Δεν έχουμε καμία απολύτως αντίρρηση ότι για πολλές επιχειρήσεις, η πανδημία και ο τρόπος αντιμετώπισής της υπήρξαν κεραυνοί εν αιθρία. Δημιουργήθηκε έτσι ένα βαρύ κλίμα αβεβαιότητας, το οποίο παραμένει και ως εκ τούτου δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα.
Απέναντι στα γεγονότα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, αν και ασυντόνιστα, αντέδρασε αρκετά γρήγορα παρά τις διαφωνίες των μελών της. Έτσι, σήμερα, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, έχουν αποδεσμευτεί περί τα 3.200 δισ. ευρώ, με στόχο τη διατήρηση μιας σχετικής ρευστότητας και την αποφυγή μαζικής ανεργίας. Εγγυήσεις, κρατικές βοήθειες, δάνεια και άλλες επιδοτήσεις αποτελούν το κρατικό οπλοστάσιο κατά της κρίσης, η οποία δεν αποκλείεται να έχει και απρόσμενη διάρκεια.
Στο πλαίσιο αυτό, η αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Επίτροπος Ανταγωνισμού και Ψηφιακής Πολιτικής Μαργκρέτ Βεστάγκερ, σε συνέντευξή της σε Ευρωπαίους δημοσιογράφους, τόνισε ότι οι προβλεπόμενες βοήθειες προς τις υγιείς ευρωπαϊκές επιχειρήσεις είναι απαραίτητες, γιατί μόνον έτσι θα υπάρξει ανάκαμψη μετά την κρίση. Θα πρέπει να εξασφαλιστεί ωστόσο ότι τα βοηθήματα δεν θα είναι ανώτερα από τις ζημιές που οι επιχειρήσεις έχουν υποστεί. Όσο για το πλαίσιο των βοηθημάτων, ισχύει έως το τέλος του χρόνου και στο τέλος του καλοκαιριού θα δούμε αν πρέπει να πάει ακόμα πιο πέρα.
Αναφερόμενη στο θέμα των πιθανών υπεραποζημιώσεων, η αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είπε: «Αυτή τη στιγμή, οι άμεσες βοήθειες στις επιχειρήσεις έχουν τη μορφή επιδοτήσεων, φορολογικών πλεονεκτημάτων και δανειακών προκαταβολών, που μπορούν να φθάσουν ως τις 800.000 ευρώ. Όλα αυτά δεν δημιουργούν κανένα πρόβλημα. Προκαταβάλλουμε έτσι τις ανάγκες επανακεφαλαιοποίησης των επιχειρήσεων για τις εβδομάδες και τους μήνες που έρχονται. Υπάρχουν, όμως, διάφοροι τρόποι δράσης. Εάν μια επιχείρηση θέλει να πουλήσει μετοχές της, κανένα πρόβλημα. Αν όμως πρόκειται για δημόσια ανακεφαλαιοποίηση, όπου το κράτος καταβάλλει χρήμα, τότε χρειάζεται προσοχή.
Εάν έχετε το κράτος στο κεφάλαιό σας, είναι πιθανόν να βρεθείτε σε πιο ισχυρή θέση από μια άλλη επιχείρηση, η οποία στη διάρκεια της κρίσης δεν έτυχε της ίδιας ενίσχυσης. Πρέπει, λοιπόν, να είμαστε σφιχτοί στους όρους της ανακεφαλαιοποίησης και στις συμπεριφορές των επιχειρήσεων, για να μην υπάρξουν ανταγωνιστικές στρεβλώσεις. Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει επίσης ότι οι ενισχύσεις που παρέχονται, σχετίζονται και με το βαλάντιο των φορολογουμένων….».
Με πιο απλά λόγια,οι κοινοτικές επιδοτήσεις δεν θα γίνουν εφαλτήριο ώστε κάποιες επιχειρήσεις να αποκτήσουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Και σε αυτό δεν έχει άδικο η αντιπρόεδρος της Επιτροπής.
Αυτός είναι και ο λόγος που στις πιο πάνω δηλώσεις της κυρίας Μ. Βεστάγκερ, θα προσθέταμε ότι οι κοινοτικές υπηρεσίες και όχι μόνον θα πρέπει να προσέξουν ιδιαίτερα και το «ποιος είναι ποιος» των επιχειρήσεων.
Τα χρόνια της χρηματοοικονομικής κρίσης, το ευρωπαϊκό επιχειρηματικό τοπίο αντιμετώπισε σοβαρές δυσκολίες, οι οποίες άνοιξαν την πόρτα στην ιταλική Μαφία αλλά και σε οργανώσεις ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Και από την άποψη αυτή, είναι γνωστό ότι στη Νότια Ιταλία κυρίως, ένα μέρος των κοινοτικών παροχών και επιδοτήσεων κάθε άλλο παρά την τοπική ανάπτυξη ενισχύει. Εσχάτως, δε, πάει σύννεφο και η τοκογλυφία.
Προσοχή, λοιπόν, κάποιοι ετοιμάζονται για πάρτι, καθ’ όσον ο κορωνοϊός έφερε αναδουλειές και στο οικονομικό έγκλημα.