«Η κόρη μου είναι μοναχοπαίδι, όπως ήμουν κι εγώ. Είμαστε και οι δύο Αιγόκεροι κι έχουμε μια πληθώρα κοινών χαρακτηριστικών – άλλων που χάρηκα για ‘κείνη όταν τα πήρε και άλλων που ευχόμουν να μην είχε πάρει ποτέ. Ένα από αυτά είναι το μπουκέτο με τις ανασφάλειες που είχα ως έφηβη,
μια ντουζίνα φόβους που δεν μ’ άφηναν να χαρώ τα όμορφα εκείνα χρόνια, μα ούτε και να κάνω χαρούμενους τους γύρω μου. Αντί να είμαι μια κοπέλα σαν τα κρύα τα νερά, γεμάτη χαρά και ελπίδα για τη ζωή, κυκλοφορούσα με τα μούτρα μέχρι κάτω σαν μοιρολογίστρα σίγουρη για τη δυστυχία που με περίμενε.
Τον χειρότερο από αυτούς τους φόβους, τον είχα ήδη εντοπίσει στη συμπεριφορά της μικρής μου πριν μου τον εκφράσει με λόγια, ως εξής:
“Δεν είμαι καλή σε τίποτα, δεν θα βρω ποτέ δουλειά και κανείς δεν θα μ’ αγαπήσει…”Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr