Σε μια εποχή όπου η δημόσια εικόνα των CEOs διαμορφώνεται ολοένα και περισσότερο μέσα από συνεντεύξεις, social media, συνέδρια και τον οικονομικό Τύπο, γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: μπορεί η αναγνωρισιμότητα ενός διευθύνοντος συμβούλου να επηρεάσει πραγματικά την αξία μιας εταιρείας; Πιο συγκεκριμένα, μπορεί ένας γνωστός και «ισχυρός» CEO να μειώσει το κόστος με το οποίο μια εισηγμένη εταιρεία αντλεί κεφάλαια από την αγορά;
Με αφορμή αυτό το ερώτημα, ερευνήσαμε ένα δείγμα 115 εταιρειών εισηγμένων στο Χρηματιστήριο Αθηνών και στην Εναλλακτική Αγορά, με στοιχεία της περιόδου 2025/2026. Το δείγμα κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα μεγεθών -από πολύ μικρές εισηγμένες έως μεγάλους ομίλους- γεγονός που επέτρεψε τη συγκριτική ανάλυση εταιρειών με διαφορετικό προφίλ και προβολή.
Στόχος ήταν να διερευνηθεί εάν η αναγνωρισιμότητα του διευθύνοντος συμβούλου μπορεί να επηρεάσει το κόστος ιδίων κεφαλαίων, δηλαδή την απόδοση που απαιτούν οι επενδυτές για να τοποθετήσουν τα χρήματά τους σε μια εταιρεία.
Πώς μετριέται το «CEO brand»
Για να αποδοθεί ποσοτικά η έννοια του CEO brand, χρησιμοποιήθηκαν τρεις βασικοί δείκτες: η παρουσία του CEO στα κοινωνικά δίκτυα, η συχνότητα των αναφορών στον Τύπο και η αντίστοιχη στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Με τον τρόπο αυτό, η έρευνα επιχείρησε να μετατρέψει μια εγγενώς ποιοτική έννοια -τη φήμη- σε μετρήσιμο μέγεθος. Οι δείκτες αυτοί συνδυάστηκαν σε έναν συνολικό σύνθετο δείκτη αναγνωρισιμότητας, ώστε να εξεταστεί αν οι πιο προβεβλημένοι CEOs συνδέονται με χαμηλότερο κόστος κεφαλαίου.
Παράλληλα, εξετάστηκαν μεγέθη που αποτυπώνουν την οικονομική θέση και το προφίλ κάθε εταιρείας: χρηματιστηριακή αξία, καθαρά κέρδη, δείκτης P/E, δείκτης P/B, απόδοση ιδίων κεφαλαίων (ROE) και κερδοφορία μετά φόρων.
Ελήφθη επίσης υπόψη ο κίνδυνος της κάθε μετοχής μέσω του συντελεστή Beta, καθώς και η πενταετής μεταβολή της τιμής της μετοχής, ώστε να αποτυπωθεί η αναπτυξιακή δυναμική κάθε εταιρείας. Τέλος, συμπεριλήφθηκαν χαρακτηριστικά του ίδιου του CEO -φύλο, ηλικία και χρόνια παραμονής στη θέση- ώστε να εξεταστεί αν η εμπειρία και η διάρκεια της ηγεσίας σχετίζονται με τον τρόπο που η αγορά αποτιμά την εταιρεία.
Τα βασικά χαρακτηριστικά του δείγματος
Η μέση κεφαλαιοποίηση των εταιρειών του δείγματος ανερχόταν σε 1,28 δισ. ευρώ, το μέσο κόστος κεφαλαίου σε 14,02% και ο μέσος αριθμός μετόχων σε 10.500. Η μέση ηλικία των CEOs ήταν 59 έτη, με μέση διάρκεια θητείας 15 χρόνια. Όσον αφορά τους δείκτες αναγνωρισιμότητας, ο μέσος αριθμός ακολούθων στα social media ανερχόταν σε 2.800 και ο μέσος αριθμός δημοσιεύσεων στον Τύπο σε 29.
Η έρευνα βασίστηκε σε δείγμα εταιρειών που καλύπτει περίπου 150 δισ. ευρώ χρηματιστηριακής αξίας, σε μια αγορά συνολικής κεφαλαιοποίησης 174 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι η μελέτη λαμβάνει υπόψη περίπου το 86% της συνολικής κεφαλαιοποίησης, προσφέροντας μια ιδιαίτερα αντιπροσωπευτική εικόνα της ελληνικής αγοράς των εισηγμένων εταιρειών.
Τι έδειξε η ανάλυση
Σε πρώτο επίπεδο, η σύγκριση αναγνωρισιμότητας CEO και κόστους ιδίων κεφαλαίων ανέδειξε μια μικρή αρνητική συσχέτιση: οι εταιρείες με πιο «ορατούς» CEOs φαίνονταν να έχουν ελαφρώς χαμηλότερο κόστος κεφαλαίου. Η σχέση αυτή, ωστόσο, ήταν ιδιαίτερα ασθενής και δεν επαρκούσε για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.
Το κρίσιμο εύρημα προέκυψε όταν στην ανάλυση ενσωματώθηκε το μέγεθος της εταιρείας. Οι μεγαλύτερες εισηγμένες διαθέτουν κατά κανόνα περισσότερους μετόχους, εκτενέστερη παρουσία στον Τύπο και CEOs με αυξημένη δημόσια προβολή.
Έτσι, αυτό που αρχικά εμφανιζόταν ως «δύναμη του CEO brand» αποδείχθηκε ότι σε μεγάλο βαθμό αντανακλούσε απλώς το μέγεθος της εταιρείας. Με άλλα λόγια, ένας CEO μπορεί να γίνεται αντιληπτός ως ισχυρό brand όχι επειδή η προσωπική του φήμη μειώνει τον κίνδυνο, αλλά επειδή η εταιρεία που διοικεί είναι ήδη μεγάλη, γνωστή και θεσμικά σημαντική.
Η ερμηνεία και η σημασία του ευρήματος
Το εύρημα αυτό αμφισβητεί μια αρκετά διαδεδομένη επιχειρηματική αντίληψη: ότι η προσωπική προβολή της διοίκησης μεταφράζεται αυτόματα σε οικονομικό όφελος για την εταιρεία. Η έρευνα δείχνει ότι, τουλάχιστον στην ελληνική χρηματιστηριακή αγορά, οι επενδυτές δεν μειώνουν την απαιτούμενη απόδοσή τους απλώς και μόνο επειδή ένας CEO είναι περισσότερο γνωστός ή προβεβλημένος.
Αντιθέτως, οι παράγοντες που ερμήνευσαν με μεγαλύτερη ακρίβεια το κόστος κεφαλαίου ήταν αμιγώς χρηματοοικονομικοί. Η κερδοφορία, η αποδοτικότητα ιδίων κεφαλαίων και ορισμένοι δείκτες αποτίμησης εμφάνισαν πολύ ισχυρότερη συσχέτιση με το κόστος κεφαλαίου σε σχέση με τη δημόσια εικόνα του CEO. Τα μοντέλα που βασίστηκαν σε αυτές τις μεταβλητές είχαν αισθητά μεγαλύτερη ερμηνευτική ισχύ σε σχέση με εκείνα που χρησιμοποιούσαν δείκτες brand.
Συμπέρασμα
Η συνολική εικόνα που προκύπτει είναι σαφής: στην ελληνική αγορά, η αναγνωρισιμότητα του CEO δεν λειτουργεί ως ανεξάρτητος μηχανισμός μείωσης του κόστους κεφαλαίου. Οι επενδυτές αξιολογούν πρωτίστως τα οικονομικά μεγέθη, τον κίνδυνο και τις προοπτικές της εταιρείας.
Η φήμη της ηγεσίας μπορεί να επιτελεί σημαντικό ρόλο στην επικοινωνία, στη δημόσια εικόνα και στη γενικότερη εμπιστοσύνη προς την εταιρεία -δεν φαίνεται, όμως, από μόνη της να επηρεάζει ουσιαστικά την τιμολόγηση του κινδύνου από τους επενδυτές.
Παράλληλα, ένα σημαντικό σημείο που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι η περιορισμένη παρουσία γυναικών CEOs στο δείγμα. Με ποσοστό 6% επί του δείγματος, οι γυναίκες CEOs είναι μόλις 7, γεγονός που δεν επιτρέπει την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων για το αν το φύλο της ηγεσίας μπορεί να διαφοροποιεί τη σχέση ανάμεσα στο CEO brand και στο κόστος κεφαλαίου.
Η διεθνής βιβλιογραφία δείχνει ότι η αγορά μπορεί να αντιλαμβάνεται διαφορετικά τη δημοσιότητα και την ορατότητα όταν αυτές συνδέονται με γυναίκες CEOs. Επομένως, αν στο μέλλον αυξηθεί η γυναικεία εκπροσώπηση στην κορυφή των εισηγμένων εταιρειών, το ερώτημα του CEO brand θα αξίζει να επανεξεταστεί όχι μόνο ποσοτικά, αλλά και ποιοτικά: όχι απλώς πόσο γνωστός είναι ένας CEO, αλλά πώς η αγορά ερμηνεύει αυτή την αναγνωρισιμότητα.
Η εικόνα, λοιπόν, έχει σημασία, αλλά δεν αρκεί από μόνη της. Το πραγματικό ζητούμενο είναι αν οι εταιρείες μπορούν να μετατρέψουν το CEO branding από εργαλείο προβολής σε εργαλείο εμπιστοσύνης. Εκεί ίσως βρίσκεται και το επόμενο στάδιο της συζήτησης: όχι μόνο αν ένας CEO είναι γνωστός, αλλά αν η αγορά μπορεί να πειστεί ότι αυτή η αναγνωρισιμότητα μειώνει πράγματι τον κίνδυνο και ενισχύει την αξία της εταιρείας.
(*) Θ. Κρίντας (φωτ. αρ.): Founder & CEO, Koubaras Ltd (Συμβουλευτική εταιρεία που δίνει έμφαση στις λύσεις διαδοχής) Εξωτερικός Καθηγητής, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
(*) Μιχαήλ Αυξέντιου Βλάδος: Junior Business Analyst, Koubaras Ltd