***Κάντε τη δική σας ερώτηση στην ειδικό, αν κάποιο πρόβλημα στη σχέση σας, σας απασχολεί!***
Είμαι φοιτήτρια ψυχολογίας και μέχρι αυτή την ηλικία δεν δέχτηκα καμία βοήθεια γιατί το θεωρώ αδυναμία. Έφτασα όμως στα όριά μου και νιώθω πως δεν μπορώ να τα βγάλω πέρα. Εδώ και 3 χρόνια μιλάω φιλικά με ένα αγόρι το οποίο γνώρισα μέσω του ξαδέρφου μου. Είναι πολύ καλό παιδί, στην αρχή δεν έδινα σημασία, απλά ήμουν ευγενική γιατί έτσι είμαι με όλον τον κόσμο. Φέτος το καλοκαίρι αρχίσαμε μια πιο έντονη συζήτηση, ας το πούμε ερωτική. Κάποια στιγμή μου έκανε ένα κλικ και απλά ένιωσα κάτι σαν έρωτα, το οποίο ξέρω ότι δεν είναι έρωτας, αλλά ''κόλλημα'' όπως το λένε ορισμένοι. Μια στιγμη μου λέει πως έκανε λαθος που μίλησε πιο ερωτικά και οτι τώρα θελει να συγκεντρωθεί στις πανελλήνιες και πως το επόμενο καλοκαίρι θα ερθει στο χωριό μου να με δει (δεν τον εχω δει ποτέ από κοντά). Όταν μου το είπε αυτο ένιωσα οτι δεν ενδιαφέρεται και απλά θέλει να τα φτιάξουμε το καλοκαίρι για να περάσει ο χρονος του. Σταματήσαμε να μιλάμε με δική μου πρωτοβουλία. Τον Σεπτάμβριο ομως ολα άλλαξαν, γνωρισα ενα υπέροχο αγορι. Το μοναδικο αγόρι που έκανε τοσες θυσίες για μενα. Γνωριζόμαστε 4 μηνες και έχουμε σχέση 3 μήνες. Έκανα τα πάντα με αυτον τον άνθρωπο, με έχει δει σε ολες μου τις καταστάσεις και γω το ιδιο. Νιώθω πολυ διαφορετικά με αυτόν τον άνθρωπο. Αλλα με το άλλο παιδι ένιωσα κατι δυνατό, κατι σαν έρωτα . Μεχρι χθες ολα μια χαρά πήγαν μεταξύ μας, απλά θυμήθηκα το άλλο αγόρι και κατι άναψε μέσα μου, έμεινε απωθημένο και απλα νιώθω ότι με έχει επηρεάσει πάρα πολύ, νιώθω οτι θα παρατήσω την σχολή μου γι'αυτόν. Εγω φταίω και δεν ξέρω για πρώτη φορά πως να διαχειριστώ μια κατάσταση. Είμαι σε μεγάλο δίλημμα και νιωθω άσχημα πως πρέπει να αναγκαστώ να επιλεξω ενα απο τα αγόρια, γιατί καλώς ή κακώς δεν είναι πράγματα, αλλά ψυχές!!! Σας ευχαριστώ παρα πολύ για τον χρόνο σας και θα εκτιμούσα παρα πολύ αν μου απαντήσετε, το έχω ανάγκη!!!
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr