Πώς η καθημερινότητα με το παιδί μπορεί, από πεδίο αχρείαστων μικροσυγκρούσεων, να γίνει πεδίο διαμόρφωσης ενός υπεύθυνου και ανεξάρτητου χαρακτήρα.
Όταν φεύγουμε απ’ το μαιευτήριο με το παιδί στην αγκαλιά μας, αναρωτιόμαστε πώς θα είναι η ζωή με έναν άνθρωπο που εξαρτάται από εμάς και αν θα καταφέρουμε ν’ ανταπεξέλθουμε στις ανάγκες του. Κι όμως, όσο και αν μοιάζει εντελώς αβοήθητο αρχικά, σταδιακά το παιδί συμμετέχει ενεργά στην ανατροφή του και, κατά κάποιον τρόπο, βοηθάει τον εαυτό του. Κοντολογίς,
είναι η φυσική τάση ενός παιδιού να διεκδικεί την αυτονομία του, από πολύ νωρίς κιόλας. Ταυτόχρονα,
είναι αφύσικο ο γονιός να έχει τον απόλυτο έλεγχο στη ζωή του παιδιού ή να υπηρετεί κάθε ανάγκη και επιθυμία του χωρίς δεύτερη σκέψη.
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr