Ο τουρισμός δεν είναι μόνο ο κλάδος με τη μεγαλύτερη συμβολή στο ΑΕΠ της χώρας. Είναι επίσης η δραστηριότητα με τη μεγαλύτερη κοινωνική διάχυση του οικονομικού της αποτυπώματος, επεσήμανε ο Φωκίων Καραβίας μιλώντας στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΤΕ.
Αναλυτικά η ομιλία:
Αγαπητοί μας εταίροι του τουριστικού κλάδου,
Θα ήθελα να ξεκινήσω με ευχαριστίες στον απερχόμενο Πρόεδρο του ΣΕΤΕ Γιάννη Παράσχη, για τη συνεργασία που είχαμε αυτά τα 3 χρόνια, αλλά και όλα τα προηγούμενα αφού συμμετείχε στο ΔΣ του Συνδέσμου ήδη από το 2011. Τόσο από τη θέση του Προέδρου του ΣΕΤΕ, αλλά και ως Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΑΑ, ο Γιάννης πρόσφερε πολλά στον τουρισμό μας, αντιμετώπισε πολλές προκλήσεις και αφήνει ισχυρή παρακαταθήκη.
Ο τουρισμός δεν είναι μόνο ο κλάδος με τη μεγαλύτερη συμβολή στο ΑΕΠ της χώρας. Είναι επίσης η δραστηριότητα με τη μεγαλύτερη κοινωνική διάχυση του οικονομικού της αποτυπώματος. Επομένως, με την ανάδειξη του τουρισμού, ο ΣΕΤΕ ως βασικός φορέας εκπροσώπησής του, χρειάζεται μια διπλή ατζέντα:
- κλαδική, για τα ζητήματα που αφορούν το επιχειρείν και τα προβλήματά του, και
- κοινωνική, για την διατήρηση των ιστορικών δεσμών του με τις τοπικές κοινότητες και την ελληνική κοινωνία συνολικά.
Οι δύο ιεραρχήσεις συνδέονται.
Η ολοκλήρωση του χωροταξικού σχεδιασμού αποτελεί κρίσιμη προϋπόθεση για την υγιή ανάπτυξη του κλάδου και της οικονομίας συνολικά. Ωστόσο, το χωροταξικό για τον τουρισμό πρέπει να λάβει υπόψη τις θέσεις όλων των φορέων, τις σημερινές προτεραιότητες αλλά και τις μακροπρόθεσμες προοπτικές γιατί πρόκειται για μια βαριά θεσμική παρέμβαση και από τη στιγμή που θα οριστικοποιηθεί οι προσαρμογές θα είναι δύσκολες και το πλαίσιο θα παραμείνει δεσμευτικό ίσως και για δεκαετίες.
Η προώθηση του αιτήματος για επενδύσεις σε υποδομές σε τοπικό επίπεδο συνδέει τις ανάγκες των τουριστικών επιχειρήσεων με τις εύλογες απαιτήσεις των πολιτών.
Σήμερα, υπάρχουν ενδείξεις ότι το κοινωνικό αίσθημα απέναντι στον τουρισμό δεν είναι τόσο θετικό, όσο στο παρελθόν. Η εκτεταμένη συζήτηση για τον λεγόμενο υπερτουρισμό έχει υποχωρήσει, αλλά αυτό δεν πρέπει να μας εφησυχάζει γιατί ενδέχεται να επανέλθει. Παράδειγμα, η πρόσφατη σχετική τοποθέτηση του Δημάρχου Αθηναίων. Ο τουριστικός κλάδος έχει πολλά επιχειρήματα -και χρειάζεται περαιτέρω ανάδειξή τους.
Όπως ακριβώς έγινε με την προβολή της πραγματικότητας απέναντι σε μια φιλολογία περί «οικονομίας του καφέ». Ή απέναντι στην εύκολη θέση ότι ο τουρισμός «πνίγει» τις υπόλοιπες επενδύσεις, που στην περίπτωση του Ταμείου Ανάκαμψης είδαμε ότι δανειοδότηση άλλων κλάδων ήταν ποσοστιαία σημαντικότερη από την συμμετοχή τους στο ΑΕΠ (ενδεικτικά 23,5% για τη βιομηχανία και 35% για την ενέργεια).
Τέλος, επειδή πλέον ζούμε σε έναν ευμετάβλητο κόσμο, η διαφοροποίηση των πηγών εσόδων πρέπει να αποτελέσει ακόμη μια προτεραιότητα. Διατηρώντας τις οικείες σε εμάς αγορές (της Ευρώπης, των ΗΠΑ) να ανοιχτούμε σε νέες ευκαιρίες, και η Ινδία είναι μια από αυτές, καθώς ενδεικτικά, μόνο 5 δισ. δολάρια είναι η ετήσια δαπάνη για γάμους Ινδών εκτός της χώρας τους.
Η Eurobank και τα στελέχη της στηρίζουν τον τουρισμό θεσμικά, αλλά και σε επίπεδο κάθε επιχείρησης, μεγάλης, μεσαίας ή μικρής.