνθηκε) στο 4,44%, έναντι 3,77% στην ευρωζώνη. Η απόκλιση ήταν μεγαλύτερη κατά τέσσερις φορές, καθώς το κόστος στη χώρα μας αυξήθηκε με ταχύτερο ρυθμό, εξέλιξη που δυσχεραίνει την προσέλκυση επενδύσεων.
Ζητούμενη, συνεπώς, είναι η πρόσβαση σε χρηματοδότηση με ανταγωνιστικούς όρους (δηλαδή χαμηλότερα επιτόκια χορηγήσεων), σε συνδυασμό με τη διεύρυνση της περιμέτρου των επιχειρήσεων.