Το 1969, στην οδό Στουρνάρη, 80 μέτρα από το Πολυτεχνείο, σε ένα κατάστημα 14 τ.μ., δεν υπήρχε τίποτα που να προδίδει ότι εκεί ξεκινούσε μία από τις πιο ανθεκτικές ιστορίες του εγχώριου λιανεμπορίου. Υπήρχε μόνο ένας 23χρονος φοιτητής του Πολυτεχνείου, 80.000 δραχμές δανεικές από συγγενείς και φίλους, μια παραδοχή ότι η αγορά είχε κενό και μια τολμηρή υπόθεση ότι εκείνος μπορούσε να το καλύψει.
Γεννημένος μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1946 στο Παλαιό Φάληρο, με ρίζες από τη Σέριφο και τη Χίο, ο Γιώργος Γεράρδος, που έφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών, δεν ήταν κληρονόμος ούτε προερχόταν από οικογένεια επιχειρηματιών.
Οι γονείς του ήταν νοσοκόμοι, αν και η επιχειρηματικότητα, όπως είχε πει ο ίδιος, ήταν στο DNA του πατέρα του. Η μητέρα του, από την άλλη, πίστευε στην εκπαίδευση και ήταν εκείνη που οδήγησε το μοναχοπαίδι της μέσω υποτροφίας στα θρανία του Κολλεγίου Αθηνών (σ.σ. ήταν ανάμεσα σε 100 επιτυχόντες από 500 υποψηφίους) και από εκεί στο Πολυτεχνείο.
Στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ο Γιώργος Γεράρδος καλλιέργησε αυτό που αργότερα θα χαρακτήριζε «αναλυτική σκέψη». Έβλεπε τα προβλήματα ως σύνολο παραμέτρων. «Αν τις κατανοήσεις (σ.σ. τις παραμέτρους), μπορείς να τις διαχειριστείς», έλεγε.
Κάπως έτσι γεννήθηκε και η επιχειρηματική του ιδέα. Οι συμφοιτητές του και ευρύτερα οι μηχανικοί και τα τεχνικά γραφεία χρειάζονταν εξοπλισμό, όμως η αγορά λειτουργούσε μέσω μεσαζόντων, με υψηλά περιθώρια κέρδους. Η λύση; Παράκαμψη των ενδιάμεσων.
Και πάνω σε αυτό, από την πρώτη μέρα, επένδυσε η Πλαίσιο, όπως ονόμασε την εταιρεία του. Αυτό σήμαινε καλύτερες τιμές και μεγαλύτερο έλεγχο. Βέβαια ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Το κεφάλαιο ήταν περιορισμένο, οι υποχρεώσεις έτρεχαν και εκείνος έπρεπε να ολοκληρώσει τις σπουδές του.
Ορκίστηκε Πολιτικός Μηχανικός το 1973 και αμέσως μετά υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην Ξάνθη, 800 χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα.
Η επιχείρηση τότε αριθμούσε περίπου δέκα άτομα. Θα μπορούσε να είχε καταρρεύσει. Δεν κατέρρευσε. Αντιθέτως εκείνη την περίοδο επιβεβαιώθηκε ότι η ομάδα κάνει τη διαφορά. Μια βασική αρχή, που διέτρεξε όλη την επιχειρηματική του πορεία. Μάλιστα όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν, τονίζουν ότι δεν πίστευε στο one-man show, ότι επένδυε στους ανθρώπους του και, κυρίως, τους άφηνε χώρο να λειτουργήσουν.
Η δεκαετία του ’80 ήταν η πρώτη μεγάλη καμπή. Το 1985 λάνσαρε τον Turbo X, τον πρώτο BTO (Build-To-Order) υπολογιστή στην Ελλάδα. Ο πελάτης μπορούσε να διαμορφώσει το μηχάνημά του σύμφωνα με τις ανάγκες του. Σήμερα ακούγεται κάτι απλό. Τότε ήταν καινοτομία. Για εκείνον, η καινοτομία ήταν εργαλείο διαφοροποίησης.
Στα μέσα της δεκαετίας του ’90, πριν το e-commerce γίνει κυρίαρχη τάση, η Πλαίσιο εισήγαγε έντυπο κατάλογο απευθείας πωλήσεων, in-house call center και παράδοση την επόμενη ημέρα. Το 1999 μπήκε στο Χρηματιστήριο Αθηνών με ρεκόρ υπερκάλυψης και την ίδια χρονιά λάνσαρε το Plaisio.gr, το πρώτο εμπορικό site τεχνολογίας στην Ελλάδα με δυνατότητα online παραγγελίας και παράδοσης.
Για οκτώ συνεχόμενα χρόνια η εταιρεία βρέθηκε στις 500 ταχύτερα αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις της Ευρώπης. Το 2009 εγκαινίασε κέντρο logistics στη Μαγούλα. Τότε, για αρκετούς, η επένδυση, που συνέπεσε χρονικά με την έναρξη της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, φάνταζε φιλόδοξη.
Χρόνια αργότερα, στην πανδημία, αποδείχθηκε πλεονέκτημα. Μέσα σε δύο μήνες της πρώτης καραντίνας, 230.000 πελάτες εξυπηρετήθηκαν σε 2-3 ημέρες. Το 2021 βραβεύτηκε ως «Έλληνας Επιχειρηματίας της Χρονιάς» από την EY.
Παρά τις επιτυχίες, ο Γιώργος Γεράρδος απέφευγε την αυτοαναφορικότητα. Αναγνώριζε τον ρόλο της τύχης. «Η τύχη παίζει πολύ μεγάλο ρόλο», έλεγε.
Η ιστορία του Γιώργου Γεράρδου δεν ήταν ένα πρώιμο startup παραμύθι με χρυσόσκονη. Ήταν 57 χρόνια αδιάλειπτης ανάπτυξης, κερδοφορίας και αντοχής σε διαδοχικές κρίσεις -οικονομικές, τεχνολογικές, υγειονομικές. Ήταν η απόδειξη ότι η δημιουργία, που για τον ίδιο ήταν η πεμπτουσία, ήταν ένα ταξίδι κατά προτίμηση στη θάλασσα. Ίσως γιατί, όπως και στο επιχειρείν, η θάλασσα απαιτεί εγρήγορση, προσαρμοστικότητα και σεβασμό.
Σεβασμό και συνέπεια σε εργαζόμενους, μετόχους (όταν ήταν εισηγμένος στο Χρηματιστήριο), συνεργάτες και πελάτες σε μια σχέση ζωής. Και φρόντισε να μείνει πιστός στη φράση που τον χαρακτήριζε: «Εγώ αυτόν τον πελάτη τον θέλω για μια ζωή».