Μια μαμά που στον γιο της βλέπει ακόμη εκείνο το χαριτωμένο αγόρι που έτρεχε στην αγκαλιά της με κάθε ευκαιρία, μοιράζεται τις σκέψεις της.
Όταν τα πρωτοκρατάμε στην αγκαλιά μας, μικροσκοπικά όπως είναι, δεν μπορούμε να φανταστούμε πόσο γρήγορα μεγαλώνουν τα παιδιά μας. Έτσι, από τη μια μέρα στην άλλη, αντί για ένα παιδί έχουμε μπροστά μας έναν ενήλικα που ελάχιστη σχέση έχει με το μωρό μας, εκείνο το τρισχαριτωμένο πλάσμα που δεν μπορούσε να κάνει ούτε βήμα χωρίςτη μαμά του. Κι όμως, για κάθε μία από εμάς, το παιδί της παραμένει για πάντα «το μωρό» της και δεν παύει ποτέ να το βλέπει έτσι. Όπως αυτή η μαμά που στον γιο της, βλεπει ακόμη το αγόρι που έτρεχε στην αγκαλιά της κάθε φορά που χρειαζόταν τη θαλπωρή και την προστασία της.
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr