Μετά από 129 χρόνια αδιάκοπης λειτουργίας η εταιρεία που ίδρυσε το 1897 ο Παναγιώτης Λύκος και μετεξελίχθηκε σε πολυεθνικό όμιλο στο χώρο της τεχνολογίας, περνά σε «ξένα χέρια».
Ο Νικόλαος Λύκος συμφώνησε να πουλήσει το 74,6% που κατέχει στον πολυεθνικό όμιλο Dai Nippon Printing (DNP) προς 10 ευρώ ανά μετοχή και φυσικά θα ακολουθήσει δημόσια πρόταση των Γιαπωνέζων και για την απόκτηση του υπόλοιπου 25,4%.
Η Inform Λύκος εισήχθη στο Χρηματιστήριο της Αθήνας το 1994, αποτελώντας τη μεγαλύτερη και την πλέον σύγχρονη ελληνική επιχείρηση στο χώρο των εκτυπώσεων, με έδρα το Κορωπί Αττικής.
Ο Νικόλαος Λύκος -βασικός μέτοχος και πρόεδρος της εισηγμένης- ως πολύ καλός ορειβάτης, είχε όλα τα θετικά χαρακτηριστικά που απαιτεί και καλλιεργεί η συγκεκριμένη ενασχόληση: Μακροπρόθεσμο πλάνο, στοχοπροσήλωση, πολλή δουλειά, αντοχή στις δυσκολίες, επιμονή και υπομονή και πολύ καλή διαχείριση του ρίσκου.
Η Inform Λύκος επί μακρά σειρά ετών παρουσίαζε υψηλό growth και είχε γίνει ένα από τα πιο αγαπημένα χαρτιά των θεσμικών χαρτοφυλακίων, παρά το γεγονός ότι δεν συγκαταλεγόταν στους τίτλους της υψηλής κεφαλαιοποίησης.
Η μεγάλη επιτυχία του Νικόλαου Λύκου ήταν πως κατάλαβε έγκαιρα ότι σταδιακά το «χαρτί πέθαινε» και πως ή εισηγμένη θα έπρεπε να διαφοροποιήσει ριζικά το φάσμα των δραστηριοτήτων της, αν ήθελε να επιβιώσει σε βάθος χρόνου.
Η «μεγάλη κίνηση» έγινε το 2007 όταν εξαγόρασε από την Κεντρική Τράπεζα της Αυστρίας την Austria Card, μια εταιρεία με δραστηριοποίηση στο χώρο των καρτών, τόσο στην Αυστρία, όσο και σε χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης (προηγούμενη δεκαετία) ο Νικόλαος Λύκος επεδίωξε να βγάλει την Inform Λύκος από το Χρηματιστήριο της Αθήνας, να την καταστήσει θυγατρική της Austria Card (πράγμα που έγινε), και στη συνέχεια να την εισάγει αυτόνομα σε κάποιο χρηματιστήριο της Ευρώπης.
Το εγχείρημα συνάντησε την άρνηση των μετόχων, μερικά όμως χρόνια αργότερα οι μέτοχοι μειοψηφίας δέχτηκαν να ανταλλάξουν τις μετοχές τους με τίτλους της Austria Card και να δημιουργηθεί ένα ευρύτερο σχήμα (η σημερινή Austriacard) που θα διαπραγματευόταν ταυτόχρονα στα χρηματιστήρια της Αθήνας και της Βιέννης.
Το σπουδαιότερο όμως στοιχείο της όλης υπόθεσης είναι ότι η Austriacard ελάχιστα θυμίζει την παλιά Inform Λύκος, η οποία με τη σειρά της είχε διαφοροποιήσει έντονα το πεδίο των δραστηριοτήτων της, προσαρμοζόμενη στις νέες εποχές.
Σήμερα, η Austriacard (μέσα και από εξαγορές) έχει παρουσία σε ολόκληρο τον κόσμο με μια ευρύτατη γκάμα δραστηριοτήτων υψηλής προστιθέμενης αξίας: Από την εξυπηρέτηση των καρτών σε παραδοσιακές τράπεζες και neobanks, έως την «έξυπνη» επικοινωνία και προβολή των επιχειρήσεων, έως μεγάλα έργα πληροφορικής του δημόσιου τομέα, έως ψηφοδέλτια ασφαλείας σε χώρες της Αφρικής, κ.λπ. Και όλα αυτά, διαθέτοντας υψηλότατη τεχνογνωσία.
Παρόλα αυτά, με εξαίρεση το τελευταίο εξάμηνο, η μετοχή της Austriacard δεν κατάφερε να ικανοποιήσει το επενδυτικό κοινό, με πιθανούς λόγους το δυσκολονόητο αντικείμενο του ομίλου για το ευρύ επενδυτικό κοινό, το χαμηλό free float του τίτλου τουλάχιστον κατά την πρώτη περίοδο, αλλά και γιατί η αυστριακή χρηματιστηριακή αγορά αποδείχτηκε «αφιλόξενη» για μετοχές εταιρειών αυτού του μεγέθους.
Σε κάθε περίπτωση, ο 69χρονος σήμερα Νικόλαος Λύκος αποφάσισε να πουλήσει την εταιρεία του, να εξασφαλίσει το μέλλον της μέσα από την ένταξή της σε έναν μεγαλύτερο πολυεθνικό όμιλο, αλλά και να ανταμείψει όσους μετόχους διατήρησαν τις μετοχές τους (το αντίτιμο των δέκα ευρώ αποτελεί ιστορικό υψηλό για την εισηγμένη).