Αυτό που ονομάζουμε γκρίνια, ίσως να είναι ένα παράπονο που πρέπει να βγει και μια κραυγή αγωνίας για την κατάρρευση που έρχεται...
Η καθημερινότητα για μια μητέρα που δεν εργάζεται, αλλά έχει την πλήρη ευθύνη του σπιτικού της, είναι πολύ πιο σκληρή απ’ ότι φαίνεται και συχνά η δουλειά της δεν εκτιμάται όσο πρέπει ή όταν πρέπει. Ούτε καν απ’ τον ίδιο της τον σύζυγο που,
παραδομένος κι εκείνος στη δική του καθημερινότητα, αδυνατεί να κατανοήσει πως νιώθει εκείνη και να της συμπαρασταθεί χωρίς πολλές κουβέντες και διαπραγματεύσεις. Το αποτέλεσμα είναι να τ’ ακούει και να παραπονιέται με τη σειρά του ότι η γυναίκα του… του γκρινιάζει.
Αυτό που ονομάζουμε γκρίνια, όμως, ίσως να είναι ένα παράπονο που πρέπει να βγει και μια κραυγή αγωνίας για την κατάρρευση που έρχεται, όπως μας υπενθυμίζει εμφατικά αυτή η μαμά.
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr