Η ελληνική κλωστοϋφαντουργία αποτελεί διαχρονικά έναν από τους σημαντικότερους μεταποιητικούς και εξαγωγικούς κλάδους της χώρας, απασχολώντας περίπου 80.000 εργαζομένους και συμβάλλοντας ουσιαστικά στην παραγωγή εθνικού πλούτου. Ωστόσο, σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρές προκλήσεις, κυρίως λόγω του υψηλού ενεργειακού κόστους, το οποίο αντιστοιχεί έως και στο 50% του κόστους παραγωγής και είναι σημαντικά υψηλότερο από αυτό των ευρωπαίων ανταγωνιστών.
Παράλληλα, ο κλάδος πλήττεται από τον διεθνή ανταγωνισμό χωρών χαμηλού εργατικού κόστους, την περιορισμένη πρόσβαση σε τραπεζική χρηματοδότηση και τον αποκλεισμό από ευρωπαϊκά αναπτυξιακά προγράμματα.
Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων Κλωστοϋφαντουργών ζητά με επιστολή στον Τάκη Θεοδωρικάκο και τον Λάζαρο Τσαβδαρίδη την ένταξη της κλωστοϋφαντουργίας στα επενδυτικά σχέδια και τα μέτρα κρατικής ενίσχυσης για το ενεργειακό κόστος, όπως προβλέπει το ευρωπαϊκό πλαίσιο METSAF 2024-2026.
Επισημαίνει ότι άλλες ευρωπαϊκές χώρες ήδη στηρίζουν γενναία τις αντίστοιχες βιομηχανίες τους, ενώ η ελληνική κλωστοϋφαντουργία παραμένει εκτός επιδοτήσεων. Ο κλάδος τονίζει ότι χωρίς άμεση κρατική παρέμβαση, η χώρα κινδυνεύει να χάσει οριστικά ένα κρίσιμο τμήμα της παραγωγικής της βάσης και της οικονομικής της αυτονομίας.
Η επιστολή:
Κύριε Υπουργέ, κύριε Υφυπουργέ,
Η ελληνική κλωστοϋφαντουργία, είναι από τους σημαντικότερους μεταποιητικούς & εξαγωγικούς κλάδους της χώρας, επί δεκαετίες, η ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας, απασχολεί 80 χιλιάδες εργαζόμενους, συνεισφέροντας τα μέγιστα στην παραγωγή εθνικού πλούτου, παρότι, δυστυχώς, μόλις το 5% του ελληνικού βαμβακιού μεταποιείται πλέον εντός ελληνικών συνόρων. Είναι δε, κατ’ εξοχήν ενεργοβόρος, η ανταγωνιστικότητα του οποίου, πλήττεται καίρια από την ενεργειακή κρίση που βιώνει τελευταία η Ευρώπη.
Χαρακτηριστικά του κλάδου:
α) Οι κλωστοϋφαντουργίες είναι εξαγωγικές βιομηχανίες, ενεργοβόρες, εντάσεως κεφαλαίου και αδιάλειπτης λειτουργίας. Απασχολούν δε εξειδικευμένο προσωπικό.
β) Με την απελευθέρωση του εμπορίου και τους ανύπαρκτους μηχανισμούς ελέγχου, τόσο της ΕΕ όσο και τους εθνικούς, οι ελληνικές κλωστοϋφαντουργικές μονάδες, βρέθηκαν εκτεθειμένες στο παγκόσμιο ανταγωνισμό, λόγω της αθρόας εισαγωγής κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων από χώρες φτηνού εργατικού κόστους, οι οποίες επίσης εφάρμοζαν πολιτικές επιδότησης των εξαγωγών τους.
Σήμερα, η Πολιτεία αντιμετωπίζει την Κλωστοϋφαντουργία με αδιαφορία, αφήνοντάς την έκθετη σε σοβαρά προβλήματα. Το δυσβάσταχτο ενεργειακό κόστος και ο αποκλεισμός από την τραπεζική χρηματοδότηση γονατίζουν τον κλάδο. Την ίδια στιγμή, οι όροι και οι προϋποθέσεις των ευρωπαϊκών αναπτυξιακών προγραμμάτων είναι απαγορευτικοί, αποκλείοντας ουσιαστικά τον κλάδο από τη συμμετοχή σε αυτά.
Το ενεργειακό κόστος βρίσκεται σε δυσθεώρητα ύψη, υπεισέρχεται στο κόστος του προϊόντος κατά 40-50%, είναι δε 40% υψηλότερο των ευρωπαίων ανταγωνιστών μας (με τη χώρα μας να αναδεικνύεται ως μία από τις ακριβότερες αγορές ηλεκτρικής ενέργειας στην ΕΕ).
Σύμφωνα με δηλώσεις του αρμόδιου υπουργείου, θα διατεθούν 200 εκατ. από το Ταμείο Εκσυγχρονισμού μέσω επιχορηγήσεων σε επενδυτικά σχέδια που εντάσσονται στις στρατηγικές επενδύσεις του ΥΠΑΝ, αρκεί το σχέδιο να πετυχαίνει 10% εξοικονόμηση ενέργειας.
Όπως έχουμε γνωστοποιήσει πολλάκις, ο κλάδος της κλωστοϋφαντουργίας είναι ο πλέον ενεργοβόρος στη Μέση Τάση και δε θα πρέπει να εξαιρείται των ενισχύσεων που δικαιούται η Βιομηχανία, αφού ήδη πλήττεται από τον διεθνή ανταγωνισμό και η βιωσιμότητα του κρίνεται αβέβαιη.
Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων Κλωστοϋφαντουργών (ΣΕΒΚ) επισημαίνει τη σπουδαιότητα της συμμετοχής του κλάδου στα εν λόγω επενδυτικά σχέδια, και ζητά την ρητή ένταξη της Κλωστοϋφαντουργίας στους επιλέξιμους κλάδους:
- Το Παράδοξο της Επιλεκτικής Επιδότησης:
Ενώ το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο (METSAF 2024-2026) παρέχει τη δυνατότητα στα κράτη-μέλη να στηρίξουν τις ενεργοβόρες βιομηχανίες με αποζημιώσεις που φτάνουν έως και το 70% του κόστους, παρατηρείται στην χώρα μας, μια επιλεκτική εφαρμογή που εξαιρεί την κλωστοϋφαντουργία. Η επιλογή αυτή δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού, καθώς αντίστοιχες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις (π.χ. στην Ιταλία ή την Ισπανία) λαμβάνουν ήδη γενναίες ενισχύσεις. - Η εγκατάλειψη της παραγωγής (η οποία προσφέρει σταθερότητα, μόνιμες θέσεις εργασίας, και μείωση του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου) προς όφελος του τουρισμού, ενός κλάδου εξαιρετικά επισφαλούς σε γεωπολιτικές κρίσεις, κ.α, δεν είναι απλώς μια οικονομική επιλογή, είναι μια υποχώρηση από τη στρατηγική αυτονομία της χώρας.
- Χωρίς μια ισχυρή βιομηχανική βάση όπως η κλωστοϋφαντουργία, η ελληνική οικονομία στερείται της απαραίτητης «ασφαλιστικής δικλείδας» απέναντι σε διεθνείς κραδασμούς που μπορούν ανά πάσα στιγμή να πλήξουν το τουριστικό προϊόν.
Ο Πρόεδρος του ΣΕΒΚ κ. Ελ. Κούρταλης, εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τη συνεχιζόμενη εξαίρεση του κλάδου από τα μέτρα κρατικής ενίσχυσης για το ενεργειακό κόστος, την ώρα που οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες θωρακίζονται έναντι της κρίσης, και επισημαίνει την σπουδαιότητα της συμμετοχής του Κλάδου στα εν λόγω επενδυτικά σχέδια.
- .«Δεν ζητάμε προνομιακή μεταχείριση, ζητάμε ισότιμη επιβίωση. Είναι αδιανόητο η "ατμομηχανή" που στήριξε την ελληνική οικονομία επί δεκαετίες να μένει εκτός των επιδοτήσεων που η ίδια η ΕΕ επιτρέπει.
- Αν η Πολιτεία δεν εντάξει άμεσα την κλωστοϋφαντουργία στα μέτρα στήριξης του ενεργειακού κόστους, η χώρα κινδυνεύει να χάσει οριστικά την παραγωγική της βάση».
Η βιωσιμότητα της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας, απαιτεί την άμεση κινητοποίηση και λήψη αποτελεσματικών μέτρων, από την Πολιτεία.