«Ο κ. Γεωργιάδης ισχυρίζεται ότι το 15,2% ύφεση δεν είναι και τόσο κακό, γιατί και άλλες χώρες έχουν μεγάλη ύφεση. Αν δεν προβληματίζει τον υπουργό Ανάπτυξης το 15,2% ύφεση, πραγματικά δεν ξέρω τι θα τον προβλημάτιζε. Ταυτόχρονα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υποστήριξε ότι "πάει πολύ να ισχυρίζονται κάποιοι ότι η ύφεση οφείλεται στην ασκούμενη πολιτική"», θυμίζει ο πρώην υπουργός Οικονομικών σε ανακοίνωσή του.
«Ας είμαστε ξεκάθαροι. Κανείς δεν αρνείται ότι η πανδημία είναι ένας εξωγενής παράγοντας για τη χώρα και εξαιρετικά δυσμενής για την οικονομία. Όμως το ζήτημα είναι ότι η κυβέρνηση οφείλει επιτέλους να επιλέξει ποια όπλα θα χρησιμοποιήσει και πότε, ποιους θα στηρίξει, ποιες προτεραιότητες θα θέσει. Και το να τα συζητήσει αυτά, αποφεύγοντας χαρακτηρισμούς, πέρα από υποχρέωσή της είναι και ζήτημα δημοκρατίας.
Πιο συγκεκριμένα:
- Η μείωση του ΑΕΠ κατά 15,2% είναι πρόβλημα σε κάθε περίπτωση, ανεξαρτήτως του τι κάνουν οι άλλες χώρες.
- Αν παρ' όλα αυτά η ΝΔ επιμένει στις συγκρίσεις, θα ήθελα να της θυμίσω ότι παρέλαβε τη χώρα με ανάπτυξη διπλάσια από τον Μ.Ο. της Ευρωζώνης, είχε ρίξει τον ρυθμό ανάπτυξης κάτω από τον Μ.Ο. της Ευρωζώνης πριν τον κορωνοϊό (4ο τρίμηνο του 2019) και τώρα η ύφεση στην Ελλάδα είναι η 5η μεγαλύτερη στην Ευρώπη.
- Η χώρα μας θα έχει σημαντικά προβλήματα και τα επόμενα τρίμηνα. Όπως έχουμε πολλάκις τονίσει, το ζήτημα είναι να μη γίνει η ύφεση παρατεταμένη. Η πιθανότητα για το λεγόμενο V έχει πλέον εξαφανιστεί.
- Η χώρα είχε τη δυνατότητα, χάρη στο μαξιλάρι, να μειώσει σημαντικά το βάθος της ύφεσης. Το ότι δεν το έκανε, είναι συνειδητή πολιτική επιλογή της ΝΔ.
- Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε προτείνει συγκεκριμένα μέτρα, που αν είχαν ληφθεί, η ύφεση θα ήταν σημαντικά μικρότερη. Η κυβέρνηση επέλεξε να μην το κάνει. Τώρα απαιτούνται πολύ μεγαλύτερες παρεμβάσεις.
- Θα καταλάβουν ποτέ στη ΝΔ ότι η δουλειά τους δεν είναι να κάνουν αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση, αλλά να λάβουν μέτρα για την ανάσχεση των συνεπειών της υγειονομικής κρίσης; Θα εμπλακούν ποτέ σοβαρά στη συζήτηση ή θα συνεχίσουν να μη λαμβάνουν μέτρα, στηριζόμενοι στην ασυλία που απολαμβάνουν από τα περισσότερα ΜΜΕ;