Οι «χαλαροί» μπαμπάδες μας δίνουν λίγο στα νεύρα, τους χρειαζόμαστε, όμως, κιόλας για να μην τρελαινόμαστε όλοι μαζί.
Κακά τα ψέματα, απ’ την πρώτη μέρα που επιστρέφουμε απ’ το μαιευτήριο, εμείς είμαστε οι «υστερικές» κι οι μπαμπάδες είναι οι «κουλ» που δεν σαστίζουν με τίποτα, δεν υπερβάλλουν και δεν στέλνουν μύνημα στον παιδίατρο με το παραμικρό. Είναι λίγο εξοργιστικό γιατί η σύγκριση μας κάνει να φαινόμαστε τρελές, αγχωτικές και υποχόνδριες. Είναι όμως και
φυσιολογικό για μια μάνα, να ανησυχεί πιο έντονα για έναν άνθρωπο που βγήκε απ’ τα σπλάχνα της, που ήταν κομμάτι του ίδιου του κορμιού της. Αντίστοιχα, είναι
φυσιολογικό για τον πατέρα να προσπαθεί αυτομάτως να εξισορροπήσει την κατάσταση με εργαλείο την απόσταση που εκ των πραγμάτων διαθέτει.
Με λίγα λόγια, οι «χαλαροί» μπαμπάδες μας δίνουν λίγο στα νεύρα, τους χρειαζόμαστε, όμως, κιόλας για να μην τρελαινόμαστε όλοι μαζί.
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr